Cocteau Twins - Sunburst and Snowblind (1983)

SUNBURST & SNOWBLIND
werd genoemd naar de eerste lijn van When Mama Was Moth,
de albumopener van Head over Heels, waarmee deze EP
onlosmakelijk verbonden is ... getuige Sugar Hiccup.

Sugar Hiccup is wat we de eerste Twins hit mogen noemen.
Een vriendelijk in het oor liggend staaltje kwaliteits new wave.
Of ook nog: een toonvoorbeeld van muzikale pracht.

In deze versie met extra backing vocalen van Fraser
en op die manier al dichter bij het latere werk.

From the Flagstones is een bijzonder goed nummer.
Hier dragen de soms vergezochte arrangementen van
Robin Guthrie wel bij tot het nummer: ze zijn zelfs essentieel.

Ook Hitherto staat er, al is het enigszins in de schaduw.
Zowel op Head over Heels als deze Sunburst & Snowblind
durft Guthrie electrische en akkoestische gitaren versmelten.

Because of Whirl-Jack is het mindere broertje hier,
al heeft het wel een aanstekelijke uptempo beat.

Zojuist heb ik Peppermint Pig gedraaid en daarna is dit echt alsof je van een dichte brij waarin je naar adem loopt te happen terecht komt in een zalige luchtige zweverige toestand van welgenoegen. Mijn oren vieren feest, mijn longblaasjes springen open van opluchting en een glimlach van genot verschijnt op mijn mond.
Zo dromerig en sfeervol, ja dit is behalve door het heavy spul van o.a. Garlands ook waarom CT tot een bijzondere klasse behoort.
En natuurlijk heeft dit iets lieflijks over zich, alsof CT een zwaar donker pak heeft uitgetrokken en met een luchtig blousje aan de wijde wereld intrekt, maar dat geeft niet. Het hoeft niet allemaal grijs en grauw te zijn. Een beetje kleur kan ook geen kwaad.

Wat een verschil in produktie met de vorige EP zeg...

.....en dat alles gestoken in een prachtige kunstwerkje van een hoes.

When Mama Was Moth, de naamgever van deze ep, is in zijn eentje stukken interessanter dan deze hele ep. Cocteau Twins transformeert langzaam in een dreampopband en deze ep is daar het eerste overduidelijke bewijs van, meer nog dan Head over Heels.

Sugar Hiccup is een van de zwakste nummers van dat album en doet me ook in deze licht aangepaste versie niet veel. From the Flagstones heeft hier en daar wel wat mooie zanglijnen, maar is over de gehele linie te saai. Hitherto vind ik wel een goed nummer, vooral omdat het een grootser en donkerder geluid heeft. Because of Whirl-Jack is ook leuk (een vlot liedje met prima melodieën en een warme aankleding), maar steekt binnen het CT-oeuvre nauwelijks boven het maaiveld uit.

Al met al valt Sunburst en Snowblind me dus tegen, maar ik ben vooral blij dat Hitherto niet op de plank is blijven liggen.

Als ik deze EP beluister, hoor ik dan waar the Cure de mosterd heeft gehaald? Of andersom?

Ik hoor het geluid van The Cure hier niet zo in terug. Op Garlands hoor ik het nadrukkelijker en met name het baswerk van Heggie lijkt wel wat op dat van Gallup, in de manier waarop het basgeluid de melodielijn van het nummer bepaalt.
Over de EP, ik ben het wel grotendeels met stoepkrijt eens, deze kan niet in de schaduw staan van Head Over Heels. Hitherto ipv Glass Candle Grenades en klaar zijn we

Niet mee eens. From the Flagstones is de ware parel op deze ep.
En Sugar Hiccup met een iets frisser vocaal arrangement, maar die stond al op het album.

Het grootste raadsel waarmee ik worstel is dat de 'verzamelde' 12"s, ep's en cd-singles Cocteau Twins - Lullabies to Violaine (2005) op MuMe beter beoordeeld worden dan de vormende delen afzonderlijk.

In zijn kale vorm is Lullabies verkrijgbaar als 2 dubbel-cd's voor ca 20 euro samen - en da's een koopje voor zoveel mooie muziek. Op zoveel nummers zitten er enkele zwakkere tussen - who cares; bij toppen horen ook dalen; en ook die blijven de moeite waard.

Dat zie je toch vaker bij gelijkaardige releases? Het mag ook niet zo verwonderlijk zijn dat een bundeling van EP's of moeilijk te verkrijgen albums de muziekfanaat z'n hartje sneller doet slaan. Zelf ben ik ook een sucker voor dit soort uitgaven, zeker wanneer de prijs schappelijk is. Die compilaties worden ook vaak beluisterd/gekocht door mensen die al voor de band gewonnen zijn, wat -indien het geleverde materiaal geen complete prut is- hogere stemmen garandeert. Daar komt ook nog eens bij kijken dat het getwijfel tussen een 4 of 4,5 sterren bij een mooie uitgave makkelijker naar boven wordt afgerond.

Enkele gelijkaardige uitgaven om te staven dat Cocteau Twins geen geïsoleerd geval is:
Gas - Nah Und Fern
Autechre - EPs