When Mama Was Moth, de naamgever van deze ep, is in zijn eentje stukken interessanter dan deze hele ep. Cocteau Twins transformeert langzaam in een dreampopband en deze ep is daar het eerste overduidelijke bewijs van, meer nog dan Head over Heels.
Sugar Hiccup is een van de zwakste nummers van dat album en doet me ook in deze licht aangepaste versie niet veel. From the Flagstones heeft hier en daar wel wat mooie zanglijnen, maar is over de gehele linie te saai. Hitherto vind ik wel een goed nummer, vooral omdat het een grootser en donkerder geluid heeft. Because of Whirl-Jack is ook leuk (een vlot liedje met prima melodieën en een warme aankleding), maar steekt binnen het CT-oeuvre nauwelijks boven het maaiveld uit.
Al met al valt Sunburst en Snowblind me dus tegen, maar ik ben vooral blij dat Hitherto niet op de plank is blijven liggen.