Moby - Reprise (2021)

Deze week nog gelezen over Moby's weinig benijdenswaardige leventje en z'n nieuwe documentaire 'Moby Doc'. Nu brengt ie hier samen met vrienden Gregory Porter, Kris Kristofferson en Mark Lanegan e.a. z'n muzikale ambienthoogtepunten uit zijn beginperiode volledig unplugged én orkestraal  heruit. Bij het prestigieuse Deutsche Gramophon dan nog wel. Een totale terugblikplaat en zonder de ambitie wellicht om er nieuwe generaties mee aan te spreken. 't Lijkt inderdaad iets volgend op wat al voorbij is, 70 minuten soundtrack bij een imaginaire filmaftiteling! Vallen met de reprise de miljoenen Mobyfans van weleer nog wel te verleiden? Welnu, we hopen het zeker! Het orkest uit Boedapast verdient alvast een pluim, het haalt alles uit de kast, gaat met de Moby-songs volledig uit de bol. De gelegenheidsvocalen passen er overtuigend. Deze plaat is van begin tot einde ingetogen, zachter, trager, emotioneel, vol gebrokenheid en tristesse, weemoedig, dromerig zoekend, elegant en gratieus, luchtig, gedempt in klaagzang, vol plechtige grandeur, explosief,...  dankbaar. Deze plaat grijpt aan, reprise, jawel, meer nog totale recompositie, toevoeging. Intrigerend schoon en nostalgisch. Geslaagd.