Olivia Rodrigo - SOUR (2021)

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Olivia Rodrigo - SOUR - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Olivia Rodrigo is misschien pas 18 jaar oud, maar laat op haar debuutalbum met invloeden uit de pop, rock en folk horen dat ze als zangeres en als songwriter werkelijk bulkt van het talent

Olivia Rodrigo timmert al een paar jaar aan de weg als actrice, maar ze heeft meer talenten. Haar debuutalbum SOUR schiet misschien net wat teveel kanten op, maar er staan toch flink wat songs van een verrassend hoog niveau op. SOUR is een stuk eigenzinniger dan de albums van de gemiddelde popprinses en laat bovendien een veel betere zangeres horen. Met SOUR kan Olivia Rodrigo aansluiten bij de smaakmakers binnen de hedendaagse pop en dat is een knappe prestatie, zeker als je je bedenkt dat de beste songs op het album niet hadden misstaan op de beste albums van deze smaakmakers. Ik geef eerlijk toe dat ik het niet had verwacht, maar SOUR is echt een knap album.

Daar ga je de mist in.. Het album loopt namelijk eerder teveel in dezelfde lijn en thematiek toe, dan dat het een overschot biedt van wendingen. Met dit soort teksten roep je bij mij de vraag op of je dit album wel werkelijk hebt beluisterd.

Ja hoor, het opent met rock, maar kan ook mierzoete pop bevatten, dat vind ik behoorlijke wendingen. En ook qua niveau schiet het misschien net wat teveel kanten op.

Qua niveau wel, derhalve mijn 3, maar de rock ademt meer tussen de nummers door dan dat het haar eigen geheel vormt. Wat de plaat voor mij zo eendimensionaal maakt, is dat deze teveel doormijmert op een thema en de nummers zo nauwelijks te onderscheiden zijn van elkaar. Buiten de singles om, doet enkel Jealousy Jealousy hier wat afstand van.

Ze is pas 18, waar moet je anders over zingen dan vlinders en growing pains

Dat vind ik geen gegronde redenering, maar misschien ligt het dan eerder aan het fundament, dan het thema. En was mijn formulering onjuist. Als daar al muzikaal meer variatie inzat, was mijn cijfer misschien hoger uitgevallen, want zingen kan ze.

Met wel bijna evenveel sterren op haar gezicht als het Vlaamse sterrenmeisje valt ze op deze eerste plaat bewust brutaal binnen. Ja, naast crazy popsongs à la 'Drivers Licence' en 'Deja Vu' houdt een deel van deze net meerderjarige zangeres/actrice onderwijl ook van punkrock en ander stevigs, dus pin haar maar nergens op vast! Hoe dan ook, vooral gepolijste pop, uitstekende pop brengt ze op dit debuut aan de man, als volleerde diva al en met de flair van voorbeeld Taylor Swift. Hoe goed ze hierbij vanaf liedje één zit getuigen de ongelooflijk vele miljoenen fans die haar zijn gevolgd en haar aan de lippen hangen voor alles wat ze nu uitbrengt. Gegroeid uit wat ze al was als kind- televisiester, gaat de evolutie nu gewoon zingend verder, heen en weer, naar volwassenheid. Ze heeft het over liefde, jeugdig tobben over relaties, verloren liefjes, over bedrog, weemoed, dooreengegooide identiteiten en façade, versies van jezelf, omgaan met persoonlijke verandering... Ze weet dit alles in verduiveld aansprekende songs af te leveren of ze doet dit samen met producer Dan Nigro. Vroegrijpe, talentrijke dame, Olivia Rodrigo, iemand om mee rekening te houden. Neen, '1 step forward, 3 steps back', da's wel voorbij nu!

Gretz, Maartenn, waar zijn jullie nu? Olivia Rodrigo heeft het in zich om de nieuwe Taylor Swift te worden (en eerlijk is eerlijk, dit is een veel consistenter debuut dan dat van Taytay), inclusief de hyperspecifieke teksten. 'Drivers License' komt wat mij betreft behoorlijk in de buurt van 'All Too Well', maar het allermooist is nog wel het door de ziel snijdende 'Hope Ur Ok'. Tel daar ook wat Lorde- en (heel lichte) Billie Eilish-trekjes bij op en jullie zouden ook enthousiast moeten zijn. Op die aardige punkpopuitstapjes na ligt Sour mooi in het verlengde van Swifts indiepopachtigere kanten; een beetje alsof ze al gelijk met Evermore was gedebuteerd.

Hier ben ik dan maar even voor gaan zitten Slowgaze en ik ben blij dat ik het gedaan heb want het is inderdaad een prima plaat voor een debuut. Lekker puntige nummers ook - kort, maar krachtig. En lyrics zijn inderdaad echt heerlijk 'real'. Neem titelnummer brutal: "If someone tells me one more time
"Enjoy your youth", I'm gonna cry". Geweldig .

Toch trek ik het teenage romance tragedy sausje op een gegeven moment iets minder. Dat is wel een beetje een rode draad door de plaat, maar vind ik persoonlijk wat minder interessant om naar te luisteren.

Ik vind de vergelijking met Taylor niet helemaal eerlijk. Zij was 17 toen haar debuut uitkwam, maar veel nummers waren daarvoor al geschreven (vaak door anderen). Daarnaast werd zij ook volledig in het country keurslijf geramd door haar omgeving, dus echt artistieke inbreng had zij op dat moment nog niet. Dat ligt hier wel wat anders - deze plaat is veel meer eigendom van Olivia Rodrigo.

Prima debuut. De eerste drie nummers vind ik het fraaist, maar overall laat Olivia Rodrigo horen over voldoende talent te beschikken. Een mooie, wervende stem heeft ze zeer zeker, ik vind het ook behoorlijk pittig klinken (met inderdaad knappe lyrics). Benieuwd naar het vervolg van haar muzikale carrière!

3,5 sterren

Naaste drivers license ( wat ik ook al een erg overschat liedje vind) is dit voor mij pure bubblegum slik pop. Niets mis mee om naar te luisteren als het op staat maar echt op zetten zal ik het nooit. Ach ieder zn smaak natuurlijk.

Ik vind dit album echt ijzersterk. Elk nummer is hartstikke raak en de teksten zijn sterk en herkenbaar voor tieners. Haar vocals zijn briljant en ze legt erg veel emotie in het album. Het wordt erg moeilijk dit album te overtreffen

Tip van m’n dochter. Ach, voor de aanmoediging 3,5 ster. Stoort me niets

Deze plaat kan ik echt gewoon een aantal keer achter elkaar draaien. Wat een heerlijk debuurt 4,5*

Brutal (2:23) --- 4,0
Traitor (3:49) --- 4,5
Drivers License (4:02) --- 4,5
1 Step Forward, 3 Steps Back (2:43) --- 3,5
Deja Vu (3:35) --- 4,0
Good 4 U (2:58) --- 4,0
Enough for You (3:22) --- 4,0
Happier (2:55) --- 5,0
Jealousy, Jealousy (2:53) --- 3,5
Favorite Crime (2:32) --- 3,5
Hope Ur Ok (3:29) --- 4,0

Uitstekend debuut, misschien nog iets te kinderlijk of jeugdig, maar er staan best wat oorwurmen op. Muzikaal zit het ook prima in elkaar, maar ik prefereer vooralsnog de ietwat ruigere en rijkere opvolger.

Na Billie Eilish, Taylor Swift en Sabrina Carpenter begin ik de mainstream popjuweeltjes nu echt te omarmen, dat zou ik 10 jaar geleden niet van mezelf hebben gedacht. Bizar dat Olivia nu nog steeds pas 22 jaar is.

jerome988 is in de matrix gevallen.
Joke

Vind van de namen die jij opnoemt Olivia er wel echt bovenuit steken hoor. Maar je noemt nu verder ook met Billie, taylor en sabrina echt 3 namen op waarvan ik de muziek niet kan verdragen