Olivia Rodrigo - SOUR (2021)

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Olivia Rodrigo - SOUR - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Olivia Rodrigo is misschien pas 18 jaar oud, maar laat op haar debuutalbum met invloeden uit de pop, rock en folk horen dat ze als zangeres en als songwriter werkelijk bulkt van het talent

Olivia Rodrigo timmert al een paar jaar aan de weg als actrice, maar ze heeft meer talenten. Haar debuutalbum SOUR schiet misschien net wat teveel kanten op, maar er staan toch flink wat songs van een verrassend hoog niveau op. SOUR is een stuk eigenzinniger dan de albums van de gemiddelde popprinses en laat bovendien een veel betere zangeres horen. Met SOUR kan Olivia Rodrigo aansluiten bij de smaakmakers binnen de hedendaagse pop en dat is een knappe prestatie, zeker als je je bedenkt dat de beste songs op het album niet hadden misstaan op de beste albums van deze smaakmakers. Ik geef eerlijk toe dat ik het niet had verwacht, maar SOUR is echt een knap album.

Met wel bijna evenveel sterren op haar gezicht als het Vlaamse sterrenmeisje valt ze op deze eerste plaat bewust brutaal binnen. Ja, naast crazy popsongs à la 'Drivers Licence' en 'Deja Vu' houdt een deel van deze net meerderjarige zangeres/actrice onderwijl ook van punkrock en ander stevigs, dus pin haar maar nergens op vast! Hoe dan ook, vooral gepolijste pop, uitstekende pop brengt ze op dit debuut aan de man, als volleerde diva al en met de flair van voorbeeld Taylor Swift. Hoe goed ze hierbij vanaf liedje één zit getuigen de ongelooflijk vele miljoenen fans die haar zijn gevolgd en haar aan de lippen hangen voor alles wat ze nu uitbrengt. Gegroeid uit wat ze al was als kind- televisiester, gaat de evolutie nu gewoon zingend verder, heen en weer, naar volwassenheid. Ze heeft het over liefde, jeugdig tobben over relaties, verloren liefjes, over bedrog, weemoed, dooreengegooide identiteiten en façade, versies van jezelf, omgaan met persoonlijke verandering... Ze weet dit alles in verduiveld aansprekende songs af te leveren of ze doet dit samen met producer Dan Nigro. Vroegrijpe, talentrijke dame, Olivia Rodrigo, iemand om mee rekening te houden. Neen, '1 step forward, 3 steps back', da's wel voorbij nu!

Hier ben ik dan maar even voor gaan zitten Slowgaze en ik ben blij dat ik het gedaan heb want het is inderdaad een prima plaat voor een debuut. Lekker puntige nummers ook - kort, maar krachtig. En lyrics zijn inderdaad echt heerlijk 'real'. Neem titelnummer brutal: "If someone tells me one more time
"Enjoy your youth", I'm gonna cry". Geweldig .

Toch trek ik het teenage romance tragedy sausje op een gegeven moment iets minder. Dat is wel een beetje een rode draad door de plaat, maar vind ik persoonlijk wat minder interessant om naar te luisteren.

Ik vind de vergelijking met Taylor niet helemaal eerlijk. Zij was 17 toen haar debuut uitkwam, maar veel nummers waren daarvoor al geschreven (vaak door anderen). Daarnaast werd zij ook volledig in het country keurslijf geramd door haar omgeving, dus echt artistieke inbreng had zij op dat moment nog niet. Dat ligt hier wel wat anders - deze plaat is veel meer eigendom van Olivia Rodrigo.