Conway the Machine - La Maquina (2021)

Dit voelt het hetzelfde aan als wat Burden of Proof voor Benny the Butcher was.

Het klinkt net allemaal wat gestroomlijnder en schoner dan normaal, gericht op een groter publiek dan enkel hun vaste fanbasis. Conway the Machine is mijn favoriete rapper van de laatste paar jaren, maakt niet uit welke soort producties hij voorgeschoteld krijgt want hij scheurt ze toch aan stukken. Benny staat ook wel hoog op de lijst, maar Conway is een meester om zijn pijn en emotie over te brengen. Zó'n sterke en consequente rapper en dat met een half verlamd gezicht, bizar eigenlijk.

Het refrein van KD klinkt te hard als een eigen versie van Bodak Yellow van Cardi B en hoe graag ik het Griselda-trio ook samen bezig hoor trek ik de beat van S.E. Gang niet helemaal. De gitaar op de achtergrond is iets te aanwezig.

Voor de rest klinkt dit wederom uitmuntend, Conway lijkt nauwelijks te kunnen falen.
Maar niet alleen de hoofdartiest verdient eer, ook de gastartiesten. Na zijn bijdrage op The Plugs I Met 2 kiest 2 Chainz er wederom voor om over een heerlijke soulvolle beat te rappen, zo hoor ik hem graag. JID is uiteraard een sterke rapper maar het is Ludacris die de show steelt op Scatter Brain, lang heeft hij niet meer zo hongerig geklonken.

Jae Skeese en 7xvethegenius werden al voorgesteld op de deluxe-editie van From King to a GOD waar ze het zeer verdienstelijk deden, deze lijn zetten ze hier mooi verder. Hopelijk wachten deze artiesten van DrumWork Music Group (pas opgerichte label van Conway) niet te lang met het uitbrengen van hun debuut op het label.
DrumWork vind ik sowieso een sterker collectief dan de BSF-crew van Benny, die click klinkt vrij basis en matig.
Het niveauverschil tussen de labelbaas en de artiesten is op DrumWork ook een stuk kleiner.

Het is niet zo goed als zijn debuutalbum vorig jaar (wat mijn nummer 1 was van 2020), noch behoort het tot de echte toppers van dit jaar tot nu toe maar het is wel weer een goed album geworden.

4*.