Grateful Dead - Europe '72: Beat Club, Bremen, West Germany, 4/21/1972 (2011)

De Grateful Dead is zo'n band die voornamelijk in de Verenigde Staten heeft getourd, maar er zijn ook een paar voorzichtige uitstapjes naar andere landen geweest. Sommige minder voorzichtig dan andere (Canada zal bijvoorbeeld niet zo ver uit hun comfort zone geweest zijn) maar ze zijn ook eens naar Egypte getrokken (volgens de biografie van Kreutzmann niet meteen hun beste concerten) en hebben zelfs een heuse Europese tournee gedaan met stops in Nederland, Frankrijk en Duitsland. Het is in die laatste locatie dat ze op 21 april 1972 hebben gespeeld en dat was een merkwaardig concert om verschillende redenen.

Het was sowieso het kortste concert uit de volledige Europe '72 tour (waar Europe '72 (1972) van is verschenen dat zijn nummers haalt uit concerten in de periode april - mei 1972, maar je kunt ook voor de megaboxset genaamd Europe '72: The Complete Recordings (2011) gaan) en de show werd integraal opgenomen voor de Beat-Club TV show. Het resultaat is een show waar de heren spelen voor een psychedelische green screen (de achtergrond werd voorzien door Courtenay Pollock, die later de auto zou besturen in het ongeval waarin Keith Godchaux zou overlijden) en langs de ene kant kwajongensstreken uithalen (Pigpen gooit op een bepaald moment een handdoek over Garcia's hoofd) maar langs de andere kant ook enorm streng voor henzelf zijn. Sugaree wordt aan het begin gestopt omdat Pigpen een fout speelt, Playin' in the Band wordt voor een tweede keer gespeeld omdat Garcia niet tevreden was over de eerste poging en ook Truckin' loopt in het begin mis doordat Weir de lyrics upfuckt. De tweede poging loopt echter wel goed en het resultaat is een heerlijke jam waar Kreutzmann een kleine drums tussen kan moffelen (wel grappig om te zien hoe de andere bandleden normaal gezien backstage gaan wanneer er een drumsolo aankomt maar nu een beetje onwennig in een cirkeltje rond hun drummer blijven staan) en waar alles netjes samenkomt in een toffe The Other One.

1972 was ook een onwennig jaar voor de bandleden qua line-up. Mickey Hart was uit de groep gestapt uit schuldgevoel doordat zijn vader - die manager van de groep was - met de centen was gaan lopen dus werd Kreutzmann opnieuw de enige drummer. Pigpen was nog herstellende (hoewel zijn Mr. Charlie wel uitstekend is) waardoor Keith Godchaux (en Donna) er was bijgekomen om hem te ondersteunen. In plaats van 2 drummers waren het hier dus 2 toetsenisten en dat werkt wonderwel. De meningen over Donna zijn zowat verdeeld (ik ben fan in ieder geval) en voor degenen die haar minder kunnen waarderen: ze speelt enkel maar mee tijdens Playin' in the Band en dat is misschien logisch aangezien ze nog maar 2 maand bij de groep zat. Grappig detail: uiteindelijk werd er in de televisie uitzending enkel maar One More Saturday Night getoond. De bijna een halfuur durende jam aan het einde is misschien nog net iets beter, maar One More Saturday Night is inderdaad meer behapbaar materiaal om uit te zenden. De rest van de beelden hebben jaren in de kast gelegen en werden afgestoft naar aanleiding van de Grateful Dead at the Movies van 2014.

Ze waren een tijdje geleden tijdelijk online gezwierd naar aanleiding van Shakedown Stream. Jammer genoeg nog steeds zonder de soundcheck van Loser & Black-Throated Wind, al zit de kans erin dat dat gewoon nooit gefilmd is. Er bestaat wel audio van trouwens - te vinden op archive.org - maar die is jammer genoeg ook niet toegevoegd aan deze registratie. Het is echter gewoon erg fijn om de heren bezig te zien/horen. Garcia's speels omhoog gestoken vingertje wanneer Weir de lyrics van Truckin' vergeet, het spelen met de handdoek, Weir die een snaar breekt tijdens The Other One en die tijdens de jam vervangt, ... Zelfs Keith heeft een keer gelachen! Een zeldzaamheid als je het mij vraagt.

Voor de geïnteresseerden: op Vimeo kan je de volledige show bekijken
Grateful Dead - Beat Club TV - Bremen, DE 1972-04-21 AUD on Vimeo