Kings of Convenience - Peace or Love (2021)

Het laatste album Declaration of Dependence stamt uit 2009. In totaal drie mooie albums waar ik nog steeds van kan genieten. Tijdloos en rustgevend.

Wie had gedacht dat er in 2021 een nieuw album zou verschijnen?! Ik niet, alhoewel ik er altijd op gehoopt heb.

Maar waarom die hoop? De impact van het debuut werd niet meer geëvenaard met de twee opvolgers, terwijl ze kwalitatief niet van elkaar verschillen. Twee keer eenzelfde soort album als extra zou genoeg moeten zijn. Als Declaration of Dependence het eindsignaal was, zou dat prima wezen.

Maar van Kings of Convenience word je een beetje hebberig of zo. Het is gewoon zo lekker en fijn en dan wil je meer.

En meer krijgen we op Peace or Love, ook al had het ook Riot on an Empty Street of Declaration of Dependence kunnen heten. En Quiet Is the New Loud dan? Nou die heeft Toxic Girl en Winning a Battle, Losing the War

Lome muziek voor lome zomerse dagen. De timing kon niet perfecter. De zijdezachte stemmen, de gitaarpartijen die in je oor kietelen, het frisse briesje, het met je voeten in het zand op het strand moment, de wandeling in een bos die je verkoeling biedt in de zomer.

Het is er voor iedereen. En Kings of Convenience is er voor iedereen. Hemelbestormend? Welnee. Een nieuwe richting? Dacht het niet. Maar Kings of Convenience komt daar makkelijk mee weg.
Dit gaat genieten worden deze zomer!

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Kings Of Convenience - Peace Or Love - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Kings Of Convenience - Peace Or Love
Het Noorse duo Kings Of Convenience keert na een afwezigheid van 12 jaar terug met een aangenaam album waarop het genre dat het duo ooit op de kaart zette in volle glorie terugkeert

Kings Of Convenience dook twintig jaar geleden op met ingetogen akoestische songs die de muziekpers inspireerden tot het bedenken van een nieuw genre. Dat genre is al lang weer vergeten, maar de muziek van Kings Of Convenience is nog springlevend. Het Noorse duo was twaalf jaar uit beeld, maar er lijkt niets veranderd. De instrumentatie is bekend, net als de zang en harmonieën, maar de songs van het duo zijn wederom bijzonder aangenaam, met de bijdragen van (Leslie) Feist als kers op de taart. Natuurlijk is er niet veel nieuws onder de zon, maar juist onder deze zon zijn de lome en mooi ingekleurde songs van Kings Of Convenience een ware traktatie.

Het Noorse duo Kings Of Convenience behoorde helemaal aan het begin van het huidige millennium tot de pioniers van de muziekstroming die uiteindelijk werd getypeerd als de “Quiet Is The New Loud” beweging. Het is een naam die de stroming dankt aan het Noorse duo, want Quiet Is The New Loud is de titel van het officiële debuutalbum van Erik Glambek Bøe en Erlend Øye.

Er werd destijds nogal druk gedaan over het nieuwe genre, maar zo nieuw was de meeste muziek van de pioniers niet. Kings Of Convenience maakte op Quiet Is The New Loud akoestisch ingekleurde, lekker in gehoor liggende en van fraaie harmonieën voorziene muziek, die zich absoluut liet inspireren door de muziek van Simon & Garfunkel van een aantal decennia eerder, maar die ook niet vies was van een vleugje bossa nova.

Alle ophef rond de nieuwe stroming was zeker achteraf bezien wel wat overdreven, maar Kings Of Convenience leverde met Quiet Is The New Loud uit 2001, Riot On An Empty Street uit 2004 en Declaration Of Dependence uit 2009 drie uitstekende albums af, die moeten worden gerekend tot de hoogtepunten van een genre dat na een paar jaar een vroege dood stierf.

Sinds 2009 was het stil rond Kings Of Convenience, maar deze week keren Erik Glambek Bøe en Erlend Øye terug met een nieuw album. De Quiet Is The New Loud beweging is al een tijd dood en begraven, maar op het nieuwe album van het Noorse duo is weinig tot niets veranderd.

Iedereen die niets had met de muziek die het tweetal in het verleden maakte zal waarschijnlijk ook niet veel hebben met het nieuwe album, maar voor de liefhebbers van weleer is ook Peace Or Love weer een uitstekend album. Kings Of Convenience kiest ook dit keer voor een behoorlijk laag tempo, voor een volledig akoestische instrumentatie en voor mooie zang, hier en daar aangevuld met fraaie harmonieën.

Het Noorse duo put ook dit keer uit de archieven van de folk en uit die van Simon & Garfunkel en vult die ook dit keer aan met een vleugje bossa nova en een snufje Belle & Sebastian. Heel spannend is het allemaal niet en ik kan me ook voorstellen dat er muziekliefhebbers zijn die Peace Or Love bloedeloos saai vinden, maar zelf hou ik er wel van.

Het nieuwe album van Kings Of Convenience doet het geweldig bij de zomerse temperaturen van de afgelopen week en is een fraai rustpunt na al het voetbalgeweld. De instrumentatie is mooi en verzorgd en wat mij betreft net gevarieerd genoeg. Erik Glambek Bøe en Erlend Øye zijn nog altijd voorzien van prachtige stemmen, die elkaar mooi versterken in de harmonieën. Het zijn stemmen die het bovendien geweldig doen in combinatie met een vrouwenstem, waarvoor dit keer niemand minder dan (Leslie) Feist is gerekruteerd.

De eenvoud regeert op het nieuwe album van het Noorse duo, maar deze eenvoud is wat mij betreft het recept voor songs van een grote schoonheid. Luister naar Peace Or Love en je hoort ieder detail in de zachte muziek van Kings Of Convenience. Alles klinkt even mooi en aangenaam en bij herhaalde beluistering wordt het allemaal zeker niet minder.

Over de destijds zwaar gehypte The Quiet Is The New Loud beweging moeten we het maar niet meer hebben, maar het door deze beweging gebruikte recept levert ook twintig jaar later nog een prachtalbum op. Erwin Zijleman