Jacques Plafond and his Plafonnières - Hark! (1980)

Waanzinnige elpee van Wim T. Schippers' alter ego Jacques Plafond. Voortbordurend op en net zo maf als zijn tv-serie uit die tijd. Ik ben er nog steeds niet achter of dit nu als kunst is bedoeld of dat het juist een grote persiflage is. Ik vermoed het laatste trouwens

Grappig zijn de No Guitars nep-stickers als tegenhanger van de No Synthesizer vermeldingen zoals op Queen's Night At The Opera. In het laatste nummer Cut and Run duikt opeens een gitaar op waarna JP in woede uitbarst in "I said no guitars!".

Als iemand deze op vinyl heeft, contacteer me even. Ik ben nog dringend op zoek

Geweldig album!

Pebbles On The Beach kwam langs in De Lachende Scheerkwast. Zal wel niet op cd zijn deze.

Ik ben een zwaar Schippers Fan. Voor een copie, tegen eventuele betaling houd ik mij aanbevolen.

Pebbles on the Beach was ook regelmatig te horen in zijn brilliante radio programma Ron flon flon (vanmiddag met onder meer en onder andere.......hahaha)
Ronflonflon - weblogs.vpro.nl
Je kunt alle programma's terug luisteren. Konden mijn tdk/basf bandjes eindelijk in de prullenbak.
Ook een groot fan.

Alhoewel terugluisteren. De kans is vrij groot dat Jacques Plafond er gewoon doorheen aan het ouwehoeren is. Inclusief slaande deuren, rondvliegende asbakken, de stem van Kuttje of pianogepingel van Jantje Vos..................enz

Ha ha....... Zo hoort het ook !!

Beste Bikkel2,

Luister eens naar de onvervalste klote plaat van Emile. Sindsdien kon ik nooit meer objectief luisteren naar Walk of life van Dire Straits haha. Deze tirade van Plafond kan ik wel dromen.
Toen ik rond 84/85 naar dit programma begon te luisteren wist ik niet wie Wim T Schippers was.
Ik had geen idee hoe hij er uit zag. Dat kwam pas met het tv programma Plafond over de vloer. Ik had gelukkig een bondgenoot op de MDS in Haarlem. Niemand kon deze manier van radio waarderen. Trendsetter op een geniale manier. Vaak gekopieerd, nooit geëvenaard.

Ronflonflon , Archive » Aflevering 68: 22 januari 1986 - weblogs.vpro.nl

Trouwens, luister deze hele aflevering maar eens. Krijg je geen spijt van. De radio, de radio, wat is er op de radio, de radio.

Ik heb 'm beluistert caravelle. Ik heb me weer bescheurt. Altijd chaos bij Schippers. Heerlijk !

Niet allemaal, helaas. Ik zou dus wachten met het weggooien van die bandjes. ;•)

Sorry, ik wilde de albumhoes wijzigen, maar heb daarbij per ongeluk het verkeerde bestand aangeklikt. Zou een moderator of zo deze fout alsjeblieft willen rechtzetten?

In 1979 kreeg Wim T. Schippers een carte blanche om een album te maken van de directeur van CBS, die een liefhebber was van Schippers' werk. Wim T. Schippers werkte een jaar lang met een heleboel artiesten aan de LP Hark!, wat "luister" of "hoor" betekent, en vooral te vinden is in christelijke liedboeken. Maar toen de plaat af was, was de voormalige directeur van CBS al vertrokken, en was er een andere directeur voor in de plaats gekomen, die nou niet bepaald een liefhebber was van Schippers' kunsten. Hij vond het resultaat dan ook weerzinwekkend. Echter was hij contractueel gedwongen de plaat uit te brengen. En hij deed dit ook, maar zonder er verdere vruchtbaarheid aan te geven. De plaat flopte dan ook.

In 2008 kwam er bij Worm Records de plaat Hark too! uit. "A Tribute to the Hark! Album by Wim T. Schippers". Het album is bedoeld als eerbetoon aan Hark!, die volgens Worm Records "onbestemd is, kant noch wal raakt en volledig onbekend is, maar toch bijzondere kwaliteiten heeft". Diverse alternatieve Nederlandse artiesten hebben aan dit eerbetoon meegewerkt. De plaat uit 1980 heeft als inspiratiebron gediend voor "nieuw werk".
Worm Records had toestemming van Schippers zelf. Hij zei: 'Jullie zijn creatief zat, doe er iets leuks mee'.
Op de releaseparty van Hark Too! was Wim T. Schippers zelf ook aanwezig. Hij hield ook een toespraak waarin hij benadrukte hoe belangrijk het is dat er projecten en voorstellingen worden gemaakt die niet meteen te begrijpen zijn, omdat dat helpt op geesten te prikkelen.

Ik denk eerlijk gezegd niet dat Hark Too! mijn geest weet te prikkelen, maar ik vind het toch leuk dat het gedaan wordt, en dat er aandacht is voor deze plaat.