menu

Jon and Vangelis - The Friends of Mr. Cairo (1981)

mijn stem
3,67 (94)
94 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Griekenland
Electronic / Pop
Label: Polydor

  1. I'll Find My Way Home * (4:31)
  2. State of Independence (7:57)
  3. Beside (4:12)
  4. The Mayflower (6:39)
  5. The Friends of Mr. Cairo (12:10)
  6. Back to School (5:10)
  7. Outside of This (Inside of That) (5:03)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 41:11 (45:42)
zoeken in:
avatar van Hans Brouwer
Briljant album. "State of Independence" is later nog eens verkracht door mevrouw Donna Summer. Persoonlijk vind ik dit het beste album van Jon and Vangelis. 4*

P.s. Onze medegebruiker KOS heeft mij gisteren verzocht (zie LZ IV) elk bericht groetend te blijven afsluiten, daarom

Met vriendelijke groet, Hans

avatar van Ali Chemicali
5,0
Een aantal keer gehoort, en alleen al voor de titelsong verdient dit album een 5*

Egt geweldige track.. The soundtrack van m'n vriendenkring.

Genieten als het hoogtepunt aan het eind komt.

echt met de armen de lucht in enzo. Simpelweg genieten geblazen.

Ook nummers als Back to School en I'll Find My Way Home zijn heerlijk, oftewel gewoon een 5* en een notering in m'n top 10

EVANSHEWSON
State of Independence is op prachtige manier gecoverd door Donna Summer, hier sla je de bal lekker mis, Hans!

De originele versie hier is ontzettend goed, maar discoqueen Summer verwijten dat ze dit nummer verkracht, vind ik geheel bij het haar getrokken, en absoluut niet waar;
La Summer doet hier gewoon iets prachtigs mee, en ik hoop dat velen het met mij eens zullen zijn.

avatar van Gert P
4,0
Wat jij prachtig gecovered noemt.
Laat mij dan deze versie maar horn en zet jij mevrouw Zomer maar op.

avatar van Gerards Dream
4,5
Als ik een album aan moet wijzen van de Jon & Vangelis platen welke het beste is gelukt dan is het wel deze. Het begint al lekker met dat betoverende I'll Find My Way Home. Naast dat het betoverend klinkt geeft het ook hoop in bange dagen. Het zegt mij zoiets als: Kom je er even niet uit, er komt een moment dat je het inzicht weer krijgt en alsnog op het goede pad terecht komt. Dan volgt het bekende State of Independence, wat voor mij symbool staat van de deur van het ouderlijk huis voor de laatste keer dicht trekken en eindelijk je eigen gang gaan. Een song als Beside doet me denken aan met je lief romantisch op de bank zitten en na een niet zo romantische film kijken met de titel The Mayflower. Dit doet mij namelijk denken aan zeelui die ver van huis na de dames gaan van lichte zeden.

Na een korte pauze volgt dan de hoofdfilm in de vorm van The Friends of Mr. Cairo. De kogels vliegen gelijk al om de oren. En met de ogen dicht bevind ik mij weldra in een achtervolging. De engel-achtige stem van Jon Anderson past hier wonderwel bij en al snel bereikt de film haar climax. Hierna zakt het wat in, waardoor er ruimte komt voor de diepgang van de film. Uit de zang van Jon Anderson wordt mij duidelijk hoe de filmwereld in elkaar steekt en wat voor romantisch gevoel dat kan geven. De instrumentatie van Vangelis is hier erg sfeervol en beeldend bij. Hetgeen bij mij het beeld oproept in een grote zaal te zitten met heel veel mensen om me heen.

Na de lange zit die een film voor mij gevoelsmatig is mogen de voetjes van de vloer in de boogie Back To School. Wat is dit lekker, gooi je frustraties ermaar uit. Dat lucht een partij op. Het zweet gutst weliswaar aan alle kanten maar het nare gevoel is tenminste weg.

Nog geheel buiten adem is het heerlijk om uitgeput op de bank te ploffen en te filosoferen over het leven. Laat de muziek van Vangelis en de stem van Jon hierbij je gids zijn, ze hebben veel te vertellen in een sfeer tussen werkelijkheid en droom. Dit had voor mij wel wat langer mogen duren, omdat het zo goed gedaan is..............

avatar van suffeteun
Ik ben het helemaal met EVANSHEWSON eens.Versie van Donna Summer is beter.Komt vooral doordat het tempo wat hoger ligt.

avatar van Gert P
4,0
Nou die griet kan niet eens zingen. Nee deze versie is sukken beter en swingend? Jon and Vangelis maken geel soul of house maar goede muziek en dat kan je van die dame niet zeggen.

avatar van musicfriek
3,5


Sorry hoor, maar die dame cq. griet (hoe denigrerend) heeft wel de grootste discohit aller tijden op haar naam. En zingen kan ze zeker wel!

Vind haar versie ook vele malen beter dan deze suffe versie.

I'll Find My Way Home daarentegen vind ik nog steeds een van de mooiste jaren 80 liedjes

avatar van Gerards Dream
4,5
Best een leuke discussie die jullie hier voeren, want het heeft een hoog welles en nietes gehalte en dergelijke twisten leiden vaak tot niets. Als ik zou moeten kiezen welke versie ik het beste vind zou mijn stem gaan naar Jon and Vangelis, dit omdat dat het origineel is en als dit echt zo beroerd zou zijn geweest dan had Donna Summer en haar team er nog meer aan gesleuteld dan ze gedaan hebben. Er zit wel enig verschil in, maar niet al te veel.

avatar van LucM
4,0
Even geslaagde als succesvolle opvolger van Jon & Vangelis met de werkende combinatie van de falsetzang van Jon en de synthesizer van Vangelis.
"I'll Find My Way Home" werd een grote hit voor dit duo, "State of Independence" werd prima gecoverd door Donna Summer en leverde haar een grote hit op.

avatar van kaztor
5,0
Ik zie ook het probleem van Donna's versie niet, vind juist dat ze het prima heeft gedaan. Het album is nogal sferisch en aanvankelijk wat ontoegankelijk. Het geeft ook goed de impressie van 'ruimte' weer. Het album luistert als een ansichtkaart uit Egypte waarbij je in gedachten rondwaart langs vele piramides en sphinxen. Back To School vind ik daarin eigenlijk hopeloos misplaatst. Zonder dat nummer werd het een 4,5, nu helaas een 4.

avatar van Gerards Dream
4,5
Inderdaad bij nader inzien had Back to School niet gehoeven en had men er verstandig aangedaan wat minuten aan The Friends of Mr. Cairo te plakken. Waardoor dit nog meer een film van geluid zou zijn geworden dan het nu is.

avatar van musician
4,0
Helemaal eens met Gerard inzake Back to school. Eigenlijk is het nummer een zeperd.

De professionele kracht van The friends of mr. Cairo speelt gelijk tegen de orginaliteit, sfeer en mooie vondsten van Short stories van een jaar eerder.

De cd werd pas een hit na de single I'll find my way home van het duo, dat aanvankelijk niet eens op The friends of Mr. Cairo stond. Door het single-succes door platenmaatschappij Polydor alsnog snel toegevoegd aan het album.

Ja, die State of independence discussie. Jammer dat Jon & Vangelis na het succes van I'll find my way home niet er voor hebben gekozen om State of independence als single uit te brengen. Ze hadden succes in de hitparades op dat moment, waarom zou een goede opvolger niet gelukt zijn.

Nu kwamen ze met Outside of this (volstrekt hitparade ongeschikt) en een ingekorte versie van The friends of mr. Cairo. Maar toen hadden de fans de LP al.

Dus Donna Summer (of iemand in haar omgeving) had een goede neus voor goede muziek en ze deed vervolgens het nummer de eer aan die het verdiende. Uiteindelijk bleven Jon & Vangelis de schrijvers van het lied.

De sterkste troef van deze cd is, naast I'll find my way home, State of independence en het titelstuk, ook het nummer The Mayflower. Prachtig thema natuurlijk, in goede sfeer weergegeven.

De ballads Beside, Outside of this kunnen mij minder bekoren. Back to school is het Jon & Vangelis niveau onwaardig.

avatar van Madjack71
Ook hier had Back to School niet zo gehoeven en haalt wat van de sfeer onderuit. Outside of This kan dat daarna dan ook niet meer recht zetten. Maar een pracht van een A kant en blij toe dat ze I'll Find My Way Home hebben toegevoegd aan het album. De stem van Jon en de synth van Vangelis is een sterke match. Mooie plaat die op het eind wat wegzakt.

avatar van Stijn_Slayer
LucM schreef:
De falsetzang van Jon


Hoog zingen is niet gelijk aan in falset zingen. Sterker nog, Jon Anderson kán niet eens in falset zingen.

avatar van RogerV
Om maar even de steen weer in het water te gooien. Ik vind zelf de versie van Donna Summer zelfs beter dan het origineel. Dat heeft met twee dingen te maken. Ik vind die stem van Jon Anderson maar niks. Kan er niet van genieten. Donna zingt een stuk warmer en mooier. En ook weet Quincy Jones het qua productie op meerdere plekken aan te scherpen. Allerlei overbodige bombast die Vangelis erin stopt is weggehaald en vervangen door elementen die beter passen.

UIteindelijk blijven Jon & Vangelis de eer hebben van het verzinnen van het nummer. Maar het is de tandem van Donna Summer en Quincy Jones die het naar een hoger niveau wisten te tillen in mijn ogen.

De rest van het album trouwens ook maar geluisterd als liefhebber van elektronische muziek. Maar hier kan ik helemaal niks mee. De kwaliteit is overduidelijk hoorbaar maar toch ligt het me helemaal niet. Onthouding van stemmen dus.

avatar van vinejo
Als tiener meermaals een krop in de keel gehad bij het beluisteren van "Beside"

avatar van henk01
4,5
Bijzonder fijn cdeetje. Net even wat beter dan zijn voorganger

WPE
dit album vind ik de minste van de "4-luik" Jon and Vangelis. Staan een paar aardige nummers op, "back to school" vind ik tenenkrommend slecht.

4,0
AC1
Dit was het album waar Quincy Jones and Michael Jackson naar luisterden tijdens het opnemen van het legendarische album 'Thriller'.

avatar van adri1982
4,0
Vandaag dit album op youtube opgezet en in zijn geheel beluisterd. Ik moet zeggen, er staan hele mooie nummers op, waaronder 'I'll find my way home' en 'State of independence'. Deze uitvoering van 'State of independence' door Jon Anderson en Vangelis is het origineel van de grootste hit van Donna Summer, die zij een half jaar later in 1982 uitbracht. Ook 'The Friends of Mr. Caïro' en 'Outside of this (inside that)' zijn erg mooi. score?, die laat ik nog even liggen. Daarvoor wil ik dit album nog een (paar keer) vaker voor luisteren.

avatar van adri1982
4,0
Tijdens het herbeluisteren klonk 'Beside' ook erg mooi. Prachtige ballad. 4 sterren voor dit mooie album.

avatar van vinejo
adri1982 schreef:
Tijdens het herbeluisteren klonk 'Beside' ook erg mooi. Prachtige ballad. 4 sterren voor dit mooie album.


Beside is idd een zeer gevoelig nummer.... Ik krijg al goosebumps door eraan te denken alleen.
(Maar het moet gezegd, nostalgie speelt een rol... )

avatar van vigil
3,5
adri1982 schreef:
Tijdens het herbeluisteren klonk 'Beside' ook erg mooi. Prachtige ballad. 4 sterren voor dit mooie album.

Ik heb ooit (zeg 8 jaar geleden) een recensie geschreven over dit album.
Jon & Vangelis – The Friends Of Mr. Cairo « Progwereld

avatar van adri1982
4,0
vigil schreef:
(quote)

Ik heb ooit (zeg 8 jaar geleden) een recensie geschreven over dit album.
Jon & Vangelis – The Friends Of Mr. Cairo « Progwereld
Ik heb de recensie gelezen Sander, het zit goed in elkaar. Maar op dit album kon ik geen miskleun vinden. Allemaal goeie nummers wat mij betreft.

4,0
AC1
Nooit geweten dat het koor in Donna Summer's versie van 'State Of Independence' bestond uit grootheden zoals Lionel Ritchie, Michael Jackson, Kenny Loggins, James ingram, Dionne Warwick, Stevie Wonder, Cristopher Cross, Michael McDonald, ...

avatar van vigil
3,5
vigil schreef:
(quote)

Ik heb ooit (zeg 8 jaar geleden) een recensie geschreven over dit album.
Jon & Vangelis – The Friends Of Mr. Cairo « Progwereld

100 jaar geleden schreef ik t al Outside of This is een heel mooi liedje maar blijkbaar toch ernstig ondergewaardeerd want ik bleek pas de 2de user die het nummer aangevinkt heeft.

avatar van Castle
3,5
Het is hierr in huis een goede 3de , maar mag er maar 2 aanvinken

Gast
geplaatst: vandaag om 15:32 uur

geplaatst: vandaag om 15:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.