Durand Jones & The Indications - Private Space (2021)

De opnamekosten voor hun in eigen beheer opgenomen debuutalbum Durand Jones & The Indications waren slechts net 450 Dollar. Dead Oceans was er terecht als de kippen bij om het album alsnog op hun label uit te brengen . De nog betere opvolger American Love Call was wederom een fantastisch old school soul album. Tussendoor was ook nog Live Vol. 1 verschenen, waarop men liet horen dat men live naar nog grotere hoogtes stijgt. Voor Private Space zal het budget ongetwijfeld een stuk hoger dan voor het debuut geweest zijn. Het laat een gevarieerder geluid horen, inclusief strijkers, discobeats en andere toeters en bellen. Niet alleen is het geluid een stuk rijker, maar ook nog meer onweerstaanbaar en opgewekt. Zondermeer een ultieme zomerplaat en perfect passend bij het huidige weer. Een plaat die de luisteraar goed kan gebruiken na het snertjaar 2020, tenminste ik wel.

Met Private Space zijn Durand Jones & The Indications helemaal de zwoele kant van de soul op gaan zoeken. Op het vorige album was er nog een mooie balans tussen de zwoelere en de iets rauwere soul. Dat laatste mis ik hier toch wel, want het was nou net de kant van de band die me het meest aanspreekt. Desondanks blijft het er genoeg te genieten en is het een album dat op de juiste momenten lekker wegluisterd, maar ook een aantal nummers heeft die net wat te gewoontjes zijn.

Met het album America Love Call wisten Durand Jones & the Indications hun naam definitief te vestigen. Vergeet voor kwalitatief goede muziek ook hun debuutplaat niet, maar die bleef toch wat meer op de achtergrond. Op de albums waar steevast zowel gezongen wordt door Durand Jones als door Aaron Frazer hoorden we toen een sterk opgebouwde vintage soul sound. De vooruitgesnelde singles van dit album lieten een wat andere sound horen dan we gewend waren. Wat gelikter leek het vooral. Maar hoe pakt dit het gehele album door uit? Nou, het album start in ieder geval met het heerlijk sfeervolle Love Will Work It Out. Een nummer inclusief aanstekelijk refrein, een mooie relaxte sfeer met een fijne instrumentatie die warmte uit straalt. Het vocale en het muzikale gedeelte lijken ook precies goed samen te vallen. Dan klinkt het opvolgende Witchoo wel anders. Een nummer met een lekker ritme, een fijne energie en meer dan genoeg groove. De wat snelle zang past er ook nog eens heel goed bij. Private Space is daarna wat rustiger, met de falsetto van Aaron Frazer. Muzikaal weer uiterst smaakvol en sfeervol verpakt. More Than Ever dan, een zoet nummer dat balanceert op de grens van te zoet of precies zoet genoeg. Daarmee gelukkig niet minder sfeervol, want een mooie sfeer neerzetten kunnen deze mannen duidelijk wel. Het nummer Ride or Die is ook wat zoeter, mede door de falsetto in de zang. Een warm en fijn nummer. The Way That I Do is een meer disco-esque nummer. Een beetje meebewegen mag zeker wel op dit nummer. Reach Out brengt het tempo juist weer naar beneden. Andermaal mooi sfeervol en warm. Een prettige song en leuk spel tussen leading en backing vocals. Sexy Thang begint met lekker wat groove om daarna de brug over te steken naar veel rustigere vibe. Om dan weer moeiteloos de brug terug over te steken naar weer meer groove. Sea of Love kent meer ontspanning en is lekker relaxed. Waar het album afgesloten wordt met I Can See. Een even zo relaxte afsluiter van dit zeer sfeervolle album waar de warme sound de boventoon voert.