DMX - Exodus (2021)

Bono

Het uitmelken gaat beginnen.

het album was al af voordat DMX overleed

De gastartiesten passen allemaal ook wel bij DMX. Dit kan best wel een leuk project worden.

In ieder geval een goede zaak dat X Moves niet op het album staat, want dat nummer vind ik 3x niks. Sowieso geen fan van hiphop met rock gitaren.

Omg nummer 8, let je op Johnny Marr?

OEF, ik ga snel luisteren!

Edit: blijkbaar nog niet uit, lol Wel hyped en psyched nu, tho!

Veel gast artiesten zijn toegevoegd na zijn overlijden.

Die Hood Blues-track is geweldig. Dmx’ verse ook genieten geblazen. Dat gegrom

Hood blues is niet om aan te horen, conway en benny leveren nog degelijke verses af maar DMX is niet om aan te horen. Bath salts klinkt beter, maar ook bij lange na niet het niveau wat je verwacht met zulke grote namen op 1 track.

Is hier, over dit proces, meer bekend inmiddels?

Valt toch wel tegen. Vooral het eerste deel is één grote Swizz-show en ik heb bij nummers het gevoel dat DMX gastartiest op zijn eigen album is. Hood Blues vind ik bijvoorbeeld best een tof Griselda-nummer, maar ik zou DMX niet missen als hij niet bij stond. De nummers waarop ik hem echt heel sterk vind - Skyscrapers en Letter To My Son (!) - worden dan weer verpest door tenenkrommende refreinen.

Ik lees hierboven dat het album zo goed als af was voordat DMX overleed, maar het voelt enorm als een postuum album waaraan veel is gesleuteld. Na toffe releases van ATCQ en Gang Starr is dit toch jammer.

OpOm nostalgische redenen dit albums maar eens aangeklikt op Spotify. Want ja, ik had als tiener een DMX poster aan mijn slaapkamermuur.

Om te beginnen vind ik het bewonderenswaardig dat Swizz Beatz in de regisseursstoel is gaan zitten voor dit album en z'n oude makker DMX bij de hand heeft genomen, in een poging diens carrière weer wat glans te geven. Dat gezegd hebbende, ben ik over het algemeen nooit fan van de producer Swizz Beatz geweest, al heeft ie in de loop van z'n carrière best een handjevol domme beukers afgeleverd. Maar veelal vind ik z'n beats te simplistisch en eentonig.

Dan de rapper DMX, anno 2021. Tja... Het zal de jaren van drugsmisbruik zijn, maar het klinkt op z'n zachtst gezegd niet best meer. En wat minder zacht gezegd is het in sommige nummers niet meer om aan te horen. Ik vind z'n flow rommelig en warrig klinken, niet meer zo strak, rapt beetje met dubbele tong lijkt het. Z'n agressieve manier van rappen die hem ooit zoveel succes bezorgde, klinkt ook meer geforceerd dan geloofwaardig dreigend. "Beetje grommen zoals vroeger, vinden de mensen leuk".

Al met al is er aan het album als geheel best af te horen dat de heren hun best hebben gedaan om er iets van te maken, maar echt goed is het helaas niet geworden.

Ik had ooit de stille hoop dat Swizz en DMX een album van dit niveau (vanaf 2:40) zouden uitbrengen…

Het valt me moeilijk om een correcte evaluatie te geven aan Exodus.

DMX gaf een tijd geleden al aan bezig te zijn aan een nieuw album en met o.a. Griselda en wijlen Pop Smoke gewerkt te hebben, hierdoor was ik ontzettend geïntrigeerd en verwachte ik dat dit één van de beste albums van het jaar ging worden. Ongelofelijk veel zin had ik er in.
Vervolgens kwam het droeve nieuws van zijn onfortuinlijke overlijden, X was toch op een gegeven moment één van de (zo niet dé) grootste rapper die er was. Dat allemaal met een rauwe, duistere stijl. Eén van mijn lievelingsartiesten uit mijn jeugd, dat zeker.

De producer van dit album, Swizz Beatz, gaf aan dat het album zeker nog kwam en hier zijn we dan...

Het klinkt goed, maar er zijn toch een aantal zaken waar ik me aan stoor. Op 7(!!!) van de 10 tracks, skits niet inbegrepen, horen we eerst één of meerdere gastartiesten voordat we de gastheer horen. Enkel op de laatste 3 nummers van Exodus begint DMX, vanaf dat moment begint het als een DMX-album aan te voelen maar dan zijn we al bijna op het einde.
Op Bath Salts horen we eerst 2 andere rappers, op That's My Dog en Hood Blues zelfs 3. Reken hierbij dat de 4de strofe van het hele album pas de eerste van de hoofdrapper is!
Dit maakt de liedjes uiteraard niet slecht maar als luisteraar krijg je wel het gevoel dat DMX een ondergesneeuwde gastartiest op zijn eigen album is.

Voor mij zijn de laatste 3 nummers, That's My Dog en Hood Blues de toppers. De raps van DMX kunnen er goed mee door al heeft hij al scherper geklonken in het verleden, toen was hij ook een pak jonger uiteraard. Op Hood Blues moet hij het wel helemaal afleggen tegen de Griselda-jongens.
De andere nummers zijn ook leuk maar doen me minder dan de eerdergenoemde. Skyscrapers met Bono zie ik nog wel een bescheiden radiohitje worden.

Swizz Beatz is nogmaals de grootste stoorzender. Heb het op MusicMeter al meermaals laten vallen... maar die man moet echt leren zwijgen op muzikale composities. Wat een strontvervelende stem heeft 'ie. De beats zijn oké, maar voor de nummers die ik niet als favoriete heb bestempeld heb ik het gevoel dat er meer in gezeten had.

Dat is meteen het gevoel dat ik over gans het album heb: er had meer in gezeten. Had het een topper geweest met minder gastartiesten? Of dat Swizz producties gedeeld had met Dame Grease (en/of andere producers)? Klonk het anders als de blaffende rapper nog geleefd had?
We zullen het nooit weten.

Toch jammer dat, de voor mij onbekende, Moneybagg Yo te horen is in plaats van Pop Smoke, wat had ik die 2 graag samen gehoord. De reden is wel begrijpelijk uiteraard.

De score is lastig, ik hang tussen 3* en 3,5*. Voordeel van de twijfel zal het voor nu nog blijven.

Letter to My Son. Ik hou wel van die emotionele rap nummers. Mooi nummer. Komt vaak voorbij net als Noir Story van Killah Priest op het laatste album van Remedy. Donker, rauw, viool erbij.

Zijn laatste worp voor het overlijden.
Ik kan het, als groot fan, zeker waarderen.