Dog Eat Dog - Play Games (1996)

Het debuutalbum van Dog Eat Dog vind ik verfrissend en vind ik nog altijd een zeer aangename luisterervaring. De opvolger "Play Games" kan daar in mijn beleving niet aan tippen. De opener "Bulletproof" en single "Isms" hebben nog iets van de frisheid van het debuut, maar daarna wordt het een soort van surfmetal die me eigenlijk niet meer kan boeien. Er wordt krampachtig geprobeerd de hip-hop invloeden uit te breiden door wat rappers aan boord te halen, maar dat komt eigenlijk alleen maar geforceerd over. En die geforceerdheid loopt als een rode draad door "Play Games". Het debuut blijft leuk, maar alles wat daarna kwam mist die onbevangenheid en het plezier.