Ben Harper - The Will to Live (1997)

Ben Harper is typisch zo'n artiest die naar mijn idee niet genoeg opvalt en daardoor een ruw diamantje blijft voor de liefhebbers.
Deze cd vind ik redelijk toegankelijk en ik blijf het tot op de dag van vandaag vreemd vinden dat deze zo onopgemerkt is gebleven.

Ben Harper is misschien wel de meest sympathieke artiest die er rondloopt. Daarnaast maakt hij ook nog eens ongelofelijk veelzijdige muziek.

Live komt hij overigens pas echt goed tot zijn recht.

Echt zo iemand van wie bijna iedereen in mijn omgeving zegt: 'wie?'. Prachtige muziek, heel divers en live op zijn best. INderdaad

Enerzijds vind ik het doodzonde dat deze briljante muzikant hier in Nederland niet de (h)erkenning krijgt die hij verdiend, aan de andere kant vind ik het toch ook wel heel erg leuk om zo nu en dan iemand met Ben Harper kennis te kunnen laten maken.

wacht ff nu ben ik door de war
is het nou Ben Hur of Ben Harper?

als het twee verschillende mensen zijn dan eet ik m'n pet op !

ik weet natuurlijk dat ben hur een oude acteur is. Maar ik zou toch zweren dat toen ik deze man van dit album voor het eerst zag, hij door Eddie vedder werd aangekondigd als Ben Hur. :S:S:S vanavond effe kijken

het was het concert in madison square garden in 2003.

lees nou een paar teksten van dit album....en volgens mij schreven ik, en de andere matig getalenteerde schrijvertjes van die tijd, dat ook op mn 17de savonds op mn kamertje.

De muziek moet dan wel heel mooi zijn wil ik het ook goedvinden.

BEN HARPER

do 22/06 Heineken Music Hall, Amsterdam

fight for your mind & die met zijn bandje blijf ik toch zijn besten vinden. 3* voor deze.

Best wel een goede plaat.


Alleen jammer van die kut-track Mama's Trippin'...

3.5

Ben Hur is geen oude acteur!

Jah Work blijft een fantastische track op dit verder niet zo heel spannende album. Ben Harper zeurt een beetje teveel, maar er zijn heel sterke momenten. Maar hoogtepunt is en blijft Jah Work, dat op een mooie stereoset een revelatie is, niks minder! Die percussie, die akoestische gitaar, de goddelijke melodie, alles klopt aan dit nummer. Moet dit niet eens heel hoog in de Top 2000?

Uit m'n hoofd is 'Faded' ook niet bepaald mis. 'Roses...' is gewoon epic. 'Mama's Trippin'' is ook nog best leuk. Maar 't is wel een plaat die ik nog weer es op moet zetten voor een zinnig oordeel.

Dat Harper teveel zou zeuren, kan ik het absoluut niet mee eens zijn, de man heeft een prachtstem waarmee hij zich danig onderscheidt van het gros. Tot en met 'I Want...' is het genieten geblazen. Het titelnummer is 'gewoon' wel goed, met een gave solo en het vakmanschap van de ritmesectie blijft ook genieten. 'Ashes' is op zich niet heel bijzonder, maar de stem van Harper en het relaxte sfeertje zijn niet te versmaden - het saxofoontje had dan wel weer weggelaten mogen worden van mij.
Het breekbare 'Widow...' is weer een schot in de roos en 'Glory...' weer 'gewoon' goed. 'Mama's trippin'' is een fijne track, niet heel bijzonder misschien, maar wel lekker opgewekt / opwekkend. 'I Shall Not Walk Alone' is weer niet heel origineel, maar wel heel fijn, een waardige afsluiter.

Al met al? Een heel dikke 8 blijft voor nu staan.