The Meteors - Hunger (1980)

Ik vind het nummer Together too long van dit album nog steeds een fantastisch nummer, maar kwam er laatst pas achter dat het wel erg veel lijkt op het iets oudere Simple Minds nummer Life in a day Iemand enig idee of dit bewust "geleend" is of dat dit gewoon puur toeval is?

Internationaal aangeslagen 80's popgeluid uit Groningen. De combinatie van gitaar en synthesizer gaf een soort futuristische art-rock, die hier uniek was. Tel daarbij op een geweldige zangstem van Hugo Sinzheimer en zeer doortimerde songs. Live waren de Meteors een sensatie omdat het klonk als een klok; iets wat toen niet vanzelfsprekend was.
Er is intens samengewerkt met Wild Romance van Herman Brood. Dat leide ook tot medewerking aan de film van Brood: ChaCha.

Gister de vinyl release gevonden voor 2(!!) euro. Ik kende ze al (Hugo is de vader van een vriend van me), en deze plaat is niet zo goed als Teenage Heart, maar nog steeds erg vermakelijk

Ze hebben helaas niet zo lang bestaan als band, ik vond The Meteors een van de beste bands van Nederland in die periode. Paar jaar geleden nog een keer een reunie concert gezien en het was nog steeds top. Pure nostalgie.

Voor het eerst in jaren deze lp weer eens opstaan.
Toch wel een lekkere plaat. Echt begin jaren 80, eind jaren 70. Nina Hagen, Brood, White Honey, Vitesse, Phoney etc.
Sentiment all over the place.

New wave uit Nederland.
Voortgekomen uit de Herman Brood-scene zal ik maar zeggen, maakte deze groep een drietal platen met moderne popmuziek.
New wave zoals je je new wave voorstelt.
Zanger Hugo Sinszheimer had al nummers en teksten geschreven voor Herman Brood en ook Gerrit Veen en Freddie Cavalli hadden bij de Wild Romance gespeeld.
Gitarist Ferdi Bakker (ex-Alquin!) die samen met Job Tarenskeen (ook ex-Alquin) samen met Hugo de groep oprichtte leek wel speciaal voor deze groep een apart gitaargeluid gecreeerd te hebben.
Lomp en krassend, bij gebrek aan een betere omschrijving.
De muziek is behoorlijk spannend, gedragen door de zware stem van Hugo en de euh... krassende gitaar van Bakker, aangekleed met sfeervolle toetsenpartijen.
Aldus een new wave geluid makend, wat perfect paste in die tijd.
Vind het nu nog steeds niet gedateerd klinken overigens.
Waar het mij regelmatig aan doet denken is de vroege Simple Minds, Bowie rond die tijd en ook nog wel de oude Roxy Music.
Beste songs het donkere 'It Sucks', Work, Charms Or Chains en de 2 singletjes Candy en Together Too Long (die de tipparade nog haalden in resp. januari 1981 en september 1980).
No Way In, No Way Out is een rustig nummer.
Geproduceerd door Conny Plank (R.I.P.), ook niet geheel onbekend in die tijd.
Dit is ook wel iets voor fans van Interpol, Bloc Party, Editors en dat soort dingen.
Ga deze zeker nog eens paar keer opzetten de komende maanden.
Voorlopig weer even 4 sterren.

Fijne NL plaat met toppers en missers. Maar de balans slaat flink positief door omdat de toppers echt wel goed zijn en de missers op zijn minst iets schattigs hebben. Productie van Conny Plank is een aanbeveling.
Voorganger kent ook zeer goede momenten, opvolger ken ik (nog) niet.

Een prima rock album met een fijne zanger en een aantal fijne nummers.

Deze en de voorganger zouden natuurlijk prima kandidaten zijn voor een CD-reissue in die serie van 2-in-1 boxjes van Universal. Oorspronkelijk uitgebracht op de labels Negram en Harvest. Werd later allemaal EMI en nog later allemaal Universal, dus lijkt me een haalbare kaart. Hopelijk leest er iemand van die firma mee...

Toch wel dé plaat waar ik naar grijp als Pank uitgalmt