Alexis Marshall - House of Lull . House of When (2021)

Nominatie voor 'meest intense album' van 2021?

Qua intensiteit voor mij op hetzelfde niveau als een Einstürzende Neubauten, vroege Current 93 en Nick Cave's From Her to Eternity. Noiserock dingen als Cop Shoot Cop en Big Black en ja, Daughters hoor ik er ook nog wel in, maar dan in een soort gedeconstrueerde versie.

Alexis Marshall levert hier een indrukwekkende soloplaat af. Dit is iets heel anders dan Daughters. Daar waar die band inzet op het verkennen van limieten van geluidsmuren gaat Alexis meer voor minimalisme en repetitie. Hij noemt als inspiraties oude Swans (Filth), Public Image Limited (Flowers of Romance) en Einstürzende Neubauten. Een plaat die sterk is gericht op allerlei soorten percussie en de onder de huid kruipende declamaties van Marshall. Ik lees kritieken dat Marshall zich inhoudt op deze plaat. Daarentegen las ik ook op RateYourMusic bij iemand dat dat juist de kracht van de plaat is en daar ben ik het helemaal mee eens.

House of Lull . House of When lijkt constant op het randje van een maniakale uitbarsting te staan waardoor er een enorm spanningsveld wordt gecreëerd. Aan de manier waarop de percussie en de teksten elkaar aanvullen moet ik ook denken aan The Drift van Scott Walker. Daarbij biedt de plaat ook genoeg variatie: met dreunende industriële tracks, maar ook onheilspellende pianostukken en meer experimentele jazzy uitstapjes. Ook heeft de plaat een aantal gastbijdrages van Lingua Ignota, die wel compleet de longen uit haar lijf krijst.

Hounds in the Abyss (heerlijk lome logheid heeft dat nummer) en bovenstaande berichten maken mij nieuwsgierig naar de plaat. Binnenkort maar 'ns luisteren!

Toffe plaat hoor. Marshall komt hier met een wat uitgekleder geluid dan dat van Daughters, maar dat doet niets af aan de intensiteit. De vrij ondubbelzinnige paniekaanval die It Just Doesn't Feel Good Anymore heet is daar een goed voorbeeld van, maar ook het openingsnummer, Hounds in the Abyss en Religion as Leader zijn pure muzikale ellende in de beste zin van het woord. Wel een beetje corny titels met die interpunctie zo, maar ik vergeef 't hem.