Mercyful Fate - Mercyful Fate (1982)
Alternatieve titels: Nuns Have No Fun | A Corpse Without Soul
mijn stem
39 stemmen
0
geplaatst: 27 augustus 2010, 11:40 uur
En toen was er ineens Mercyful Fate, de band die lak had aan het welbekende inro-couplet-refrein-couplet-refrein-solo opbouw van een song.
Wat heet, op de meest onlogische momenten knallen de gitaarsolos je om de oren alsook tussenstukken en tempowisselingen.
Dat laat de openingstrack al meteen goed horen, pats-boem meteen een gitaarsolo die bij andere bands pas netje in het midden wordt gespeeld.
Daarna misschien het meest normale nummer wat ze ooit hebben opgenomen (niet qua tekst), klinkt vrij tam maar wel erg goed.
Opmerkelijk ook dat King Diamond vrijwel niet hoog zingt in "Nuns Have No Fun".
De openingstrack van kant 2 "Doomed by the Living Dead" gaat weer helemaal los in die typische MF stijl.
Misschien de enigste filler uit hun roemruchte periode (1982-1984) is wel "Devil Eyes", een ronduit zwak nummer.
Deze E.P is dus een opmaat naar die 2 legendarische albums die daarna zouden volgen.
Van de 4 tracks zijn er 3 gewoon erg goed, verplichte aanschaf derhalve voor een beetje MF fan.
Heb mijn vinyl hiervan pas verkocht voor 65 euro.
Dat was wel de eerste persing die een witte rand heeft aan de voorkant, latere persingen die minder waard zijn hebben de zwarte (zoals in de afbeelding).
Met origineel tekstvel is die veel meer waard maar die heb ik er nooit bij gehad.
Uiteraard heb ik deze EP op CD staan nml op "In The Beginning".
Wat heet, op de meest onlogische momenten knallen de gitaarsolos je om de oren alsook tussenstukken en tempowisselingen.
Dat laat de openingstrack al meteen goed horen, pats-boem meteen een gitaarsolo die bij andere bands pas netje in het midden wordt gespeeld.
Daarna misschien het meest normale nummer wat ze ooit hebben opgenomen (niet qua tekst), klinkt vrij tam maar wel erg goed.
Opmerkelijk ook dat King Diamond vrijwel niet hoog zingt in "Nuns Have No Fun".
De openingstrack van kant 2 "Doomed by the Living Dead" gaat weer helemaal los in die typische MF stijl.
Misschien de enigste filler uit hun roemruchte periode (1982-1984) is wel "Devil Eyes", een ronduit zwak nummer.
Deze E.P is dus een opmaat naar die 2 legendarische albums die daarna zouden volgen.
Van de 4 tracks zijn er 3 gewoon erg goed, verplichte aanschaf derhalve voor een beetje MF fan.
Heb mijn vinyl hiervan pas verkocht voor 65 euro.
Dat was wel de eerste persing die een witte rand heeft aan de voorkant, latere persingen die minder waard zijn hebben de zwarte (zoals in de afbeelding).
Met origineel tekstvel is die veel meer waard maar die heb ik er nooit bij gehad.
Uiteraard heb ik deze EP op CD staan nml op "In The Beginning".
* denotes required fields.
* denotes required fields.