Linda Thompson - Versatile Heart (2007)

Ook al is Antony wederom van de partij als gastvocalist dan is dat voor mij een zeer goede reden om eens te luisteren of het wat is.
Het album opent met het instrumentale door zoon Teddy geschreven en gespeelde Stay Bright. En dan zien we al snel dat het cirkeltje snel rond zal zijn, want Teddy Thompson is goed bevriend met Rufus en Martha Wainwright en Rufus weer met Antony.
Versatile Heart is een heerlijk nummer geschreven door Teddy die ook de gitaarpartij voor zijn rekening neemt.
The Way I Love You is typisch Linda Thompson: heerlijk melancholiek. Zeer geschikt voor de grauwe dagen die ons regelmatig teisteren in de donkere decembermaand. Beetje mist er bij en het beeld is compleet. Teddy Thompson speelt hier piano en gitaar en op de achtergrond horen we Martha Wainwright meezingen.
En dan dus het nummer waarop Antony meedoet genaamd Beauty (en dat is het). Het is gelijk een hoogtepunt van het album. De rol van Antony is nog redelijk bescheiden. Linda neemt hier voldoende ruimte om zichzelf het nummer toe te eigenen. Rufus Wainwright heeft het geschreven en dat is ook wel een beetje te horen aan de barokke invloeden hierop. Veel strijkers en een zweverige sfeer.
Katy Cruel is een traditionele folksong en dat is ook wel te horen. Daardoor is het zeker geen minder nummer. Integendeel. Mooie, harmonieuze samenzang (allemaal Linda zelf) is ons deel.
Nice Cars is geschreven door Kamila Thompson die we ook horen zingen. Misschien heel vreemd maar hier denk ik me telkens de stem van Marianne Faithfull bij in. Ze zou het zo kunnen zingen met haar rauwe stem en dan zal het nummer ongetwijfeld anders klinken dan nu maar het zou dus best passen. Gelukkig is Linda Thompson ook een geweldige zangeres waardoor dit een mooi nummer is.
Met de country-folk van Do Your Best for Rock 'N Roll heb ik iets minder. Teddy Thompson schrijft wel vaker van dit soort nummers en dat zorgt er voor dat ik de man toch altijd net even een slag minder vind dan zijn bevriende collega's als zijnde de Wainwright familie.
Day after Tomorrow is een nummer van Tom Waits en Kathleen Brennan. Tom Waits horen we hier niet meedoen. Ondanks dat zijn gegrom dus afwezig blijft en vervangen is door de engelenzang van Thompson herken je toch wel het stijltje van Waits op dit uiterst sobere nummer. Maar ik geef toe: het is dat ik dat wist
Op Blue & Gold is Richard Thompson vertegenwoordigd als schrijver van de tekst (samen met Linda), zoon Teddy is verantwoordelijk voor de muzikale inkleuring. Het is een allercharmanst folknummer waar de zon spontaan door het grauwe wolkendek door gaat breken.
Give Me a Sad Song is wederom wat meer country-folk. Hierop horen we Teddy wat duidelijker aanwezig omdat hij de gastvocalen verzorgt. Normaal gesproken zou dat een pré moeten zijn maar met dit nummer heb ik toch net even wat minder. Niet slecht, maar het raakt me een heel stuk minder dan veel andere nummers op dit album.
Go Home is door z'n pure eenvoud gewoon een mooi nummer. Zang en akoestische gitaar (Larry Campbell): dat kan al genoeg zijn voor ruim 4 minuten genieten.
Whiskey, Bob Copper and Me is een fijn nummer dat me doet afdwalen naar dat schitterende album met Richard Thompson I Want to See the Bright Lights Tonight.
Als slotakkoord krijgen we nog een moppie strijkers voor onze kiezen (Stay Bright) en dat vind ik altijd wel prettig.
Al met al een uitstekend album van Linda Thompson waar het hoogtepunt gevormd wordt door de samenwerking met twee van mijn grootste muzikale helden van dit moment: Antony en Rufus.
Dank u heren, maar vooral dank u Linda Thompson voor dit mooie werk.