Steve Hackett - Surrender of Silence (2021)

Zo ! Die staat er snel op ! Hier wat meer informatie:

Steve Hackett komt met een nieuw rock album – Progwereld

Hopelijk is dit het zwakste nummer van dat album........Hackett onwaardig zou ik bijna zeggen.

Het nummer is in elk geval anders dan gewoonlijk.

Wereldmuziek gelardeerd met een slappe popsong. Oei.
In het kader dat je alles in een keer gedaan moet hebben in het leven.

Steve Hackett heeft veel meer van dit soort uitglijers gemaakt in zijn loopbaan. Ik kan er helemaal niks mee...

Ik was aan het twijfelen of ik zou wachten op deze nieuwe Hackett of " Spectral Mornings " zou bestellen. Het zal Spectral Mornings worden .......

Ik ben een enorme fan van Steve Hackett, maar .. met dit album moet ik eerlijk bekennen dat ik zowat afhaak. Het is te veel dezelfde muziek geworden als je het vergelijkt met de vorige twee albums. En het pakt me helemaal niet meer. Jammer, zo jammer...

Ook ik ben een enorme Hackett fan en dan vooral ook van zijn fenomenale gitaarsound. Dit album is het niet. Zijn gitaarsound sneeuwt onder bij groots classical gepiel. Jammer had meer van de maestro verwacht. Misschien door meer te draaien, maar ik vraag het mij af.

Pas op dat je niet doordraait Neal Artistieke vrijheid geeft soms albums die niet in je gehoor liggen. Ga een poging wagen maar haak snel af als het niks is. Even goeie vrienden met Steve.

ik ben benieuwd wat jouw reactie zal zijn Broem. Vooralsnog een dikke tegenvaller voor mij.

Ik ken het album niet en de kans dat het tegenvalt, bestaat. Toch zal ik Steve even hoog in het vaandel houden als het zou tegenvallen. Daarvoor heeft hij al veel te veel moois gemaakt.

Dat is juist, maar het gaat mij dan expliciet om dit (waardeloze?) album

Bepaald geen album om wakker van te liggen. Nou volg ik Steve Hackett niet echt dus ik kan moeilijk met zijn eerdere albums vergelijken maar die kunnen bijna alleen maar beter zijn.
3* kunnen er nog net af

Probleem met dit album en zijn vorige drie rockalbums (Wolflight, Night Siren, At the Edge of Light) is dat het steeds een opzichtige herhaling van zetten is, zowel qua instrumentatie als thema's. Ik kan de albums en nummers niet van elkaar onderscheiden.
Wat mij betreft had hij mogen stoppen na Beyond the Shrouded Horizon.

Helemaal mee eens, wat een saaie en voorspelbare plaat is dit weer geworden. De samenwerkingen met Djabe zijn wél goed, maar verder is er de laatste jaren weinig spannends bij deze man vandaan gekomen...

Gisterenavond in Antwerpen eindelijk de tournee gezien, die aanvankelijk gepland was voor september 2020.

Het concert bestond uit 2 delen:

deel 1 (45'): 5 nummers uit de solocarrière
(Clocks-The Angel of Mons / Held In the Shadows / Every Day / The Devil's Cathedral / Shadow of the Hierophant) (dus 2 nummers uit dit album die echt goed zijn)

deel 2 (105'): volledige 'Seconds Out' van Genesis

Prachtig concert van misschien wel de allerbeste gitarist met 2 kritische bemerkingen:
- Van 'The Musical Box' speelde hij zoals op 'Seconds Out' alleen de outro en ik had zo graag het nummer volledig gehad.
- Het geluid was te luid. Voor het tweede deel gebruikte ik oordopjes en dat was zoveel aangenamer luisteren.

Nog een bedenking: hij put de laatste tijd live veel uit de periode van Genesis, wat prachtig is, maar ik zou graag eens een concert meemaken waar hij alleen uit zijn solocarrière put en dan bij voorkeur uit de albums vanaf omstreeks 2000. Dat zou ook in 2 delen kunnen: een kortere akoestische, klassieke set, gevolgd door een langere set met elektrische gitaar.

Het duurt lang eer Steve met een nieuw album op de proppen komt, althans volgens zijn hoge tempo.