menu

Big Red Machine - How Long Do You Think It's Gonna Last? (2021)

mijn stem
3,68 (181)
181 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: Jagjaguwar

  1. Latter Days (3:38)

    met Anaïs Mitchell

  2. Reese (5:12)
  3. Phoenix (4:15)

    met Fleet Foxes en Anaïs Mitchell

  4. Birch (5:30)

    met Taylor Swift

  5. Renegade (4:14)

    met Taylor Swift

  6. The Ghost of Cincinnati (3:37)
  7. Hoping Then (3:57)
  8. Mimi (2:59)

    met Ilsey

  9. Easy to Sabotage (5:50)

    met Naeem

  10. Hutch (3:55)

    met Sharon Van Etten, Lisa Hannigan en Shara Nova

  11. 8:22am (4:24)

    met La Force

  12. Magnolia (3:55)
  13. June's a River (4:27)

    met Ben Howard en This Is the Kit

  14. Brycie (5:13)
  15. New Auburn (3:24)

    met Anaïs Mitchell

totale tijdsduur: 1:04:30
zoeken in:
avatar van vinylbeleving
4,0
Silky & Smooth schreef:
(quote)

Het moment dat Justin begint te zingen is juist zo mooi


Precies dit.

avatar van steven
Phoenix klinkt als het broertje van Exile op Swift’s Folklore vind ik

avatar van Zwaagje
4,5
Prachtig album en deze wil ik graag fysiek. Zelfs easy to sabotage begint te landen ondanks de stemvervorming. Het is een dubbel lp en dat heeft als voordeel dat ik "ook een keer het einde ga halen"; de laatste nummers nog niet gehoord☺

avatar van VDB79
3,5
Heerlijk album. Blijf er wel bij dat Renegade klinkt als een Folklore outtake waar ik niet echt de toegevoegde waarde voor dit album van zie, of het moet zijn om de swifties en daarmee de kassa te pleasen, maar verder is het een heerlijk mengeling van The National en Bon Iver sounds.

avatar van vinylbeleving
4,0
Afgelopen weekend bijna nonstop geluisterd. Dit album sluit qua productie naadloos aan op de laatste twee albums van Swift. Dessner is een meester in het scheppen van sfeer. De zachte drumcomputers, en de knisperende electronica onder sfeervolle pianoklanken en gitaarmotieven, het werkt erg goed. Tel daarbij op de falset van Vernon, en de sterke gasten, en een droomhuwelijk is geboren. Favorieten zijn het geweldige Phoenix, Easy to Sabotage, en natuurlijk de twee tracks met Swift (Taylor can do no wrong...). Daar waar Lorde me toch teleurstelt met haar nieuwe album, mag Big Red Machine wel de verassing van deze nazomer genoemd worden. Prachtplaat!

avatar van Cannabooze
3,5
rrrick schreef:

Wat een prachtig album is dit geworden zeg. Veel mooier als de eerste van hen.
Jaarlijstenvoer.


Het is goed mogelijk dat deze hoog in de jaarlijsten komt te staan inderdaad.
En het is al zo'n verdomd goed muziekjaar.
Ik heb nu al stress over m'n top 10. Niet te doen.

5,0
Heerlijk album. Gaat inderdaad hoog op het jaarlijstje komen.


avatar van Spoelworm
Bon Iver in zijn eunuch stem ben ik helaas niet altijd zo voor in de stemming ,maar die Anais Mitchell moet ik zeker eens checken, goede stem.

4,5
Schitterend gevarieerd, maar toch coherent, album! De muziek en de stemming die het oproept past mooi bij de tijd van het jaar vind ik. Favorieten zijn tot nu toe de samenwerkingen met Anaïs Mitchell.

avatar van Slowgaze
Spoelworm schreef:
Bon Iver in zijn eunuch stem

Hahaha, dank je, nu kan ik nooit meer normaal naar hem luisteren.

avatar van overmars89
3,5
Op eerste gehoor een stuk minder spannend dan zijn voorganger, maar is er gekozen voor een meer minimale intieme setting. De samenwerkingen met Anais Mitchell, Ben Howard & Sharon Van Etten zijn zeer geslaagd. Birch met Taylor vind ik nog wel alleraardig, maar Renegade is misplaatst en totaal niet mijn ding. De tracks zonder features kabbelen wat voort en de samenwerkingen met de niet-genoemde artiesten doen mij ook niet zoveel.

Waar er bij de eerste versie veel risico genomen werd in de productie was het daar "hit or miss". Op deze plaat vind ik weer dat er iets teveel makkelijke veilige keuzes genomen zijn waardoor het album niet echt spannend aanvoelt. Bij beide kom ik op een 3.5*.

avatar van overmars89
3,5
Ik ben overig iets te voorbarig geweest met de tracks zonder features af te schrijven. "Reese" & "Magnolia" vind ik eigenlijk nog wel hoogtepunten, maar in het midden van het album staan gewoon teveel tracks die niet zoveel toevoegen.

avatar van Fathead
2,5
Paar keer geluisterd, maar ik ben totaal niet overtuigd. Het album sleept zich maar voort, geen uitschieters, veel in hetzelfde tempo. Volgens mij kan Dessner moeiteloos acht van dit soort albums voldreutelen, maar ik haak af.

avatar van sillus
4,5
Fantastisch album. Nooit gedacht dat fleet foxes en bon iver samen ook heel goed zouden klinken..

avatar van AOVV
2,5
Ben het grotendeels met Fathead eens; behoorlijk saai, slepend album. Enkele songs springen er wel bovenuit, en van de features is vooral Anaïs Mitchell een heel erg positieve verrassing. Haar stem klinkt erg fijn samen met die van Justin Vernon.

2,5 sterren

avatar van henrie9
4,0
Hoe schattig! Op de plaathoes kijken kleine Aaron en Bryce Dessner, de tweeling van The National, zusje Jessica en hun oma je vanuit diginevels aan. Voel je meteen hier, in deze 'Big Red Machine'-samenwerking met Bon Iver's Justin Vernon, klopt ergens hevig Aaron's hart.

Inderdaad. Aaron heeft bovendien voor zijn grote project, deel twee, de touwtjes weer flink in handen.

Van hem allereerst ook de intimiteit van de plaattitel. 'Hoelang, denk je, blijft dit nog  duren?' Aaron kijkt immers melancholisch z'n kindertijd aan, zoekt er betekenissen in, helemaal tot vóór de tijd van het verlies van de onschuld, vóór de komst van druk, angsten en onzekerheden eigen aan zijn fragiele volwassenheid. Daarom zingt gitarist Aaron het dan ook in 'Brycie' hoogst uitzonderlijk eens zelf en op z'n gevoeligst toe naar z'n broer, nog steeds zijn grootste toeverlaat. 'Lift me up when I'm feeling down. Help me stay above the ground'!

Al houdt het veelzijdige stemgeluid van Justin Vernon meer een uur lang lang de bovenhand, nu geven ze met een nog veel mooiere bende vocalisten en muzikanten harmonieus samenzingend acte de présence. Anaïs Michell, Fleet Foxes, Taylor Swift, Ilsey, Naeem, Sharon Van Etten, Lisa Hannigan, Shara Nova , La Force, Ben Howard, This Is The Kit, niet de minsten... Velen zijn bevriende artiesten uit Aaron's en Justin's '37d03d'-community en dito platenlabel of het zijn artiesten wiens recente werk Aaron produceerde (Swift, Howard, Hannigan, This Is The Kit).

Ze komen, solo of samen, met een sfeervolle, ingetogen mix van pareltjes pop, folk en rock. De experimentele electronica van de eersteling is wel gereduceerd, maar het blijft toch wel uitgesproken Dessner en Bon Iver. Duidelijk heel veel meer najaarstoetsen in de arrangementen, akoestische gitaar, piano en eenvoudige percussie.

Hoogtepunten, naast 'Brycie' zijn o.m. de prachtige samenzinger 'Hutch', de Fleet Foxes- performance in 'Phoenix', 'Latter Days' met Anaïs Mitchell, 'Renegade' met Taylor Swift', 'The Ghost Of Cincinnati of 'Easy To Sabotage' met Naeem.

Maar helemaal niet voor de hand liggend toch zo'n hele schare juweeltjes van songs te kunnen oogsten. De nog grotere schare van vrienden-vocalisten en muzikanten binnen dit Big Red Machine presteerde het niettemin,  liefdevol, met plezier, maar vooral met klasse, solide, samenhangend en uitgebanceerd. Noem Aaron Dessner maar op alle vlak de ster van zijn eigen samenwerkingsplaat. Van die Brycie's, daar willen we er overigens zo gerust nog wel een paar.

Het plezier is dus wederzijds, we oogsten dit herfsttapijt zelfs meer dan een passend seizoen lang.

avatar van Zwaagje
4,5
Eindelijk het vinyl binnen en wat klinkt dat prachtig! Mooie hoes en binnenhoes met extra info en songteksten. Ik ben een tevreden mens!

avatar van mr.oizo
4,0
Fijn gevarieerd album. Zou er bijna een platenspeler voor kopen
Afsluiter Auburn is echt wonderschoon, kende Anaïs Mitchell niet maar ga zeker meer van haar luisteren.

avatar van Zwaagje
4,5
mr.oizo schreef:
Fijn gevarieerd album. Zou er bijna een platenspeler voor kopen

Gewoon doen! Vinyl heeft in meerdere opzichten voordelen. De hoes alleen al is een kunstwerk.

avatar van VDB79
3,5
Ik heb mijn score naar beneden bijgesteld, het middengedeelte van (Hoping then t/m 8:22am) haalt totaal niet het niveau van de rest van het album. Toch zonde, dit had de potentie om een van de beste platen van het jaar te zijn.
Er staat weliswaar nog steeds genoeg op om van te genieten maar ik hoef deze niet in m’n platenkast.
Spotify speelt direct na het laatste nummer van dit album The National’s Pink Rabbits en dat is toch een paar niveautjes hoger.

avatar van Silky & Smooth
4,0
De eerste indruk was bijzonder positief, maar na vele luisterbeurten zijn de echte hoogtepunten op één hand te tellen. Voor de rest is het gewoon een erg fijn album op het moment van luisteren, maar waarvan het grootste deel toch ook weer snel vergeten is. Vooral de nummers zonder gastenartiesten. Anaïs Mitchell is toch wel de verrassing van dit album (en ik ben blijkbaar niet de enige die dat vind).

avatar van johans
Alvorens ik het nieuwe wapenfeit van Big Red Machine in de speler schuif heeft de moeilijk te ontcijferen bruine/blauwe brij in het boekje een dikke vette minpunt verdiend. Geen excuses graag, want ik kom geregeld producties tegen met hetzelfde formaat boekje met prachtig afgedrukte foto’s of goed leesbare liedteksten. Het kan dus wel. Dit brengt mij al snel aan het twijfelen of deze gemakzuchtigheid ook is doorgetrokken op het nieuwe samenwerkingsverband Justin Vernon (Bon Iver) en Aaron Dessner (The National).

Om dan maar gelijk met de deur in huis te vallen…het album met de vrij originele titel “How Long Do You Think It’s Gonna Last?” klinkt als een logische opvolger van de gelijknamige spraakmakende eersteling uit 2018. Het avontuurlijke, zeg maar elektronische experimentele, karakter van nr. 1 blijft op deze plaat intact.

Stiekum voegt het album toch extra elementen toe. Het nieuwe materiaal is meer liedgeoriënteerd dan zijn voorganger. Bovendien werd een klein leger aan vocalisten uitgenodigd onder wie Taylor Swift, Anaïs Mitchell, Ben Howard, Sharon von Etten, Naeem en La Force. Wat zorgt voor een minder centrale vocale rol voor Justin Vernon. Het resulteert in een afwisselend jazzy, folky, poppy en dromerig geheel.

Ik werd het zo zat om een ​​leadzanger te zijn, en ik zit natuurlijk ook nog in een andere band. Ik had zoiets van, je hebt zoveel connecties. Laten we contact opnemen en kijken wat andere mensen op deze nummers kunnen inbrengen. En ik wilde Aaron blijven steunen en hem eerlijk gezegd uitdagen om meer op de voorgrond te treden. Mijn aandeel is dit keer een stuk minder. Ik heb natuurlijk wat teksten geschreven en wat deuntjes gezongen, maar echt, dit is Aarons plaat.

Melancholie en zachtheid zijn veelal de toverwoorden op het nieuwe werk van Big Red Machine. Eigenlijk is dit gewoon de ideale herfst-cd waneer de blaadjes gaan vallen, de zomer voorbij is en de winter voor de deur staat. Met vijftien nummers en een totale speellengte van 63 minuten is “How Long Do You Think It’s Gonna Last?” een behoorlijk, lange zit. Maar hoe langer deze plaat duurt, hoe comfortabeler ze zal gaan aanvoelen.

Zie ook: www.altcountryforum.nl voor veel meer recensies

avatar van Lura
4,0
johans schreef:
Alvorens ik het nieuwe wapenfeit van Big Red Machine in de speler schuif heeft de moeilijk te ontcijferen bruine/blauwe brij in het boekje een dikke vette minpunt verdiend. Geen excuses graag, want ik kom geregeld producties tegen met hetzelfde formaat boekje met prachtig afgedrukte foto’s of goed leesbare liedteksten.


Het lettertype is aan de kleine kant, maar wellicht ben je aan een leesbril toe, Johan.

avatar van Silky & Smooth
4,0
Lura schreef:
(quote)


Het lettertype is aan de kleine kant, maar wellicht ben je aan een leesbril toe, Johan.

Of gewoon de LP kopen. Geen vergrootglas nodig.

avatar van johans
het gaat om de kleurkeuze (bruin, blauw en geel) van het papier. Boekje van de nieuwe Amyl and the Sniffers is witte achtergrond met zwarte letters en dan komt het wel duidelijk over. Als recensent mag ik hierover best kritisch zijn, vind ik. Omdat het ook anders kan. Fijn; dat het aan mijn ogen zou gaan leggen. Maar inderdaad, wat Silky & Smooth gezegd (LP kopen) is een beter optie dan op dokter advies van Lura een bril aan te schaffen.

avatar van Cor
4,0
Cor
Dromerig, melancholiek, verstild met toefjes experimentele accenten. De fijne samenwerking tussen Aaron Dessner en Justin Vernon (aka Bon Iver) wordt nog even voortgezet. Maar de bonuspunten komen ook van de gast-vocalisten: o.a. Taylor Swift, Ben Howard en Fleet Foxes. De hoofdprijs gaat naar de voor de mij nog onbekende Anaïs Mitchell, die de openingstrack 'Later Days' moeiteloos naar zicht toetrekt, bijgestaan door Vernon die moeiteloos een stapje terug doet en vocaal vooral ondersteunt.
Op vinyl, een mooie aanvulling van mijn platenkast.

avatar van Ducoz
4,0
Anaïs Mitchell was hier sinds Young Man in America al een van de favorieten. Dat vind ik persoonlijk een van de beste platen ooit gemaakt. Het wordt weer eens tijd voor een volwaardige langspeler van Anaïs.

avatar van meneer
Toch even deze hier delen. Ten eerste omdat ik fan ben en ten tweede: ..Wat een mooi nummer…

Bright Star - Single by Anaïs Mitchell | Spotify - open.spotify.com

Anaïs Mitchell Performs ‘Bright Star’.

Anaïs verdient het.

avatar van Lura
4,0
meneer schreef:
Toch even deze hier delen. Ten eerste omdat ik fan ben en ten tweede: ..Wat een mooi nummer…

Bright Star - Single by Anaïs Mitchell | Spotify - open.spotify.com

Anaïs Mitchell Performs ‘Bright Star’.

Anaïs verdient het.


Het nummer zal staan op haar nieuwe album, wat op 28 januari zal gaan verschijnen : Anaïs Mitchell Announces New Solo Album | Folk Radio - folkradio.co.uk

avatar van ZERO
3,5
Prettig album, maar ik vind hem net iets te lang duren door een gebrek aan variatie, voornamelijk in tempo dan. Naar mijn gevoel had deze beter gescoord als er maar 11 of 12 nummers op stonden. Nu verlies ik toch een beetje de aandacht naar het einde toe. Dat wil niet zeggen dat de nummers aan het einde minder zijn, want op zich vind ik het niveau van het album wel behoorlijk constant.

Favorieten zijn Latter Days, The Ghost of Cincinnati en New Auburn.

3,5*

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Big Red Machine - How Long Do You Think It's Gonna Last? - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Big Red Machine - How Long Do You Think It's Gonna Last?
Bij eerste beluisteringen was ik niet volledig overtuigd, maar langzaam maar zeker heeft How Long Do You Think It's Gonna Last? van Big Red Machine de weg naar mijn hart toch nog gevonden

Net als het debuut van Big red Machine deed ook het tweede album van het project van Justin Vernon en Aaron Dessner het goed in de jaarlijstjes. Zelf was ik niet direct overtuigd. Ik vond het wat te weinig consistent en wat te vol, maar hoe vaker ik naar het album luister, hoe beter het wordt. How Long Do You Think It's Gonna Last? klinkt vol en warm, maar de instrumentatie is hier en daar ook behoorlijk subtiel. In vocaal opzicht gaat het door alle gastvocalisten veel kanten op, maar uiteindelijk vind ik het album behoorlijk consistent klinken. Het klinkt allemaal ook bijzonder lekker en een voor een vallen de puzzelstukjes in elkaar, waardoor mijn eindoordeel over dit album al met al toch nog heel positief is.

Ik weet eigenlijk niet waar het vorig jaar precies mis is gegaan tussen How Long Do You Think It's Gonna Last? van Big Red Machine en mij? Het album verscheen vast in een week met heel veel geweldige releases, maar als ik het album al niet direct op had moeten pakken, had het tweede album van Big Red Machine op zijn minst in de weken erna aan bod moeten komen op deze BLOG.

Het tweede album van de gelegenheidsband heeft immers veel te bieden en scoort bovendien flink wat bonuspunten. Zo zijn er bonuspunten voor de twee muzikanten achter het project, Bon Iver's Justin Vernon en The National's Aaron Dessner, en zijn er nog veel meer bonuspunten voor de geweldige gastmuzikanten die acte de présence geven op How Long Do You Think It's Gonna Last?.

De twee Amerikaanse muzikanten wisten Fleet Foxes en Ben Howard te strikken voor gastbijdragen, maar mijn hart maakte een sprongetje bij de namen van Anaïs Mitchell, Taylor Swift, Sharon Van Etten, Shara Nova, Lisa Hannigan en This Is The Kit op de goed gevulde gastenlijst.

In vocaal opzicht zit het dus wel goed op How Long Do You Think It's Gonna Last?, maar ook in muzikaal opzicht valt er veel te genieten op het tweede album van Big Red Machine. Het tweede album van het project van Justin Vernon en Aaron Dessner is lekker vol ingekleurd en is bovendien voorzien van warme klanken. Het klinkt allemaal wat minder avontuurlijk dan op het debuut van Big Red Machine, maar er valt voor liefhebbers van uitstapjes buiten de gebaande paden meer dan genoeg te genieten.

De meeste songs op het album opereren op het snijvlak tussen folk, pop en rock met hier en daar wat soul en jazz, maar ik heb niet direct relevant vergelijkingsmateriaal. Qua geluid sluit het album een aantal keren aan op de prachtige productie van de Taylor Swift albums van vorig jaar, waarop Aaron Dessner een stevige vinger in de pap had. Dat hoor je natuurlijk vooral wanneer Taylor Swift bijdraagt aan de vocalen, wat in twee van de vijftien tracks het geval is.

Ondanks alle gastvocalisten op het album worden de vocalen op How Long Do You Think It's Gonna Last? gedomineerd door de stem van Justin Vernon, die het meest van allen is te horen, maar hier en daar ook genoegen neemt met een rol op de achtergrond. Het is een stem waar ik normaal gesproken niet zo gek op ben, maar in het warme geluid van Big Red Machine komt deze stem uitstekend tot zijn recht.

Het tweede album van Big Red Machine klinkt op het eerste gehoor warm en vol, maar zeker bij beluistering met de koptelefoon hoor je dat de instrumentatie vaak verrassend subtiel is en bestaat uit een opeenstapeling van redelijk subtiele accenten. Het zijn accenten die worden gecombineerd met opvallende ritmes en waarin organische en elektronische klanken prachtig samenvloeien.

De mooie inkleuring van de songs is een constante op het album, dat verder opvallend veelzijdig is en meerdere kanten op kan. Het maakte bij eerste beluistering vorig jaar niet onmiddellijk een onuitwisbare indruk, maar de afgelopen weken is How Long Do You Think It's Gonna Last? van Big Red Machine begonnen aan een stevige opmars. Ik ben het album de afgelopen weken in heel veel jaarlijstjes tegengekomen en daar valt niet zo gek veel op af te dingen. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 05:16 uur

geplaatst: vandaag om 05:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.