Sonny Landreth - South of I-10 (1995)

Voor mij een standaardwerk wat het bespelen van de slidegitaar betreft. Duane Allman, Lowell George, Ry Cooder, allemaal gitaristen die studiemateriaal leverden voor de aspiranten, Meneer Landreth dus ook. Naast dit wapenfeit is ook de productie van dit album er eentje om in te lijsten : prachtig 'Southern' sfeertje!

5 sterren voor dit album Papadiva ?
Sorry maar dat vind ik wat te veel van het goede, Sonny Landreth is natuurlijk 1 van de beste Slide gitaristen in de wereld , ongetwijfeld .
Ik nam deze cd eens mee van `n rommelmarkt en omdat Mark Knopfler hier op mee speelt nam ik hem natuurlijk mee .
Erg vaak draai ik het niet maar wel geef ik hier 3,5 ster voor .
Dit album is schijnbaar pas toegevoegd .

Ik bewonder Landreth om zijn gitaarkusten, maar z'n muziek is ontiegelijk gelikt. Om over zijn stem nog maar te zwijgen.

Als je het over slidegitaristen hebt, dan heb je het over Sonny Landreth. Landreth behoort samen met o.a. Derek Trucks tot de beste gitaristen die deze techniek beheersen. In het verleden was Duane Allman de grootmeester, maar Landreth en Trucks treden in zijn voetsporen. Het gitaarwerk op ”South of I-10” is, ondanks de relatieve beperkingen van de slide gitaar, om van te smullen. De liedjes zelf vond ik na een eerste luisterbeurt vrij simpel van melodie en ook de stem van Landreth is niet echt bijzonder. Maar na meerdere luisterbeurten blijken die simpele melodieën ineens onweerstaanbaar geworden, ze nestelen zich in mijn hoofd en zijn niet meer te versmaden. Het gitaarwerk blijft daarnaast als een huis overeind staan, en de beperkte stem van Landreth vind ik nergens meer een bezwaar. Een mooi voorbeeld van de kwaliteiten van Landreth op de gitaar is het instrumentale ”Native Stepson”. Dat Landreth beschikt over diversiteit is weer goed te horen op ”Mojo Boogie”. Met het afsluitende ”Great Gulf Wind” en de titelsong kent dit album een paar melodieuze meeslepende liedjes. Het absolute hoogtepunt, zowel qua gitaarspel, qua compositie en opbouw en spanning van het liedje vind ik ”Congo Square”. Ik was niet direct overtuigd van ”South of I-10”, maar dat duurde uiteindelijk toch niet lang en vind ik dit album, samen met ”From the Reach” een van de hoogtepunten uit Landreth’s oeuvre.

Ik heb deze gekocht nadat ik Landreth heb horen spelen op een John Hiatt album. Redelijk vaak beluistert, omdat deze makkelijk in het gehoor ligt, maar bijzonder wordt het nergens.