Tomita - The Bermuda Triangle (1978)
mijn stem
4 stemmen
Japan
Electronic
Label: RCA
-
The Round Space Ship Landing on the Earth While Emitting Silvery Lights (2:23)
-
Strong Electro-Magnetic Waves (1:28)
-
The World of the Different Dimensions (2:03)
-
The Giant Pyramid Sitting at the Bottom of the Sea of Bermuda and the Ancient People (7:04)
-
The Venus Wearing the Space Uniform Shining in a Fluorescent Light Color (4:39)
-
The Children Playing in Agharta, the Deep Underground Kingdom (5:30)
-
The Hollow Vessel Called the Earth (5:00)
-
The Song of Venus (3:54)
-
The Dawn at Bermuda (2:20)
-
The Dazzling Bright Cylindrical Object Which Had Crashed into Tunguska, Siberia (7:29)
-
The Harp Being Played by the Ancient People and the Venus and Her Space Children Singing the Song of the Future (7:37)
-
The Visionary Flight to the 1448 Nebular Group of the Bootes (4:10)
0
geplaatst: 13 maart 2009, 20:23 uur
Jaren is er gedacht dat Tomita niet zelf kon componeren. Dit beeld werd mede veroorzaakt door het feit dat op veel van zijn platen klassieke muziek stond, maar dan in een electronische uitvoering. In 1978 veraste hij de wereld met het zelf geschreven album The Bermuda Triangle.
Over dit denkbeeldig gebied tussen Miami, de Bermudaeilanden en Puarto Rico gaan nogal wat verhalen de ronde. Zo zouden er veel scheeps- en vliegtuigrampen plaats vinden en zaken ploteseling van de aardbodem verdwijnen. In een sage wordt dan ook gesteld dat dit komt door marsmannetjes en ufo's. Een meer wetenschappelijk verklaring is dat door het vele verkeer en ontsnappen van methaangas in de Bermudadriehoek de oorzaak is van de vele rampen.
Tot zo ver de achtergronden en op naar de muziek. Met het voorafgaande in het hoofd is het begin van het album spannend te noemen. Geluiden van onweer en andere natuurgeluiden vullen de ruimte. Als daar het verhaal uit de electronica-winkel bijkomt ontstaat er meteen een vreemde sfeer. Pluis is het niet en als het even stil wordt moet ik gelijk denken aan een onverklaarbare verdwijning. Door het gebruik van nu sterk verouderde spullen zie ik dan ook Tomita zitten in een erker van een kasteel omringt door niet te tellen spinnenwebben.
Dit alles versterkt de lugubere sfeer alleen nog eens waardoor de informatie die ik over de Bermudadriehoek heb kunnen vinden op internet echt tot leven komt. Het is echt een verhaal wat van de mysteries en overklaarbare zaken aan elkaar hangt. Doordat de composities van Tomita relatief kort zijn trekt dit album als een film aan me voorbij. Spanning en opluchting komen en gaan. Het is wonderbaarlijk wat er binnen een korte tijd voorbij komt. Iets in mijn gevoel zegt dan ook dat Tomita iedere noot tegen het licht heeft gehouden. Een track als The Dawn Bermuda is dan ook te mooi voor woorden.
Als het album dan na 53 minuten stopt heb ik dan ook het gevoel of ik net op start heb gedrukt. Er komt zoveel voorbij waardoor het net als de Bermudadriehoek niet te vatten is Een mooi album dus om eens kennis te maken met het componeertalent van deze Japaner. Tomita heeft na mijn idee de kwestie of de sage over de Bermudadriehoek prima in muziek omgezet, waardoor het gebruik van oude electronica enkel bijzaak is.
Over dit denkbeeldig gebied tussen Miami, de Bermudaeilanden en Puarto Rico gaan nogal wat verhalen de ronde. Zo zouden er veel scheeps- en vliegtuigrampen plaats vinden en zaken ploteseling van de aardbodem verdwijnen. In een sage wordt dan ook gesteld dat dit komt door marsmannetjes en ufo's. Een meer wetenschappelijk verklaring is dat door het vele verkeer en ontsnappen van methaangas in de Bermudadriehoek de oorzaak is van de vele rampen.
Tot zo ver de achtergronden en op naar de muziek. Met het voorafgaande in het hoofd is het begin van het album spannend te noemen. Geluiden van onweer en andere natuurgeluiden vullen de ruimte. Als daar het verhaal uit de electronica-winkel bijkomt ontstaat er meteen een vreemde sfeer. Pluis is het niet en als het even stil wordt moet ik gelijk denken aan een onverklaarbare verdwijning. Door het gebruik van nu sterk verouderde spullen zie ik dan ook Tomita zitten in een erker van een kasteel omringt door niet te tellen spinnenwebben.
Dit alles versterkt de lugubere sfeer alleen nog eens waardoor de informatie die ik over de Bermudadriehoek heb kunnen vinden op internet echt tot leven komt. Het is echt een verhaal wat van de mysteries en overklaarbare zaken aan elkaar hangt. Doordat de composities van Tomita relatief kort zijn trekt dit album als een film aan me voorbij. Spanning en opluchting komen en gaan. Het is wonderbaarlijk wat er binnen een korte tijd voorbij komt. Iets in mijn gevoel zegt dan ook dat Tomita iedere noot tegen het licht heeft gehouden. Een track als The Dawn Bermuda is dan ook te mooi voor woorden.
Als het album dan na 53 minuten stopt heb ik dan ook het gevoel of ik net op start heb gedrukt. Er komt zoveel voorbij waardoor het net als de Bermudadriehoek niet te vatten is Een mooi album dus om eens kennis te maken met het componeertalent van deze Japaner. Tomita heeft na mijn idee de kwestie of de sage over de Bermudadriehoek prima in muziek omgezet, waardoor het gebruik van oude electronica enkel bijzaak is.
0
tangmaster
geplaatst: 30 april 2014, 00:19 uur
Zelf geschreven album? Prokofiev (track 2, 4, 6, 8, 9, 10, 11 &12), Sibelius (track 3 &12), John Williams (track 5). Gelijkwaardig aan al z'n voorgangers. Maar een pracht album dat wel.
* denotes required fields.
* denotes required fields.