Tomita - Snowflakes are Dancing (1974)
mijn stem
9 stemmen
Japan
Electronic
Label: RCA
-
Snowflakes Are Dancing (2:12)
-
Reverie (4:47)
-
Gardens in the Rain (3:42)
-
Clair de Lune (5:49)
-
Arabesque No. 1 (4:00)
-
The Sunken Cathedral (6:18)
-
Passepied (3:24)
-
The Girl with the Flaxen Hair (3:28)
-
Golliwog's Cakewalk (2:53)
-
Footprints in the Snow (4:27)
-
Prelude to the Afternoon of a Faun * (10:13)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
41:00
(51:13)
0
geplaatst: 12 december 2008, 23:44 uur
Naast een mooie hoes, ook een goed album van deze Japanner die met grote liefde klassieke muziek brengt op electronische basis. Ook op dit album met composities van Claude Debussey getiteld Snowflakes are Dancing weet hij dit goed tot leven te brengen.
Al bij het doorbladeren van het cd-boekje wordt duidelijk dat Tomita over de nodige spullen beschikt om met de steker in het stopcontact muziek te maken. Op dit album wordt vooral gebruik gemaakt van diverse Moog synthesizers die destijds bekend stonden om hun warme sound.
En dan de muziek wat op dit album is te horen. Voor mijn gevoel is Tomita hier er wel in geslaagd om dit werk van Debussey goed tot leven te brengen. Wel zijn er op sommige plaatsen geluiden te horen die wat doen denken aan speelgoed. Dit is jammer te noemen, omdat dit binnen de context van dit album niet niet geheel passend is.
Het winterlandschap wat Claude Debussy met zijn compositie bedoelde wordt verder goed uitgevoerd. De sneeuw valt en in huis wordt er gewerkt aan een gezellige sfeer. Buiten gebeuren vreemde tot lachwekkende zaken die bij gladhied horen. Hierdoor lijkt het of de tijd stl staat, wel is daar de zorg aanwezig om in deze situatie te overleven De wind waait om het huis. Het zijn van die zaken die bij de winter horen.
Dit alles komt mooi voorbij ondanks dat sommige klanken aan speelgoed doen denken. Hier en daar is wel te horen dat er historische electronica is gebruikt, maar de sfeer is tijdloos te noemen. al gaat het over een bepaald jaargetijde. Een prima album dus van deze Japanner.
Al bij het doorbladeren van het cd-boekje wordt duidelijk dat Tomita over de nodige spullen beschikt om met de steker in het stopcontact muziek te maken. Op dit album wordt vooral gebruik gemaakt van diverse Moog synthesizers die destijds bekend stonden om hun warme sound.
En dan de muziek wat op dit album is te horen. Voor mijn gevoel is Tomita hier er wel in geslaagd om dit werk van Debussey goed tot leven te brengen. Wel zijn er op sommige plaatsen geluiden te horen die wat doen denken aan speelgoed. Dit is jammer te noemen, omdat dit binnen de context van dit album niet niet geheel passend is.
Het winterlandschap wat Claude Debussy met zijn compositie bedoelde wordt verder goed uitgevoerd. De sneeuw valt en in huis wordt er gewerkt aan een gezellige sfeer. Buiten gebeuren vreemde tot lachwekkende zaken die bij gladhied horen. Hierdoor lijkt het of de tijd stl staat, wel is daar de zorg aanwezig om in deze situatie te overleven De wind waait om het huis. Het zijn van die zaken die bij de winter horen.
Dit alles komt mooi voorbij ondanks dat sommige klanken aan speelgoed doen denken. Hier en daar is wel te horen dat er historische electronica is gebruikt, maar de sfeer is tijdloos te noemen. al gaat het over een bepaald jaargetijde. Een prima album dus van deze Japanner.
* denotes required fields.
* denotes required fields.