James Blake - Friends That Break Your Heart (2021)

Geweldig album, raakt me overal. Vandaag de lp al keer of 4 gedraaid, subliem geluid overigens. De teksten zijn ook wow,.... Say You Will met name, maar er is meer. Voor mij top 10 plaat van 2021.... verheug met op het concert mei volgend jaar

Het blijft een bijzonder verhaal. De hooggewaardeerde dance producer James Blake, die met vier veelbelovende EP 's en zijn gelijknamige fragmentarische debuut al direct het kamp in tweeën splits. Of je vindt zijn experimentele vocoder plaat geweldig, of je struikelt over de elektronische hoogstandjes. Zelf behoor ik tot die laatste groep, al ben ik wel gelijk nieuwsgierig geworden naar de bezieling van de soulzanger. Onder de verschillende toegevoegde lagen ervaar ik het bijzondere stemgeluid, die eigenlijk die hele poespas niet nodig heeft. Maar goed, de tijd bewijst wel hoe invloedrijk hij voor collega muzikanten is geweest, die vervolgens deze technieken ook in hun werk toepassen.

We zijn ondertussen alweer tien jaar en vier platen verder, James Blake heeft de nodige herfstige openhaard warmte toegevoegd in het zeker niet afstandige folky The Colour in Anything. De kille beweeglijke beats geven de emotionele diepgang kleur, al blijven het geelbruine vallende blaadjes tinten. Dan weer deprimerend toegankelijk, vervolgens schaduw dansend afstotend. De vriendelijke dwarrelende pianotoetsen die het titelstuk van het gelukzalige Assume Form openen, krijgen vervolgens een jazzy dubstep injectie. Een meesterlijke zet, waarbij hij hulp krijgt van een overschot aan gastartiesten die de elektro tovenaar op handen dragen.

De titel Friends That Break Your Heart memoreert tevens aan deze samenwerkingsverbanden en is net wat ingetogener dan de levenslustige privaat inkijk die op de voorganger domineert. I’m So Blessed You’re Mine balanceert nog net met een voet in Assume Form, al vormt zich gedurende de track wel een spokende lichtgrijze aura om het geheel heen. James Blake begraaft zijn ego uit het verleden in het zwaarmoedige melancholische The Funeral om een lichtelijk geforceerde doorstart te maken. Famous Last Words reflecteert de pijn als verliefdheid vervaagd in “houden van” en de drempel van een vriendschappelijke verstandhouding opzoekt. Geen overgevoelig gekwijl, maar treffend realistisch neergezet. Dat de twijfel gedurende het proces blijft overheersen beaamt de singer-songwriter in het sluitstuk If I’m Insecure. In principe is hij geen stap verder gekomen en blijft hij hangen in ie vlagen van onzekerheden.

De hoge koorzanger falsetstem staat in mooi contrast met de stoere hiphop breaks en de overrompelende gastzang van de Amerikaanse getto straatrappers JID en SwaVay in het broeierige ontdooiende Frozen. Het is gewaagd om SZA de rol van partner te laten vervullen, maar Coming Back sluit volledig aan op haar tedere vrouwelijkheid, en lijkt volledig op haar persoonlijkheid geschreven te zijn. Feitelijk is dit onjuist, omdat ze als het ware de studio binnenstapt, de songbasis in zich opneemt, en de juiste aanvulling toevoegt. De kracht van dit vraag en antwoord spel valt dus in haar voordeel uit, zeker nu James Blake een afstandig stapje terug doet en haar die hoofdrol gunt. Het dromerige Show Me eist juist een stukje intieme bescheidenheid op, die Monica Martin perfect weet op te roepen.

Life Is Not the Same is een soulfunk dwaalspoor en geeft een verknipt inzicht in hoe James Blake zich eigenlijk net niet staande houdt, al verdringt zijn pure werkelijkheidsgetrouw wel het intense verdriet. Het brekende gospelgeluid van Say What You Will gaat wel over die grens heen, maar wat geeft James Blake zijn ziel hier fraai bloot. De kwetsbaarheid van de diepe krakende laagtes worden afgewisseld met onaardse hemelrijkende hoogtes. De heimwee song Lost Angel Nights is daarentegen een nostalgisch grensgevalletje jaren negentig boyband kerstmis sentiment, een vernietigende afbreuk aan de geloofwaardigheid van het verder integere Friends That Break Your Heart.

James Blake - Friends That Break Your Heart | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

Toch alweer het vijfde album van James Blake in tien jaar tijd. Persoonlijk moest ik erg wennen aan zijn debuut, maar ben ik zijn muziek sowieso steeds meer gaan waarderen. Op dit Friends That Break Your Heart hoeft hij het niet helemaal alleen te doen. Blake krijgt onder andere ook hulp van SZA, Monica Martin, JID en SwaVay. Het album begint met het mooie Famous Last Words. Gevoelig in de zang, zompig en futuristisch in de beat. Ook Life Is Not the Same is een tof nummer. Bij Coming Back horen we dus SZA als feature en ik vind haar vaak zo oninteressant. Ze is ook hier geen toevoeging aan een toch al wat opgepompt nummer. Funeral is wel weer mooi, zei het niet al te opvallend. Frozen is een interessante song dat toch een beetje de vernieling in geholpen wordt door die totaal matige rappers en het nummer I’m So Blessed You’re Mine moet het vooral van de productie hebben. Foot Forward is dan ook wat onopvallend, waar Show Me juist weer een bijzonder eigen sfeertje neer zet. Say What You Will is dan weer een vrij toegankelijk nummer, bijna poppy te noemen. Dan het mooie, lijzig gezongen Lost Angels Nights opgevolgd door de niet al te opvallende titeltrack. Het album sluit af met het mooie If I’m Insecure. Een album dus met wat mindere momenten, zeer opvallend vaak veroorzaakt door de gastartiest(en). Over de gehele linie wel een prima plaat.

James heeft een buitengewoon mooie stem, alleen een heel album met niet zo bijster mooie songs is voor mij een onmogelijke zit. Hopelijk zijn de songs op zijn volgende album interessanter, vol verwachting…