Oscar and the Wolf - The Shimmer (2021)

2017. In enkel volle zalen omarmt de wereld de unieke sound van Oscar And the Wolf, hun internationale krakers uit Entity en Infinity en daarbij heel Max Colombie's extravaganza. 2021, ook tijdens de lockdown blijft Max zoekend naar de perfecte song. Hij gaat verder zijn eigen weg, besluit resoluut betreden paden te verlaten, besluit als volwassen queer-noir-singer-songwriter in alle eerlijkheid alleen voor zichzelf te kiezen. Goed, er is nog het geil spokende 'Nostalgic Bitch', dat met stevig aanhoudende groove bij de oude Oscar thuishoort. Hij blijft ook onverkort kiezen voor r&b en electropop, vol electronics voor de nachtelijke uren waar verleidelijke outfits kunnen schitteren. En toch, de evolutie van dit 'The Shimmer' gaat bewust minder naar de verwachte discotheekhits, maar naar des te meer donkere intieme songs die tot bij Bon Iver aanschurken. Alle zijn ze bijna huiselijk in elkaar gezet en zo sfeervol mystiek en verheven. Altijd drijven ze op 's mans nostalgie, melancholie, diepe hunkering en onuitputtelijke liefdesbeleving.

Max heeft nu ook een kasteel gekocht, bomen, bloemen, kleuren eromheen. Voelt hij daar de vlinders fladderen in zijn buik, dan komt instinctief de hoogst kwetsbare soulpop naar boven. Maar 'The Shimmer', dat leven tussen zon en maan, in licht zowel als duisternis, tussen iets heel mooi of juist beangstigend, tussen schichtigheid en mega, dat is zijn creatie van een hoogst eigen droomlandschap, zijn persoonlijkheid daar in de schemerzone, wentelend, kerend of juist troebel. 'The Shimmer' is zijn muzikale sprokkeltocht van magisch opgeroepen wisselende stemmingen, hijgende verlangens, het weemoedig tastbaar maken van vage werelden. Met donkere zanglijnen groeien ze uit tot helende songs, de therapie voor Max' complexe emoties.

Oscar And The Wolf's betoverende etherische sound vol beats, echo's, ritmes, heldere gitaren en hese falsetto, is als een vertrouwde warme deken overeind gebleven, al zijn de Infinity-electronics nu doelbewust afgezwakt. We krijgen nu songs als 'Oliver', ogenschijnlijk lieflijk vakantienummer over hartstochtelijk samenzijn en liefde die tenonder gaat, het eerste dat zich binnen het nieuwe creatieve liefdesnest ontbolsterde. Of het timide 'James', droef, sensueel dansrocknummer. We krijgen het introspectieve, verlegen akoestische 'Ghost of You', Max' lieveling, over hopeloos stapel worden. We krijgen een dromerig euforisch 'Livestream'. We krijgen 'Ocean City' met Max als dwalende casanova. En nog van die uitvergrotingen van zijn meervoudige persoonlijkheid. Of de dromerig experimentele soundscape van tropische vakantiesong, de instrumental 'P.I.C.' (People In Charge).

Met de keuze voor deze zonder meer sfeervolle, romantische derde heeft de wolf in hem brutaal risico's genomen, laat dit de aard zijn van het beestje. Maar het totaal relaxt, ontspannend, harmonieus 'The Shimmer' bevestigt Max Colombie evenwel, zoals ie het zelf ook zingt in 'Lifestream', als 'night life superstar'. Hier ligt een groeidiamant van een authentieke band met een frontman die, tussen alle uitersten in, ultieme popstar is. En blijft.