Freddie Hubbard - First Light (1971)
mijn stem
25 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: CTI
-
First Light (11:08)
-
Uncle Albert / Admiral Halsey (8:19)
-
Moment to Moment (5:45)
-
Yesterdays Dreams (3:58)
-
Lonely Town (7:02)
-
Fantasy in D * (6:55)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
36:12
(43:07)
1
geplaatst: 31 mei 2017, 23:55 uur
Allejezus, wat is dit toch een geweldig album. Zijn jazztrompetversie van Uncle Albert / Admiral Halsey (jaja, van ome Paul natuurlijk) is werkelijk goddelijk. De leidraad van de overbekende melodie ingevuld en omlijst met meesterlijke Jazz, ik kende het alleen van Coltrane, maar luister deze maar eens. En de overige composities zijn wel haast even geweldig. Erg sfeerrijk album, met soms klassiek aandoende passages, ideaal zo laat op de avond te beluisteren. Moet eigenlijk gaan slapen, maar ja... Verhoging naar 5,0.
0
geplaatst: 2 juni 2018, 21:45 uur
Inderdaad, heel relaxed maar heel inspirerend album, baseline zit ook heel goed. Als jazz analfabeet krijgt dit voor mij zeker een 3!!!
2
Soledad
geplaatst: 2 juni 2018, 22:32 uur
Nou zie ik bij jouw stemmen dat je bij jouw account maar maximaal 4 sterren kan toekennen, dus in zekere zin zijn dit dus gewoon vier sterren in Mume taal 
1
Mssr Renard
geplaatst: 12 november 2019, 16:19 uur
Ik begin voorzichtig met een score van 4,5*.
Ik ben nu zo langzaamaan het enorme oeuvre van Hubbard aan het ontdekken. Ik was beland in zijn Columbia-periode die wat funkier en commerciëler van opzet is, maar toch erg lekker.
Jazzpuristen houden niet van zijn Columbia-periode, dus probeer ik nu eens zijn CTI-periode. Deze is net zo funky en gelickt als zijn Columbia-periode, maar soit.
Erg aangename, laidback fusion met medewerking van Herbie Hancock, George Benson, Hubert Laws, Airto Moreira etc. etc.
De ritmesectie van Jack DeJohnette en Ron Carter is erg solide en dragen de vele solo's met veel gemak.
Schijnbaar vormt deze plaat een trilogie met voorliggende platen Red Clay en Straight Life, dus ik ben weer eens verkeerd ingestapt.
Eén ding weet ik zeker, ik ben met Hubbard wel op het goede pad terecht gekomen.
Edit: ik vergeet de mooie strijkarrangementen van Don Sebensky te vermelden, waardoor het een erg filmisch en romantisch geheel is. Schijnbaar kon CTI zich zo'n groot collectief aan istrumentalisten veroorloven.
Ik ben nu zo langzaamaan het enorme oeuvre van Hubbard aan het ontdekken. Ik was beland in zijn Columbia-periode die wat funkier en commerciëler van opzet is, maar toch erg lekker.
Jazzpuristen houden niet van zijn Columbia-periode, dus probeer ik nu eens zijn CTI-periode. Deze is net zo funky en gelickt als zijn Columbia-periode, maar soit.
Erg aangename, laidback fusion met medewerking van Herbie Hancock, George Benson, Hubert Laws, Airto Moreira etc. etc.
De ritmesectie van Jack DeJohnette en Ron Carter is erg solide en dragen de vele solo's met veel gemak.
Schijnbaar vormt deze plaat een trilogie met voorliggende platen Red Clay en Straight Life, dus ik ben weer eens verkeerd ingestapt.
Eén ding weet ik zeker, ik ben met Hubbard wel op het goede pad terecht gekomen.
Edit: ik vergeet de mooie strijkarrangementen van Don Sebensky te vermelden, waardoor het een erg filmisch en romantisch geheel is. Schijnbaar kon CTI zich zo'n groot collectief aan istrumentalisten veroorloven.
1
geplaatst: 14 augustus 2020, 18:59 uur
Best lekker eigenlijk 
Volgens mij is het tijd voor een herwaardering van de betere aalgladde jaren 70 jazz
Volgens mij is het tijd voor een herwaardering van de betere aalgladde jaren 70 jazz
1
geplaatst: 14 augustus 2020, 23:02 uur
spoon schreef:
Best lekker eigenlijk
Volgens mij is het tijd voor een herwaardering van de betere aalgladde jaren 70 jazz
Best lekker eigenlijk
Volgens mij is het tijd voor een herwaardering van de betere aalgladde jaren 70 jazz
correcte woordjes in je bericht: lekker en betere
woordjes die ik fout reken: best en aalgladde
7- voor je bericht derhalve.
1
geplaatst: 15 augustus 2020, 18:30 uur
Tony schreef:
correcte woordjes in je bericht: lekker en betere
woordjes die ik fout reken: best en aalgladde
7- voor je bericht derhalve.
(quote)
correcte woordjes in je bericht: lekker en betere
woordjes die ik fout reken: best en aalgladde
7- voor je bericht derhalve.
Schappelijk.
Het stukje van Mssr Renard weet het goed te omschrijven:Laidback fusion met strijkarrangementen, filmisch en romantisch..Jaren 70 porno denk ik dan.
Zonder dollen. Het is ontzettend glad geproduceerd, maar er wordt stijlvol en meesterlijk gemusiceerd. Er hangt een 'seventies camp' sfeertje omheen en daar kun je je neus voor ophalen of ongegeneerd van genieten. Dat laatste heb ik zeker gedaan, vandaar de welverdiende 4*
1
geplaatst: 27 oktober 2020, 21:55 uur
Mssr Renard schreef:
Ik begin voorzichtig met een score van 4,5*.
Ik ben nu zo langzaamaan het enorme oeuvre van Hubbard aan het ontdekken. Ik was beland in zijn Columbia-periode die wat funkier en commerciëler van opzet is, maar toch erg lekker.
Jazzpuristen houden niet van zijn Columbia-periode, dus probeer ik nu eens zijn CTI-periode. Deze is net zo funky en gelickt als zijn Columbia-periode, maar soit.
Erg aangename, laidback fusion met medewerking van Herbie Hancock, George Benson, Hubert Laws, Airto Moreira etc. etc.
De ritmesectie van Jack DeJohnette en Ron Carter is erg solide en dragen de vele solo's met veel gemak.
Schijnbaar vormt deze plaat een trilogie met voorliggende platen Red Clay en Straight Life, dus ik ben weer eens verkeerd ingestapt.
Eén ding weet ik zeker, ik ben met Hubbard wel op het goede pad terecht gekomen.
Edit: ik vergeet de mooie strijkarrangementen van Don Sebensky te vermelden, waardoor het een erg filmisch en romantisch geheel is. Schijnbaar kon CTI zich zo'n groot collectief aan istrumentalisten veroorloven.
Ik begin voorzichtig met een score van 4,5*.
Ik ben nu zo langzaamaan het enorme oeuvre van Hubbard aan het ontdekken. Ik was beland in zijn Columbia-periode die wat funkier en commerciëler van opzet is, maar toch erg lekker.
Jazzpuristen houden niet van zijn Columbia-periode, dus probeer ik nu eens zijn CTI-periode. Deze is net zo funky en gelickt als zijn Columbia-periode, maar soit.
Erg aangename, laidback fusion met medewerking van Herbie Hancock, George Benson, Hubert Laws, Airto Moreira etc. etc.
De ritmesectie van Jack DeJohnette en Ron Carter is erg solide en dragen de vele solo's met veel gemak.
Schijnbaar vormt deze plaat een trilogie met voorliggende platen Red Clay en Straight Life, dus ik ben weer eens verkeerd ingestapt.
Eén ding weet ik zeker, ik ben met Hubbard wel op het goede pad terecht gekomen.
Edit: ik vergeet de mooie strijkarrangementen van Don Sebensky te vermelden, waardoor het een erg filmisch en romantisch geheel is. Schijnbaar kon CTI zich zo'n groot collectief aan istrumentalisten veroorloven.
Ken je Gleam? Fenomenaal dubbel live album opgenomen in Japan 1975. LP onbetaalbaar maar inmiddels al 2x op cd verschenen. Nog makkelijk aan te komen. Heb ook alle Hubbard albums inmiddels verzameld. Tenminste onder zijn naam uitgebracht. Geweldig oeuvre.
0
Mssr Renard
geplaatst: 28 oktober 2020, 08:53 uur
Goede tip, gaat op mijn lijst.
Maar ik probeer dan toch de lp hoor, want aan cd's doe ik niet.
Maar ik probeer dan toch de lp hoor, want aan cd's doe ik niet.
0
geplaatst: 28 oktober 2020, 19:00 uur
Zoek zelf ook nog een goede betaalbare lp versie. Haha. Zijn we concurenten.
0
Mssr Renard
geplaatst: 28 oktober 2020, 21:08 uur
Of een budget dubbelaar. Gecombineerd met een andere lp. Die zie je ook wel eens. Vooral met seventiesplaten.
2
geplaatst: 2 november 2020, 18:06 uur
Lijkt per draaibeurt lekkerder te worden. Doordat de spotlights weer even op dit album kwamen heb ik mijn lp gelijk weer eens gedraaid en het leek nog mooier dan het in mijn gedachten al was.
2
geplaatst: 13 november 2020, 20:53 uur
Mssr Renard schreef:
Of een budget dubbelaar. Gecombineerd met een andere lp. Die zie je ook wel eens. Vooral met seventiesplaten.
Of een budget dubbelaar. Gecombineerd met een andere lp. Die zie je ook wel eens. Vooral met seventiesplaten.
Hij is binnen! Japanse dubbel live Lp Gleam van Freddie Hubbard. Uit Japan. Via Discogs. Dag of 10 onderweg. Zeer goede staat. Met fotoboekje. Heeft wat gekost maar zeer de moeite waard. Geweldige opnamen. Zie mijn review van de dubbel cd.
1
geplaatst: 25 september 2022, 20:47 uur
Vierde geweldige plaat van Hubbard op rij zo begin jaren '70 (ik reken deze mee), wordt ook gezien als sluitstuk van de (losse) trilogie die verder uit Red Clay en Straight Life bestaat. Dit First Light duikt nog wat verder de wereld van de fusion en de funk binnen wat mij betreft; Ron Carter, Jack DeJohnette en Airto Moreira leggen moddervette grooves neer, en bandleider Hubbard voelt zich als een vis in het zuiverste water.
De solo's van fluitist Hubert Laws klinken wat spaarzamer door, maar zijn ook steeds spot on. En ondertussen doen George Benson en Herbie Hancock lustig hun ding. Qua personeel dus ook aardig wat overlap met de vorige albums.
Wat me wel enigszins stoort, is de toevoeging van strijkers aan de songs. Deze zijn in mijn ogen onnodig, de composities zijn van zichzelf sterk genoeg en hebben die extraatjes niet nodig om overtuigend over te komen. Overdaad schaadt, dat maakt het een beetje jammer.
Maar goed, verder is hier weer weinig op aan te merken hoor. Het moge duidelijk zijn dat begin jaren '70 mijn favoriete Hub-periode is!
4 sterren
De solo's van fluitist Hubert Laws klinken wat spaarzamer door, maar zijn ook steeds spot on. En ondertussen doen George Benson en Herbie Hancock lustig hun ding. Qua personeel dus ook aardig wat overlap met de vorige albums.
Wat me wel enigszins stoort, is de toevoeging van strijkers aan de songs. Deze zijn in mijn ogen onnodig, de composities zijn van zichzelf sterk genoeg en hebben die extraatjes niet nodig om overtuigend over te komen. Overdaad schaadt, dat maakt het een beetje jammer.
Maar goed, verder is hier weer weinig op aan te merken hoor. Het moge duidelijk zijn dat begin jaren '70 mijn favoriete Hub-periode is!
4 sterren
2
geplaatst: 11 maart 2025, 18:00 uur
Wat een waanzinnig mooie jazz plaat! Gemaakt op de grens van de jaren zestig en zeventig en dat hoor je erin terug. Freddie Hubbard is in topvorm.
* denotes required fields.
* denotes required fields.