Underoath - Voyeurist (2022)

Het doorstart-album Erase Me uit 2018 liet een voor Underoath nogal a-typisch geluid horen: gladde metalcore met voorspelbare songstructuren. Dat is hier wel anders. De band gooit het hier duidelijk meer over de experimentele boeg, overwegend met positief resultaat. Tegendraadse ritmes, veel sfeervolle electronica en songs die of rustig doorkabbelen of volledig door het lint gaan. En de invloed van een band als Deftones is doorlopend aanwezig. Niet alle tracks zijn even sterk, maar ik kan de lichte koerswijziging wel waarderen.

Wat een heerlijk energieke plaat leveren de heren hier af. Zeker een stap voorwaarts ten opzichte van hun vorige plaat. Van mij mogen ze deze koers wel doorzetten.

Niet mijn genre maar dit album is zeker niet slecht.