Grant Green - Matador (1979)

"Idle Moments" was al een mooi album en "Matador" is minstens net zo goed.
Op dit album werd Green bijgestaan door pianist McCoy Tyner, drummer Elvin Jones en bassist Bob Cranshaw.
Tyner en Jones werkten rond deze periode ook met John Coltrane, maar speelden dus zo af en toe ook wel mee met andere muzikanten, zoals hier dus met Grant Green.
Green laat simpele, maar erg sfeervolle dingen horen. Ik vind alleen dat McCoy Tyner hier de meeste credits verdient. Het album zou niet hetzelfde zijn geweest zonder zijn geweldige spel.
Opener "Matador" is lekker swingend en Green laat zich van zijn beste kant zien op "My Favorite Things" (op dit nummer spelen Tyner en Jones trouwens ook geweldig).
Op "Bedouin" laat Jones nog een leuke drumsolo horen en de rest van de plaat is eigenlijk ook erg goed.
Een lekker in het gehoor liggend jazzplaatje dat ook voor de niet doorgewinterde jazzliefhebber met gemak beluisterd kan worden. Wederom een sterke plaat uit de Blue Note stal!

Wat betreft het product Jazz ben ik al sinds jaar en dag een inhaalslag aan het maken en een leuke manier omdat te doen is om een voor mij nog onbekend album uit de toplijst van het genre hier onbevooroordeeld en zonder bagage te gaan beluisteren.Deze keer werd dat het album Matador (1964) van de Amerikaanse Jazzgitarist Grant Green,die toen al een kleine twintig albums op zijn naam had staan.De plaat schijnt qua sound wat af te wijken van het geluid waar Grant Green grotendeels mee bekend is geworden.Geen soul en funk invloeden maar kalmpjes voortkabbelende jazz waar een zeer rustgevende invloed vanuit gaat.
Dat resulteert in vier (op de latere cd vijf) prachtige songs van rond de tien minuten waarbij het heerlijk wegdromen is door het fantastische en gevoelige gitaarspel van Grant Green.De band die hem hierbij ondersteund mag er trouwens ook wezen,mede door het pianospel van hoog niveau.
Dit is dan ook precies het soort jazz waar ik een zwak voor heb,en maakt me tevens benieuwd of zijn andere platen me ook kunnen bekoren.
Wel vreemd dat Matador pas 15 jaar na de opnames (1964) op plaat (1979) werd uitgebracht,geen idee wat daar de reden voor was,maar aan de kwaliteit kan het in elk geval niet liggen.