Mooneye - Big Enough (2021)

In eerste instantie probeerde Michiel Libberecht solo onder de artiestennaam Mickey Doyle redelijk succesvol aan de bak te komen. Hij won in 2017 het muziekconcours Jonge Wolven en de Melkrockrally. Een jaar later besloot hij met drie West-Vlaamse kompanen en een Gentenaar de indieband Mooneye op te richten. De keuze voor de naam Mooneye komt deels van het dorpje Moen (een deelgemeente van Zwevegem), waar frontman Michiel Libberecht opgroeide, en een gelijknamige vissoort. Bovendien heeft de band ook een fascinatie voor het mysterieuze van de maan. Wapenfeiten tot op heden waren twee goed ontvangen ep’s, daarnaast in januari 2019 een van de drie winnaars van de talentenwedstrijd De Nieuwe Lichting van Studio Brussel en kregen hun singles veel airplay op de radio. Ook live staan ze hun mannetje. Vorig jaar werkte de band keihard aan hun debuutalbum Big Enough. In het najaar verscheen reeds de eerste single, de heerlijke oorwurm Bright Lights, waarop ook labelgenoot Meskerem Mees te horen is. Enigszins een wat vreemde eend in de bijt op het album, omat de rest van de songs wat donkerder van toon zijn. Het afgelopen voorjaar verscheen vervolgens het goed ontvangen Fix the Heater, wat maar liefst achttien weken in De Afrekening stond. Het nummer is sindsdien de afsluiter bij liveconcerten. De derde single en titeltrack Big Enough laat weer een heel andere geluid van Mooneye horen. Denk hierbij vooral aan Travis en Coldplay in hun begintijd. De variatie is echter niet alleen muzikaal maar ook tekstueel. Libberecht hierover : “Van vrolijk naar zwaarmoedig, en alles ertussenin. Uiteraard zit er een lijn in. En de nummers zijn sowieso ook allemaal erg persoonlijk. Veel songs gaan over vertwijfeling, volwassen worden en de zoektocht naar je plaats in de wereld. En dat alles in de wetenschap dat alles wel goed komt.”. Naast Libberecht bestaat Mooneye sinds januari uit bassist Stan Holvoet, gitaristen Jesse Maes (Hypochristmutreefuzz en Sophia) en Guillaume Navarro en drummer Ramses Van den Eede (Teen Creeps, Hypochristmutreefuzz). Het album werd voortreffelijk geproduceerd door Jo Francken (Admiral Freebee, Het Zesde Metaal, Novastar) en Pieterjan Maertens (Tamino). Volgens het persbericht staat Big Enough als een huis, een mening waar ik het volmondig mee eens ben. Het kruipt daarnaast ook eens bliksemsnel onder de huid.

Mooneye live :

05-11 TURNHOUT : JH Wollewei
06-11 BREE : CH de Zeepziederij
10-11 GENT : Handelsbeurs
11-11 MAASTRICHT : Muziekgieterij
12-11 NAMEN : Belvédère
13-11 HASSELT : Muziekodroom
17-11 BORGERHOUT : TRIX
18-11 SINT-NIKLAAS : De Casino
20 -11 EEKLO : Muziekclub N9
25-11 BRUSSEL : AB
26-11GOUDA : So What!
28-11 BREDA : Mezz
29-11 BERLIJN : Kantine am Berghain
01-12 AMSTERDAM : Paradiso
02-12 KORTRIJK : Wilde Westen

Bright Lights en Fix the Heater zijn twee fenomenale nummers maar bij titeltrack Big Enough moet het kwartje nog vallen. Ben benieuwd wat dit gaat geven op 17/11 in Trix. Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat ik met het album ga thuiskomen, als ze een merchandising stand hebben natuurlijk.

Uitstekend langspeeldebuut van Mooneye, dat meer dan bevestigt na een succesvolle deelname aan De Nieuwe Lichting en de titelloze EP uit 2018, met daarop prijsnummer Thinking About Leaving. Waar dat nummer me echter vooral als een prima folkpopsong, schatplichtig aan bijvoorbeeld Beirut, voorkwam, wordt op dit album uit meerdere vaatjes getapt op muzikaal vlak. De rode draad is wellicht de melancholische sound van de nummers; samen met de pakkende, persoonlijke teksten ook meteen de grote troef.

De songs zijn bijna zonder uitzondering meeslepend (enkel Bright Lights, met gastbijdrage van Meskerem Mees, vind ik vreemd genoeg iets minder). Het titelnummer weet meteen de juiste balans tussen melancholie en aanstekelijkheid te vinden, en die sound laten ze eigenlijk niet meer los. Natuurlijk heb ik wel m'n favoriete tracks, en naast de titelsong weten vooral Not the One en Fix the Heater indruk te maken. Maar eigenlijk heeft elk nummer wel z'n momenten.

4 sterren

Prachtige plaat. Werd erop gewezen door stadsgenoot en programmeur van So What dus 26-11 ga ik ze live zien. Heel benieuwd!

Lekker plaatje hoor! Past helemaal in mijn straatje. Meeslepende, melancholische gitaarnummers. Op de beste momenten herinnerd deze band me aan het geweldige album Mountains for Everyone van het Nederlandse Swelter. Jammerlijk over het hoofd gezien, maar een absolute aanrader voor wie dit kan smaken. Hopelijk gaat Mooneye met dit uitstekende album meer roem vergaren. Ik ga zeker proberen om één van de optredens mee te pakken.

Nu steun ik graag beginnende artiesten, maar €17 verzendkosten bij bestelling van de LP via website van de band gaat hem natuurlijk niet worden. Gelukkig tegen redelijker tarief te bestellen via Sounds. Kon ik meteen deze Built to Spill - You in Reverse (2006) - MusicMeter.nl op coloured vinyl meebestellen tegen zeer schappelijk prijsje. Zo heb ieder nadeel z’n voordeel.

Concert is geannuleerd wegens ziekte van een van de bandleden Hopelijk niet te ernstig en kunnen ze er op 22/01/2022 weer een lap op geven!

Ik kan er helaas niet goed aan wennen. Het klinkt mij allemaal wat te braaf. Flinke knipoog naar Novastar en Arid. Het album is an sicht goed geproduceerd maar de songs overstijgen nergens de middelmaat. Ik hoor vooral veel van hetzelfde met uitzondering van Fix the Heater. Ik raak hier niet echt warm van.

Het is ondertussen al een serieuze tijd geleden, maar ik denk nog altijd met veel plezier terug aan het concert van Mooneye in Trix. Het concert van 22 januari waar ik in een vorige post over spreek werd uiteindelijk ook weer geannuleerd en het was pas ergens in april dat de heren (samen met Pauwel in het voorprogramma) er een lap op konden geven. En dat deden ze! Resultaat was dat ik zowel met dit debuut en de Mooneye EP thuis kwam en bijna een jaar later krijgt Big Enough nog altijd flink wat draaibeurten. Terecht trouwens, want nummer zoals Bright Lights en Fix the Heater blijven toch nog altijd als een huis overeind staan. Dat zijn nummers die indertijd vooruit geschoven werden als single, maar ook het erg mooie My Routine mag er zijn. Een nummer dat live zelfs nog net iets beter is, maar dat is iets dat eigenlijk voor heel deze plaat telt. Het enige nummer waar ik de studioversie prefereer is Bright Lights en dat is omdat ze live (althans toch in Trix) geen Meskerem Mees aan hun zijde hadden en dus een beetje genoodzaakt waren om het nummer te halveren. Niemand neemt namelijk haar zangpartijen over waardoor de algemene vibe van het nummer wat teloren gaat. In ieder geval heeft Mooneye een tijdje geleden weer een nieuwe single gelost. Hoogstwaarschijnlijk de voorbode van een nieuwe plaat en hopelijk eentje die even goed is als deze Big Enough. Ik ben benieuwd alleszins en als ze nog eens in de buurt passeren: allen daarheen! Maar liefst dan pas nadat ik mijn ticket besteld heb natuurlijk.