Against Me! - New Wave (2007)

lekkere plaat!!
beter dan de vorige die mij niet zo aanspraken!

Woei! een nieuwe Against Me! Ik ben benieuwd.

Leuke plaat, maar een beetje tam als je het mij vraagt.
Animal is zelfs een langdradig nummer, ik dacht nog dat het laatste nummer nog wel even zou knallen, maar daar geldt eigenlijk hetzelfde voor.

Anders dan hun voorgangers, minder ook, maar stiekem vind ik em denk ik toch wel een beetje leuk. Alleen een beetje trieste teksten. Waar is de humor en inventiviteit gebleven? Desalniettemin toch een verhoging naar 3,5 sterretjes, omdat Tom Gabel nou eenmaal een erg toffe zanger blijft en ja, omdat het best tof klinkt.
Stop! is wel één van de gaarste nummers ooit trouwens.

Ben Lee, akoestische singer songwriter uit Australië (bekend van Catch the Disease), vond de plaat zo tof dat hij de hele plaat heeft gecovered. Hij had namelijk nog wat studiotijd over nadat hij zijn eigen album op plaat had staan. Hij heeft het album helemaal akoestisch ingespeeld. Het is te downloaden van zijn website en zal niet uitgebracht worden. Het is ook meer een promotiedingetje voor zijn eigen nieuwe album.

Pffff, uitgerekend Ben Lee. Laat Ben Lee eerst zelf maar eens een leuk plaatje maken, want daar heeft ie al jaren moeite mee.

Moeilijkmoeilijk.

Ik schiet echt van het ene naar het uiterste met deze plaat. Aan de ene kant is er een 'White People For Peace' wat voor mij één van de meest frisse nummers van dit jaar is. 'Thrash the Unreal' en opener 'New Wave' vind ik ook sterk, en 'Americans Abroad', die ik al kende van hun live-album, is ook een hele goede.

Tekstueel knallen de teksten er ook weer als vanouds uit, met 'White People for peace' opnieuw als realistischer, en daarmee ook deprimerender hoogtepunt:

Well, the Broadcast, like their prayers went unanswered and ignored.
God, like the rest of the world, just watched in silence.
There was purpose to be served, there were fortunes to be earned
before a peace could be called to stop the fighting.


Maar in tegenstelling tot eerdere platen: zodra ze even gas terugnemen zakt het in. Animal en The Ocean worden helaas vrijwel altijd doorgeskipt, simpelweg omdat het niet boeit. Waar voorheen de nummers die van alles gestript waren, meteen tot hun beste werk behoorden, valt dat nu heel erg tegen.

Ondanks dat toch een 3,5. Omdat ik het vage vermoeden heb dat dit best wel een groeiertje kan worden. .

Ik heb ze bij toeval in augustus in de Melkweg gezien en was aangenaam verrast. Ik ben eerlijk gezegd meer fan van het wat rauwere werk, maar New Wave gaat er desondanks lekker in. Jammer dat ik ze 2 weken terug in Tivoli en de Goudvishal heb gemist.

3,0

heb deze cd gedownload na erg positieve review gelezen te hebben maar het is toch niet helemaal hetgene wat ik ervan verwacht. al bij al aardig cd'tje hoor, maar met altijd die irritante pauzes op het einde van elk nummer daalt mijn gemoedstoenstand naar het negatieve. ook al is het allemaal symbolisch bedoeld om zoveel minuten stilte te houden voor weetikveelwatnuweer, het verpest gewoon de sfeer.

de deuntjes blijven te goed in mn hoofd hangen. luister aangenaam weg. nog altijd jammer van die pauzes..

Eerste keer vond ik hem erg lekker, maar nu de tweede keer valt ie me toch erg tegen hoor... Ziten wel wat goede nummers tussen, maar over het algemeen vind ik er niet veel aan. Naja, wel goed genoeg voor 3*. Maar meer ook niet.

Niks ingewikkelds, maar wel erg lekkere poppunk. En wat mij betreft beter dan hun vorige wisselvallige plaat. Daar staan ook topnummers op, maar daar worden ze afgewisseld met nietszegende nummers. Die op New Wave zijn alle tien goed.

Lekker album. De zang doet me vaak denken aan die van Zoli Téglás van Ignite. (Een iets snellere en hardere variant uit het punkspectrum.)

Als je dit album gaaf vindt, luister dan ook vorige albums, die vind ik zelf veel gaver Reinventing Axl Rose

Nou, dat heb ik gedaan en blijf erbij dat deze het beste is. Afgetekend.
Die vorige platen zijn best leuk en bevatten meer humor (lekker belangrijk), maar de nummers op New Wave zijn gewoon beter.
Onbegrijpelijk laag gewaardeerd deze plaat, maar ik vermoed dat je in het punkrock genre met name op decibellen wordt afgerekend en niet op goede nummers.

Hier ga ik helemaal in mee.
Op deze plaat staan gewoon betere en sterke nummers op dan al hun vorige platen.

Hé gelukkig, iemand die het hiermee eens is!

Bij sommige platen heb je het gevoel dat ze geen recht wordt aangedaan; dit is er zo een.

jep dat is waar.
Dit album is gewoon "serieuzer" (dat is het goede woord) dan de vorige albums.

Nee hoor, net zo serieus wat betreft de onderwerpen van de teksten. Dit album is tekstueel gezien qua stijl gewoon heel erg 13-in-een-dozijn (a la de 'punk'bands die we allemaal wel kennen, Green Day en zo), dat was eerder niet zo. Toen wist men tenminste op een minder afgezaagde manier tegen de oorlog te zijn. En voor de muziek geldt gewoon hetzelfde als voor de teksten. Against Me! was leuk omdat ze punk maakten die me gelukkig eens niet aan Anti-Flag, Propagandhi en al die andere bands (die allemaal precies dezelfde muziek spelen en precies hetzelfde preken) deed denken. Ik denk dat ik Against Me! nu in datzelfde rijtje bands moet scharen met dit album jammer genoeg.

Na al dat gedoe rondom hun teksten heb ik die eens goed doorgenomen. Wat is er nu precies zo anders? Volgens mij snijden ze nog steeds serieuze onderwerpen aan met enige relativering. En hier en daar een tekstueel niemandalletje.

dat heb ik gisteravond nu net uitgelegd idd

Ja, en ik legde uit dat er volgens mij niet zoveel veranderd is t.o.v. hun vorige platen.

Ooit gepindakaast...en elke keer als er een nummer langs kwam op mij ipod....moest ik even kijken wie dat verd**d goede nummer aan het spelen waren!!!!

Perfect album!!!

Dit is mijn eerste kennismaking met Against Me! en na het album een paar keer gedraaid te hebben, ben ik er langzaam een beetje verslaafd aan geraakt. Wat ik erg fijn vind, is dat geen twee nummers op elkaar lijken, bovendien zijn er ook geen "opvullertjes" op dit album te vinden.
Gewoon een zeer fijn album.

Vierde studioalbum van Against Me!, gaat een beetje door op het elan van 'Searching For A Former Clarity', maar haalt dat niveau net niet.

Met 'New Wave' hebben de jongens van Against Me! alvast een frisse opener, net als op het vorige album.

In 'Up The Cuts' komen ze toch weer aanzetten met een erg meezingbaar Understatement-reffrein, zal ik het noemen (Are you restless like me?). Deze song gaat over het feit dat overheden over onrustbarend veel informatie over haar bevolking beschikt.

'Trash Unreal' is een op het eerste zicht aangename song, maar als je er dan de lyrics even bijneemt... Ja jongens. De hoop die van elke moeder uitgaat betreffende haar kind, dat ze niet in de goot belandt etc.

De vierde song van het album, tevens het prijsbeest, is een erg realistisch betoog over oorlog en de misschien wel grootste oorzaak daarvan; religie. Vanaf de eerste noot is ook duidelijk waarom dit het prijsbeest is; het nummer rockt gewoon erg lekker door en door, en het reffrein is ook erg aanstekelijk; protestsongs doen het altijd goed.

Daarop volgt het atypische 'Stop!', qua geluid dan bedoel ik. Dat zijn we niet echt van Against Me! gewoon, dat ze met zo'n poppy song komen opzetten, ik vind het persoonlijk niet erg geslaagd, maar ach.. De tekst handelt, en niet voor het eerst in het geval van Against Me!, over hun bestaan als band, of in dit geval over hoe het zou kunnen zijn, als ze één van die rottige overcommerciële popbands waren. Daarom misschien net zo'n soort song, lekker sarcastisch.

De zesde song is 'Born On The FM Waves Of The Heart', waarin Tegan Quin mag meezingen. Het begint erg rustig, het gaat over twee geliefden waartussen het niet zo goed gaat, en dat hoor je ook gaandeweg de song, de stemmen worden scherper en kwader. Ik vind het erg geslaagd, HET beste nummer op het album, maar dat is mijn mening. Op het einde van de song wordt alle hoop opgegeven met het 'No, you don't have to fight to stay in control of the situation'.

'Piss And Vinegar' heeft een erg leuke sound; de intro met name is erg verrassend. Hier wordt gepreekt om meer eerlijkheid, ook als het gepaard moet gaan met minder professionaliteit ('A little less professional, a little more upfront and confrontational'). De uitroep op het einde, 'Just say what you're thinking, say what you're really thinking' vat het eigenlijk perfect samen.

De kortste song van het album, 'Americans Abroad' is volgens mij de laatste uitschieter op het album. Hier worden de Amerikanen op de korrel genomen omwille van hun wij-zijn-machtiger-dan-jullie-gedrag. Het is bijvoorbeeld een feit dat Amerikanen nergens ook meer zullen proberen een andere taal te spreken dan Engels, terwijl toeristen uit pakweg Italië in de VS niet moeten afkomen met hun Italiaans gewauwel. De boodschap is dat macht mensen arrogant maakt, en dat het zich al te makkelijk verleend aan misbruik en imperialisme.

'Animal' is de voorlaatste song van het album. We komen bijna aan het eind en dat hoor je ook wel een beetje. Maar goed, tekstueel blijft het toch goed in orde, deze song gaat over de animale lusten der mens.

'The Ocean' is een liefdesverklaring aan de oceaan, zo lijkt het, maar als je er wat verder op op doorgaat, is het toch meer. De tekst leert ons dat water erg belangrijk is om allerlei redenen (dorstlesser, bodembevruchtend, ...). Het einde is wel wat langdradig, had van mijn niet meer gemoeten.

Besluit: Against Me! blijft het goed doen, maar ik hoop dat ze voor het volgende album toch een andere invalshoek kiezen, want dit is zo'n beetje hetzelfde als het voorgaande album. Er zit natuurlijk wel wat verschil in, maar wat experimenteren kan nooit kwaad, en ik ben benieuwd naar wat deze mannen nog allemaal kunnen.

4 sterren

Wat een banger van een plaat! Dit hebben ze nooit weten te evenaren, al kwam White Crosses erg in de buurt!