Karine Polwart & Dave Milligan - Still as Your Sleeping (2021)

Op deze zomerse, maar wat sombere zondagmorgen is het bepaald geen straf om te luisteren naar Still as Your Sleeping van Karine Polwart en haar buurman Dave Milligan. Enige maanden terug bewezen Arno en Sofiane Pamart met het excellente album Vivre, dat het mogelijk is om met slechts alleen zang en piano moeiteloos de aandacht van de luisteraar vast te blijven houden. Dezelfde kracht bezit ook het persoonlijke en intieme Still as Your Sleeping. Het repertoire bestaat uit een drietal traditionals, vier covers en drie door Karine zelf geschreven songs. Een van drie, Siccar Point, schreef ze samen met Dave. Opener Craigie Hill kent Karine via de versie van Dick Gaughan’s album Handful of Earth. Van oorsprong is het een Iers lied over immigranten en ook van toepassing van Karine, want haar overgrootvader Bernard Quinn kwam uit Donegal. Zelf ken ik Craigie Hill het best van de meesterlijke vertolking van Colleen Raney van haar schitterende album Here This Is Home. Een andere traditional is het overbekende The Parting Glass, ontelbare keren gecoverd tot aan Sinéad O'Connor aan toe. Oorspronkelijk is het een sean-nós, een a capella gezongen lied. Het krijgt hier een bloedstollend mooie vertolking. Het album eindigt met nog een bekende traditional Ae Fond Kiss van de Schot Robert Burns. Het heeft een bijzondere betekenis voor Karen, omdat het gespeeld werd op de begrafenissen van een aantal dierbaren van haar. The Path That Winds Before Us schreef ze voor buren van haar. Richard Fariña schreef ooit voor de bekende Ierse traditional My Lagan Love een nieuwe tekst en noemde het The Quiet Joys of Brotherhood, welke Karine vooral goed kent in de versie van Sandy Denny. De piano wordt hier op een bijzondere, percussieve manier gebruikt. In haar vertolking van Talk to Me of Mendocino blijft ze erg dicht bij de originele versie van de betreurde Kate McGariggle. Zelfs haar klankkleur is nagenoeg dezelfde. Een van de hoogtepunten vormt voor mij Heaven’s Hound, de laatste song die Michael Marra ooit opnam. De overige twee songs van Karines hand, Siccar Point en Travel These Ways doen zeker niet onder voor het overige materiaal. Karine volg ik al sinds haar debuut Faultlines nauwgezet en behoort sindsdien tot mijn favoriete zangeressen. De releasedatum lijkt me goed gekozen, het zal voor mij een ideale metgezel gaan worden op de komende, lange winteravonden en op zondagochtenden.

Lijstjes, lijstjes, lijstjes.

Altijd leuk om door andermans lijstjes te struinen zo aan het einde van het jaar. Zijn er releases die ik wellicht gemist heb?! Ongetwijfeld, een mens kan immers niet alles luisteren.

Dit album staat in de top 3 van Culture VBJ en aangezien onze smaken nogal overeenkomen.... dan zie ik vervolgens dat er nog een stem staat van Lura en dan gaat het interessant worden.

Een snelle beluistering op Bandcamp gaf mij Joni Mitchell vibes. Misschien wat gemakkelijk, want folk hoeft nu ook niet gelijk aan (de vroege) Joni gekoppeld te worden. Maar de klankkleur van de stem van Karine doet me er wel een beetje aan denken en als het dan ook nog eens om alleen haar en het pianospel van Dave Milligan gaat is de gedachte niet heel vreemd.

Dat het veelal om covers en traditionals gaat is voor mij niet van belang, want bijna geen enkel nummer doet bij mij een belletje rinkelen.

Waarschijnlijk is Still as Your Sleeping het laatste album uit 2021 dat ik dit jaar nog ontdek. En daarmee is het een rustige, dromerige afsluiting van een turbulent jaar waar we als mensen steeds minder van elkaar kunnen hebben en de sfeer er niet beter op wordt. In dat kader mogen we best stellen dat het even pas op de plaats maken is met dit rustige album dat ik zeker kan waarderen, maar waar ik ook eerlijk moet toegeven dat een kleine drie kwartier alleen zang en piano net iets te veel is om bij mij dezelfde waardering op te roepen als de genoemde users. Maar misschien is het ook een kwestie van tijd en meer rust gunnen........... en aangezien we met z'n allen nog even 'opgesloten' zitten zou de betovering misschien toch nog net even groter worden als ik dit album de komende dagen nog wat draaibeurten gun.

Voor nu: een mooi album dat blijkbaar bij iedereen onder de radar is gebleven waar ik denk dat er meer liefhebbers te vinden zullen zijn.

Talk to Me of Mendocino toch wel?! Staat op deze fantastische folkklassieker : Kate & Anna McGarrigle - Kate & Anna McGarrigle (1975) - MusicMeter.nl

Had de toevoeging 'bijna' erbij moeten zetten (alsnog gedaan)