Mathias Eick - When We Leave (2021)

Eerste single 'Caring' klinkt veelbelovend. Meer van hetzelfde, maar dat is het geval van Mathias Eick geen probleem. Aan de titels van de songs te zien, is er weer een conceptueel thema dat de songs verbindt.

Ik zal deze denk ik (net als de andere platen) graag op vinyl in huis willen halen. ECM-platen klinken ook altijd perfect!

De 2 vrijgegeven nummers inmiddels ook geluisterd en kan niet anders zeggen dat deze Mathias Eick de juiste snaar (of toon liever gezegd) weer weet te raken. Man kan betoverend mooi spelen en de arrangementen klinken altijd prachtig verzorgd. Zoveel detail en prachtig in balans. Luister ook (bedoel de vrijgegeven nrs) naar dat prachtige slagwerk. Earcandy. Nog even geduld op de release maar ook hier op vinyl Mssr Renard

Vinyl via ECM bestellen vind ik niet zo erg/duur. Het is alleen de britse jazz die ik voorlopig niet koop. Misschien als de Brexit weerbis teruggedraaid.

Tweede single (Caring) wel voorbij zien komen, maar (nog) niet gehoord. Er komt trouwens wel heel veel tegelijk uit nu (Bremer McCoy, Gov't Mule, Tedeschi Trucks Band, Joanne Shaw Taylor, Matthias Eick). Post-lockdown releases, zeg maar.

Maar goed, deze Eick gaat zeker hier in huis komen. Mijn vrouw is er ook gek op.
Het vinyl is trouwens pas per de Lente beschikbaar, dus dat is nog wel wat langer wachten. Tot die tijd toch maar streamen.

De slagwerker (Helge Norbakken) heb ik ook bij Daniel Hersedal gezien. Een erg aparte man, die een bijzondere stijl er op na houdt. Hij gebruikt ook zijn stem tijdens het trommelen en tingelen. Hij speelt op autovelgen en afrikaanse trommels en weet ik wat. Erg gaaf!

Eerste oordeel: 4,5*

De band van Eick is hiet extra uitgebreid met pedalsteelgitaar. De toon van de nummers is overwegend positief en optimistisch. Tel daarbij op prachtige piano- en vioolpartijen en uiteraard de erg verzorgde composities en arrangementen van Eick, en we hebben hier weer een erg goede plaat.

Mooiste nummer is vooralsnog Arvo welke langzaam op gang komt met alleen de stem van Mathias en langzaam aan komen alle instrumenten erbij (basgitaar, piano, een keyboard, viool, de twee drummers) tot er weer een rustpunt komt en de stem van Mathias samenklinkt met een pedalsteelgitaar, een viool, waarna de piano op de lage toetsen en de basgitaar me toch een vette riff neerzetten, waarna de viool, de trompet en de pedalsteelgitaar om elkaar heen dansen met solo's maar het is geen gevecht, het is een samenspel, dat toewerkt naar een crescendo waarvan je echt van steen moet zijn, om niet tot tranen toe geroerd te zijn. Wat mij betreft het allermooiste nummer dat ik in jaren heb gehoord. Fabeltastisch. Alleen al deze song is verplichte kost.

Bonuspunten voor de uitstekende tijdsduur van de plaat.

En deze ohmusica, tranen van ontroering en kippenvel. Ook een echte hoofdtelefoonplaat.

Deze Mathias Eick is toch wel een hele goeie Man leverde de afgelopen jaren een aantal fantastische albums af. Kenmerkend is de fantastische, fluweelzachte productie van zijn albums. Denk dat hij het woord ‘subtiel’ heeft uitgevonden. Kan haast niet anders. Alles instrumenten staan in dienst van elkaar en het vloeit zo lekker ineen. Erg knap. Luistermoe worden van zijn muziek is onmogelijk. Ik moet zeggen dat ik dit vaker ervaar bij Scandinavische jazzmuziek. Vaak uitgegeven op het ECM of ACT label. Laidback is misschien te goedkoop maar wat een klasse. Ook op dit album die zijdezachte composities die mijn oren weten te strelen. I luv it.

Toch ook deze maar met een halve punt omhoog, want ik kan er niks aan doen, dit is gewoon de mooiste muziekplaat van dit jaar. Wat dat betreft flikt Eick het gewoon weer. Hoeveel meesterwerken kun je op je naam hebben staan?

Haha Mssr Renard Ik ga met je mee dat hij fantastische muziek maakt. Schat zijn samenwerking met Minco Eggersman, Theodoor Borger & Mathias Eick - Unifony (2018) - MusicMeter.nl nog iets hoger in als zijn soloalbums. Topmuzikant.

Daar hebben we het vaker over gehad. Ik denk zelf dat ik toch niet zo een liefhebber van experimentele electronica. Niks mis mee, maar het raakt mij minder in de ziel.

0.5* erbij voor dit weergaloze album. Zoektocht naar een vinyluitvoering van dit album strandt. Voorganger Mathias Eick - Ravensburg (2018) - MusicMeter.nl staat hier in de platenkast en wordt gekoesterd. Ook zo’n fraai album en heerlijk op vinyl. Waar haalt ie ‘t vandaan deze Mathias. Talentvolle knaap.

Grondstoftekorten en alle persen draaien volle toeren voor ABBA (true story).

In januari gaat ECM deze uitbrengen op lp.

ABBA en ‘Op volle toeren’ da’s idd wel de associatie die ik bij die muziek heb Even geduld dus nog.

Heel erg fraai plaatje, dit. Ik merk dat de ECM-releases niet altijd mijn ding zijn, maar er zit weleens een pareltje tussen, en ik vind het leuk als ik er zo eentje ontdek.

Mathias Eick heeft, zo te lezen, een verleden in free jazz en improv, maar dat is hier niet echt te horen. Hij speelt eerder beheerst trompet, geen noot te veel of te weinig. Hij lijkt de perfectie te willen benaderen, en komt aardig in de buurt; vakmanschap!

Ook de andere muzikanten doen zeker hun ding, met een glansrol voor de pedal steel gitaar. Die is evenwel niet erg vaak te horen op dit album, maar als deze wordt ingezet, is het gelijk voor 100% raak. Playing is een echt juweeltje, pfoeh..

Ik hoor hier en daar wat frivools, maar vooral een contemplatieve sound. De albumhoes, die behoorlijk minimalistisch aandoet, past wat dat betreft mooi bij de muziek. Toch is er een rijke diversiteit qua instrumentatie. Het zijn deze twee factoren die hand in hand gaan, en dit When We Leave met sprekend gemak boven de middelmaat uit doen torenen.

4 sterren

Lovende recensie ook op Jazzenzo:
Mathias Eick – When we leave - Jazzenzo

De beste plaat van 2021? Zou zomaar kunnen!