Mannarino - V (2021)

Bij zijn album Supersantos haalde ik Vinicio Capossela en Tom Waits erbij. Dat kan ik nu best weer doen, maar dan vooral door zijn zang. Misschien moet ik Leonard Cohen hier ook maar eens aanhalen.

Bij Mannarino ben ik nooit verder gekomen dan het tweede album van hem, en hij zat nu weer een tijdje op mijn radar door mijn Italië-jaar waarin ik me heb ondergedompeld in wat hot is in dat land en ook terug de tijd in ben gegaan in de muziekgeschiedenis ervan.

Op V horen we wat meer zwoele en wereldse klanken terug. In feit is het een heel zomers album. Je zou zeggen dat het net iets te laat wordt uitgebracht op dat vlak. Maar ach, echt zomer was het hier toch niet en toen ik in Italië zat waar dat wel het geval was had ik mijn oren vol aan andere Italiaans artiesten en hun albums.

Op V staan echt werkelijk schitterende nummers. De vibe is fijn en het album groeit per luisterbeurt. Nu de herfst zijn intrede doet maakt het me zelfs wat melancholiek: mijmerende klanken die doen verlangen naar de zomer (die het maar niet wilde worden).

V pas heel goed in het rijtje 2021 release van Italiaanse bodem, en het is leuk om weer terug te keren bij deze interessante artiest.

Ik snap best dat Italiaanse muziek hier misschien niet heel populair is, maar kom op mensen, als iemand als Manu Chao zo'n 370 stemmen kan halen, dan zou dat hier toch ook moeten kunnen?

Dit is zo ongelooflijk sterk en hier raakt ieder mens van in een goed humeur.

Of moet ik weer persoonlijk mensen gaan lopen taggen en aanschrijven?

Door de Witte Trui het nummer Cantaré leren kennen, wat een heerlijk nummer! Zomers, catchy en prachtige instrumentatie. Laat die lente maar komen

Eens! Ik hoop dat er nu wat meer mensen kennis maken met deze artiest en vooral dit geweldige album (dat ook weet te verwarmen in de winter).

Ik ben iemand die zijn muziek het liefst op CD in de winkel koopt. Niets heerlijkers dan door bakken CD’s op zoek naar iets waarvan je niet wist dat je het erg miste. Voor mij geen Spotify en online kopen alleen bij uitzondering.
Ik ben ook een liefhebber van Italiaanse muziek en bij iedere vakantie in Italië kan ik dan niet laten om als het even kan de lokale platenwinkel te bezoeken. Favorieten zijn Emma, Vinicio Capossela en absolute favoriet is Mannarino. Zijn muziek is moeilijk te omschrijven: Folk, singer/song writer, beetje cabaret/vaudeville en soms een tikje jazzy. Favoriete albums zijn Al Monte en Apriti Cielo. Vorige jaar september had ik geluk dat ik weer in Italië was en wat bleek op de laatste dag van mijn vakantie kwam V uit! Dus die vrijdagochtend gelijk het centrum van Ferrara in naar de het kleine platenwinkeltje en… Ja hij was er!
Grootste verschil met vorige albums zijn de Global Music invloeden, maar het blijft Mannerino. Weer een mix van ingetogen nummers en wat meer uitbundige zoals Cantaré, dat weer zo’n typisch Mannerino nummer. Wederom een prachtig album