Mannarino - V (2021)
mijn stem
6 stemmen
Italië
Folk / Wereld
Label: Polydor
-
Africa (3:51)
-
Congo (3:49)
-
Cantaré (4:04)
-
Fiume Nero (4:46)
-
Agua (5:40)
-
Amazónica (1:18)
-
Banca de New York (4:10)
-
Vagabunda (4:25)
-
Ballabylonia (2:50)
-
Bandida (3:40)
-
Lei (5:58)
-
Luna (5:14)
-
Paura (5:24)
1
geplaatst: 25 september 2021, 16:20 uur
Bij zijn album Supersantos haalde ik Vinicio Capossela en Tom Waits erbij. Dat kan ik nu best weer doen, maar dan vooral door zijn zang. Misschien moet ik Leonard Cohen hier ook maar eens aanhalen.
Bij Mannarino ben ik nooit verder gekomen dan het tweede album van hem, en hij zat nu weer een tijdje op mijn radar door mijn Italië-jaar waarin ik me heb ondergedompeld in wat hot is in dat land en ook terug de tijd in ben gegaan in de muziekgeschiedenis ervan.
Op V horen we wat meer zwoele en wereldse klanken terug. In feit is het een heel zomers album. Je zou zeggen dat het net iets te laat wordt uitgebracht op dat vlak. Maar ach, echt zomer was het hier toch niet en toen ik in Italië zat waar dat wel het geval was had ik mijn oren vol aan andere Italiaans artiesten en hun albums.
Op V staan echt werkelijk schitterende nummers. De vibe is fijn en het album groeit per luisterbeurt. Nu de herfst zijn intrede doet maakt het me zelfs wat melancholiek: mijmerende klanken die doen verlangen naar de zomer (die het maar niet wilde worden).
V pas heel goed in het rijtje 2021 release van Italiaanse bodem, en het is leuk om weer terug te keren bij deze interessante artiest.
Bij Mannarino ben ik nooit verder gekomen dan het tweede album van hem, en hij zat nu weer een tijdje op mijn radar door mijn Italië-jaar waarin ik me heb ondergedompeld in wat hot is in dat land en ook terug de tijd in ben gegaan in de muziekgeschiedenis ervan.
Op V horen we wat meer zwoele en wereldse klanken terug. In feit is het een heel zomers album. Je zou zeggen dat het net iets te laat wordt uitgebracht op dat vlak. Maar ach, echt zomer was het hier toch niet en toen ik in Italië zat waar dat wel het geval was had ik mijn oren vol aan andere Italiaans artiesten en hun albums.
Op V staan echt werkelijk schitterende nummers. De vibe is fijn en het album groeit per luisterbeurt. Nu de herfst zijn intrede doet maakt het me zelfs wat melancholiek: mijmerende klanken die doen verlangen naar de zomer (die het maar niet wilde worden).
V pas heel goed in het rijtje 2021 release van Italiaanse bodem, en het is leuk om weer terug te keren bij deze interessante artiest.
* denotes required fields.
* denotes required fields.