Joe Henderson - Power to the People (1970)

Met: Joe Henderson (tenorsax); Herbie Hancock (piano, elektrische piano); Ron Carter (elektrische en akoestische bas); Jack DeJohnette (drums); Mike Lawrence (trompet op 'Afro-centric' en 'Power to the People')

Nog wel een verrassend goede plaat eigenlijk, al zou dat met deze muzikanten ook bijna niet anders kunnen. Misschien baarde de opmerking 'Joe Henderson gaat elektrisch' me een beetje zorgen. Het gaat dan vooral om de Fender Rhodes van Herbie Hancock op drie van de tracks, en zoals ik al weet uit Miles Davis' elektrische periode, zet hij daarmee gewoon een superfijne sound neer. Zover dit fusion is, heeft het nog een fijne postbop-feel en wordt het nooit een wirwar van 'spirituele' geluidjes.

Het zijn juist de tracks die worden gedomineerd door de elektrische piano die de plaat meerwaarde geven, m.n. de heerlijk groovende opener en het titelnummer. Je merkt verder niet zoveel van de instrumentale wisselingen, omdat het album goed zijn eigen sfeer vasthoudt. Als mijn aandacht daarbij af en toe verslapt, wordt die weer op scherp gezet als op het einde toch nog even wat meer wordt gefreakt. In combinatie met Hendersons speelse, inventieve saxofoonspel, ondersteund door een ritmesectie uit de buitencategorie, zo niet de beste dan wel de meest consistente plaat van Henderson op Milestone tot dusver.