Timothy Leary & Ash Ra Tempel - Seven Up (1973)

Dit is voor mij opnieuw een bijzonder album van Ash Ra Tempel. Deze keer staat naast de indrukwekende lijst van muzikanten ook die van één der meesters op drugsgebied, Timothy Leary, op deze lijst. Het is daarmee een album geworden om heerlijk op te zweven, waar een pilletje of poedertje niet altijd noozakelijk hoeft te zijn. De juiste stemming, dat wel. De titel Seven Up wijst wel in de richting van verdovende drugs, maar met een beetje fantasie valt al een eind te komen.

Track één, Space, doet mij terug gaan na de tijd dat ik nog hele kroegtochten ondernam in de weekeinden. Ieder café had zo zijn eigen sfeer en aan het einde van de avond als het langzaam maar zeker licht werd, daar even wat paniek, waar had ik mijn fiets ook weer gelaten? Door al die sferen, gezelligheid, muziek, peuken, drank en wat er verder bij kwam kijken raakte ik althans van de wereld. Dit gevoel komt bij deze track helemaal terug. Lekker stuiteren door het centrum van de stad in de positieve zin van het woord. Op weg naar huis een paar keer van de fiets vallen en als de politieman vroeg hoe het met je was, steevast antwoorden dat het wel goed ging...

Track twee, Time, sluit daar goed bij aan. Met een overdosis van alles wat God verboden heeft lig je eindelijk in bed. Je voelt je even zwaar kl.t., maar dan ineens is daar dat stemmetje wat je tot rust brengt. De zweverige muziek daaronder versterkt dit nog eens goed. Had je in de stad al de nodige geestverruimede middelen genomen, nu beginnen ze goed te werken. Mooie figuren draaien voor je ogen, nog even sputter je nog tegen, maar je er aan overgeven is het beste wat je kan doen. Het gevoel dat je alle tijd hebt krijgt de overhand en zo beland je ongemerkt in een andere wereld. Een wereld waarin je niet merkt dat de muziek is opgehouden..........

(psssssst, al bij al een album om even van de wereld te zijn. sssst).