Shadow of Intent - Elegy (2022)

Leuke maar wel standaard deathcore die voornamelijk bij zijn melodische kant de punten er uit kon halen en dat ook wel echt deed. Deze plaat is melodisch best leuk, en dat komt vanaf het eerste nummer mooi naar je toe geblazen maar qua zang is het erg standaard en vond ik het niet echt bijzonder. De features waren leuk, zeker 'Where Millions Have Come to Die' met Phil blaast weer wat meer leven in de plaat nadat hij eigenlijk vrij weg zakt in het standaard. Daarna is de 'Elegy' trilogie ook zeker iets om te noemen en best leuk. Standaard maar, vermakelijk. I dig it, geen eindejaar materiaal.

Ik vind Shadow of intent toch vaak wel iets extra's brengen. In dit geval is de Elegy trilogie inderdaad het proggy kersje op de death core taart. Mooie breaks en mooi gitaargeluid weer. From ruin... we rise is ook wel apart.

Ik vind dit toch alles behalve standaard deathcore. Voor standaard deathcore is de plaat veel te divers. Eigenlijk vind ik het veel meer melodieuze/progressieve deathmetal dan deathcore. Los van het labeltje is het gewoon een beresterke plaat. Voor Eddie zeker wel jaarlijstjes materiaal

Dit is een beresterk album. Ik hou wel van de bombastische breaks en de toegevoegde insanity. De melodische gitaar leads maken het helemaal af. Het is alsof je naar Cradle of Filth zit te luisteren zonder Filth (de vocalist).

Nu je het zegt inderdaad. Het zo nu en dan staccato gitaar/drumwerk is ook een heerlijke toevoeging.

Saurian King, Of Fury en the elegy trilogy zijn wat mij betreft de prijspakkers

Het feit dat onlangs het hele abum in zijn orchestrale versie te beluisteren valt bewijst wel dat dit niet een standaard metal core album is.
Elegy: the soundtrack is te streamen vanaf 8 maart jongstleden

Ik zag deze amerikaanse band twee weken geleden in de Melkweg, waar het optreden bruut maar op gegeven moment nogal vermoeiend was. Op plaat komt de bombastische deathcore beter tot zijn recht, vooral door het slimme gebruik van dynamiek en variatie binnen en tussen de verschillende tracks. Het klinkt in ieder geval behoorlijk imposant en meeslepend allemaal en door de uitstekende productie komt de muziek maximaal tot zijn recht. Overigens kan de zanger live ook moeiteloos de ultra-lage grunts reproduceren. Damn, wat een strot heeft die vent. Om bang van te worden.