Cannonball Adderley - Cannonball's Bossa Nova (1963)

Mijn 3de (ofja eigenlijk 2de) echte kennismaking met Cannonball "Julian" Adderley, ik kocht deze Cd tijdje geleden samen met Somethin' Else en Mercy Mercy Mercy! (Live At... in een Greatest Sessions Box van Blue Note. (Alle 3 aanraders trouwens!). Deze Cd beviel me ook erg, ik had al gelezen over Jazz met Braziliaanse invloeden (Jazz in Stijl door Ruud Kuyper), dit album is wel sterk, kent geen enkel slecht moment, paar uitzonderlijk mooie momenten, vooral Clouds en Groovy Sambas bevielen mij erg. O Amor Em Paz (Once I Loved) en Samops zijn ook uitzonderlijk sterk. Ook erg leuke variatie tussen de kortere en langere tracks, daardoor komt dit album naar mijn mening als 1 geheel erg sterk, vooral Julian is erg goed op deze Cd, de medespelers viel niks speciaals aan op te merken vond ik, die zorgen echt alleen voor wat achtergrond-muziek terwijl Cannonball de sterren van de hemel speelt !

****

Ik zal wel bijzonder in mijn goede moeten geweest zijn toen ik dit 4* gaf, nu ik een paar (her)luisterbeurten verder zit besluit ik toch daar wat eventjes wat verandering in te brengen. Jazz met Bossa Nova vind ik eigenlijk een erg geslaagde combinatie, op dit album word die ook erg goed uitgewerkt vind ik alleen heb ik weer wat met het teveel aan composities, nu valt 8 enigzins erg goed mee natuurlijk maar op dit album hangen de nummers niet zo schitterend tezamen waardoor het algemeen niveau toch wat inzakt vind ik maar als geheel blijft dit wel een erg leuke plaat.

Cannonball kan weer voor flinke Souljazz zorgen (hier vergezeld met 2 zijmannen bij momenten), een paar nummers hebben toch bijzonder mooie begin-/einddeunen die toch je keer op keer toch weten te raken, elk nummer is eigenlijk op z'n minst aardig te noemen, in Clouds word je al direct voorgesteld aan die pianist: wat een begindeun dat nummer heeft blijft me keer op keer alleen al zoekend houdend naar die repeatknop. En zo kent dit album nog veel spannende, opzwepende en ontroerende momenten eigenlijk, zeker en vast een album dat eens de moeite waard is.

Alleen vind ik nu na al die tijd dat het algemeen niveau wat minder is dan vroeger,

3,5*.

Simpel en Kitscherig, mijn onderrug!

Eind 50, begin 60 van de vorige eeuw moet een geweldige tijd zijn geweest.
In Brazilië vermengde ene Joao Gilberto Braziliaanse muziek soorten met Jazz. Hij harmonieseerde de Jazz akkoorden, en bracht de Samba beat over op zijn manier van spelen met de rechterhand.
Deze muziek waaide met een zomerbriesje over naar Amerika, en daar werd deze muziek in volle teugen opgenomen in de toenmalige Jazz scene.

Deze CD heeft een grandioose Bossa Nova "kapstok" van oa de geweldige muzikanten Sérgio Mendes (piano) en Dom Um Romão (Man, wat een swing hebben zijn Drums), waar Cannonball Adderley de melodie er vakkundig aan ophangt met een perfecte timing en "swinging cool and swaying gentley"
Zijn improvisaties zijn eveneens mooi vloeiend met een tikje Bop, en overheersen nooit de rest van de band.
Als laatste wil ik nog even de gitarist noemen die zowel melodisch als ritmisch een prachtig staaltje Bossa gitaar ten gehore brengt.

Voor mij niks minder dan een 5 voor deze geweldige Amerikaans-Braziliaanse samenwerking

Ach ja de meningen verschillen judgepaddy Ik vind het niet erg bijzonder, voor Cannonball's doen zelfs behoorlijk matig. Bossa Nova werd het nieuwe commerciele glijmiddel aan het begin van de jaren '60. Bijna elke gerenomeerde jazzartiest moest eraan geloven en bracht zijn bossa album uit, inclusief Miles Davis. De grondleggers van de stroming kan ik wel waarderen, zoals Jobim en aanverwanten, maar iemand als Cannonball vervalt behoorlijk in cliché's en presteert stukken minder dan in zijn hardbop oeuvre. Ik ben er niet zo'n fan van, maar gelukkig verschillen de smaken

Nou da's dan mooi stom.
Maar even serieus. Bij jouw ben ik dan wel benieuwd welke je van CA wel goed vindt en waarom.

Somethin Else natuurlijk maar dat is haast vanzelfsprekend. Prachtige sfeer en uitstekende muzikanten. Ik vind Cannonball Adderley op z'n best als hij keihard swingt: daar zit zijn kracht ook in, in power en techniek. En die beide ingrediënten vind je vooral Cannonball Adderley Quintet Plus.

Ah oké. Ik snap ook helemaal dat je dat prefereert. Ik ben nu eenmaal een Bossa Nova freak.

Toch kun je natuurlijk niet verwachten dat hij op een Bossa album keihard gaat boppen, al vind ik dat hij in zijn solo's toch wel ietsje buiten de lijntjes gaat, vooral als je het vergelijkt met de mega gelikte solo's van bijvoorbeeld Stan Getz (wat ik ook wel tof vind overigens ).