Met "ik vind deze ook heel mooi" doe ik het nieuwe album van Amarok uit Polen, bestaande uit multi-instrumentalist/vocalist Michał Wojtas, percussionist/vocaliste Marta Wojtas, drummer Konrad Zieliński and bassist/violist Kornel Popławski natuurlijk grandioos te kort. Daar is Hero gewoonweg net iets té mooi voor.
Amarok uit Polen (er zijn meerdere Amaroks of Amarokken werkzaam in de pop-, rock- en metal muziek) maakt melodieuze, ingetogen, filmische, fraai geconstrueerde, sfeervolle progressieve rock met soms zelfs stevige invloeden uit de trip hop, ambient, coldwave, folk- en wereldmuziek. Asjemenou... maar daar komt het wel zo’n beetje op neer. Een van de opvallende kenmerken van Amarok uit Polen zijn dan ook de bonkende beats in nummers als Hail! Hail! AI en The Dark Parade. Als DJ zou ik dit tweetal dus zomaar en zónder al te veel morren kunnen draaien in de betere buurtdisco.
Desalniettemin is daar dan toch ook wéér die vette knipoog naar een van de meest invloedrijke bands allertijden. Kijk en luister maar. De afbeelding op de verpakking lijkt verdraaid veel op de hoes van Pinks Floyd’s overbekende live registratie Pulse. Het 'Echoes' geluid (sound of a seagull), het hondengeblaf ergens in de verte, het kloppend hart en de peddels in 't water zijn enkele van die subtiele details. Grote namen als David Gilmour, Richard Wright, Mike Oldfield en Mark Knopfler zijn derhalve nooit ver weg en toch klinkt de muziek van Amarok weer een stukje nieuwerwetser. Voor zover je daarvan kunt spreken binnen de rockmuziek.
De band tussen Mariusz Duda (Riverside, Lunatic Soul) en Michał Wojtas is van een volstrekt andere aard en hoewel ze alle twee zo nu en dan electronische zweefmuziek maken, beiden uit Polen komen en in elkaars vijvers vissen, zijn Mariusz en Michał heuse vrienden. Bovendien kunnen de heren allebei mooi zingen.
Okay, Mariusz veroorzaakt bij mij nog steeds kippenvel. Michał niet.
En dan wil ik nog gaarne vermelden dat in tegenstelling tot de voorgangers Hunt en The Storm, het nieuwe album Hero mooi compact is gebleven en dat komt de toegankelijkheid van de composities nog meer ten goede.