Dirty Loops - Phoenix (2020)

Veel is er aan het bericht van Mssr Renard niet toe te voegen, dus ik sluit me daar dan ook bij aan. Uitermate goed ingespeelde poppy jazz-fusion, voorzien van een gladde (maar uiterst effectieve) productie. In tegenstelling tot het debuutalbum, dat alweer uit 2014 dateert, zijn de composities hier een stuk volwassener en klinkt het geluid veel voller. Bij vlagen is het wat over the top, wat reeds is genoemd, waar ik mij soms wel wat aan stoor (zoals bijvoorbeeld het refrein op Next To You).

Wat ik nog wel wil benoemen is hoe fantastisch deze bassist, Henrik Linder genaamd, is. Aparte toonladders, pijlsnelle bassloopjes, slap-bass: niks is deze man te gek. Het is ook niet zozeer dat de vaardigheden van Henrik de reden is om dit te benoemen, maar meer het feit dat zijn complexe bass-spel perfect binnen Dirty Loops' geluid past.

Al met al is Phoenix gewoon een prima plaat, waar weinig op aan te merken is en waar ik me de afgelopen jaren erg mee heb vermaakt. Vier sterren zijn hier zeker op zijn plaats.