Teenage Fanclub - Grand Prix (1995)

meest consistente TF album, topnummers: Neil Jung, Discolite, sparky's dream , en don't look back

Mee eens dat dit het meest consistente TF album is. De hoge kwaliteit is gelijkmatig over de 13 rondes van deze Grand Prix verdeeld, meer dan bij hun andere albums - waardoor het een prettig luisterbaar album is. Doordat het kwalitatief zo dik in orde is, en alles zo strak uitgevoerd is, kunnen de nummers wat eenvoudig en gewoontjes klinken, maar tevens geeft deze strakheid je erg goed de mogelijkheid om naar de diepste details/nuances te kunnen luisteren, wat een aangename bezigheid is. En gewoon puike songwriting! Sparky's Dream, Neil Jung, Going Places en I Gotta Know zijn mijn favorieten.

Ik kijk er naar uit als ze in november onze lage landen bezoeken.

teenage fanclub, niiice!

Hoe was het concert eigenlijk? Ik heb het door mijn vakantie helaas moeten missen, anders was ik zeker van de partij. Ik heb ze 2 keer live gezien, dat waren prima optredens (maar ook alweer jááááren geleden).

Eigenlijk de hele jaren negentig door mijn favorieten geweest...van bandwagonesque over thirteen, grand prix en northern britain...songs, melodie...the byrds en the beatles en big star luisteren van op een afstand mee en horen dat het goed is. Thanks lads!

wat een hoogtepunt dit album eigenlijk. volgens mij zijn er weinig bands die zo'n uitstekende rij popliedjes op 1 album hebben gezet. zelfs voorbeelden the byrds hebben nooit zo'n consistente plaat gemaakt. heel hemeltergend origineel is het allemaal niet , maar op deze perfectioneren the fannies het genre gitaarpop. klassiek.

Maar weer eens uit de kast gepakt en gedraaid - en wat een uitgebalanceerd album. Niets is te ingewikkeld, niets is te eenvoudig. Solide, pakkend en swingend. Beatles, Byrds, Big Star, q866 vatte het daarmee al mooi samen. Wanneer ik Sparky's Dream beluister - m'n favoriet, en wiens favoriet niet? - moet ik toch het meest denken aan The Who's Pictures of Lily.

Tot aan Tears is dit album uitstekend, daarna zwakt het af en wordt het niveau erg wisselvallig.
Neil Jung en Sparky's Dream zijn perfecte pop/rock songs.

Het meest uitgebalanceerde album van Teenage Fanclub tot nu toe, niet baanbrekend maar wel allemaal pakkende popsongs die schijnbaar eenvoudig maar vernuft in elkaar steken. Vergeleken met de voorgangers zijn de gruizige gitaren verminderd, klinkt het nog meer als sixtiespop (Beatles, Byrds) met wat meer samenzang en komt er ook meer melancholie in de songs sluipen. Wie houdt van Blur en Oasis moet dit album ook eens beluisteren.

Een parel in een zee van oesters.

Geweldige gitaarpop pareltjes op dit beste TF album

Nieuw album waarschijnlijk in september 2016, altijd een fijne gebeurtenis.

going places , wat een geweldige song.

Deze plaat is als een warm dekentje dat over mij wordt getrokken.
Heerlijk.

Ja is wel hun beste na Bandwagonesque.
Heerlijke flow.