Starboard - Abaia (2021)

Toen ik de eerste tonen van dit album hoorde dacht ik dat het My Dying Bride was die de zanger had thuisgelaten. Het is lome zware doom/funeral metal die je niet in een depressieve bui moet draaien. Daar heeft dit blije ei nooit last van en ik luister hoe het in elkaar steekt. Dat steekt het behoorlijk goed. De nummers zijn op track 3 na lange uitgesponnen. Als er al gezongen wordt, met name op track 2 dan voegt het niet veel toe. Er zijn hier en daar wat jazz achtige tonen te horen met name track 4 begint veelbelovend vrolijk maar de sfeer slaat al weer snel om waarna vanaf halverwege weer een regelrecht jazzy stuk ten gehore wordt gebracht.
De track van 27! minuten is een prachtige klaagzang. Omdat ik hem zelf heb toegevoegd ben ik zo nu en dan geïnteresseerd in wat ik allemaal voor gekkigheid op de site drop maar dit kan bij mij wel over muzikaliteitsdrempel van redelijk tot ruim voldoende. Het is voor mij wel duidelijk dat dit niet voor iedereen is weggelegd maar de liefhebbers van zware doom metal zouden zich hier aan kunnen wagen.