The Tea Party - Blood Moon Rising (2021)

Inleiding vooraf:
The Tea Party heeft met deze uitgave het een beetje moeilijk gemaakt, of toch niet?
Oordeel zelf:
Deze uitgave die naast streaming-diensten ook gewoon te koop is als CD en Vinyl, is eigenlijk samengesteld uit 2 EP's. Namelijk de EP Black River uit 2020 en de EP Sunshower die "toevallig" dezelfde releasedatum heeft als Blood Moon Rising.
Sunshower bevat de tracks: Summertime, Hole In My Heart, Our Love, Sunshower en The Beautiful. Dit zijn allen eigen composities. De rest is dus afkomstig van de EP Black River (overigens de enige echte bonustrack is de live versie van Way Way Down volgens de cd-inlay).
Wat ik er van begrijp is dat TTP, Blood Moon Rising speciaal heeft uitgebracht voor de Europese markt. Om erachter te komen of de band nog in de markt ligt in Europa?? De EP Sunshower zou voor de "rest van de wereld" zijn.........
Met deze weteschap is het best wel tricky om een goede recensie te schrijven; 8 tracks kende ik al en 5 zijn dus redelijk vers.

Blood Moon Rising geeft mij gemixte bedenkingen. Vooropgesteld dat een nieuwe album van The Tea Party altijd enige staat van opwinding brengt. Maar meer dan de helft is al effe bekend en er staan maar liefst 3 covers op van bekende bands/artiesten. Joy Divisions Isolation is van echte meerwaarde (= beter dan het origineel). Daarentegen staan er ook prachtige werken op als Sunshower en Shelter. Het beste is misschien wel het tiltelnummer; een bluesy ballade met stemmige vrouwelijke achtergrondvocalen. Ook ben ik als liefhebber van TTP het niet eens met de vorige spreker, ik herken de band nog steeds uit duizenden. Het is inderdaad niet het harde van Transmission en oriëntaalse invloeden zijn er dit keer er niet bij. Het is wel zo dat het rijke geluid van bv hun vorige werk (The Ocean At The End) nagenoeg ontbreekt. Echter TTP kenmerkt zich in 1e plaats in vaak melancholische arrangementen en dito teksten in gevarieerde composities van fijngevoelig tot groteske bombast. Behoudens het echte bombast is het allemaal wel weer hierop terug te vinden. Het is wel zo dat het hoge niveau van hun vorige werk nergens gehaald wordt. Een gemiddelde Tea Party plaat zullen we maar zeggen en daar kunnen we ook blij mee zijn!

Na 7 lange jaren wachten, waarop eigenlijk was ongewis, de vraag meer zijnde, komt er nog wat, yes or no, maar zie eens, December 21, een oud jaar, bijna ten einde en hoppa daar komt de Tea Party met een geheel, nou ja, niet helemaal geheel, nieuw album, getiteld Blood Moon Rising. 11 Tracks komen voorbij in amper 40 minuten. De reacties wat gemengd, las en lees ik, da's of course altijd en overal wel zo ja, bij wie dan ook. Zelf ben ik er maar wat blij mee, een sign of life van Jeff Martin en kompanen. Herkenbaar uit duizenden, de stem, de composities, de sfeer, Tea Party ten voeten uit ja. Inmiddels al tig xx op gehad, gekozen voor de vinyl versie, bijgevoegd de cd met 3 xtra bonustracks klokkend op bijna 52 minuten dan. Afwisselende plaat waarbij mij persoonlijk, dat woord kun je eigenlijk ook weglaten, ook de energie opvalt. M.i. een urgente plaat binnen het rijke Tea Party universum. Prachtige gitaarlijnen, dito songstructuren en meeslepend gezongen. Ga nu niet elk nummer apart benoemen en of course is ook niet elke song even sterk, bij wie wel ja..., ahen, maar deze plaat bijzonder hoog scorend op de schaal van Richter, hetend the Tea Party. Puike plaat, absolutement.