Eric Devries - Song & Dance Man (2021)

Gepokt en gemazeld is de Amsterdamse Americana singer-songwriter Eric Devries. Al op zijn achttiende vormde hij in Hoorn zijn eerste band Dance Stance, die in Paradiso het voorprogramma van The Jam mocht verzorgen. Na het uiteenvallen van de band in 1997 speelde Devries als gitarist bij Bengels, de band van collega singer-songwriter en producer BJ Baartmans. Een samenwerking die tot nu toe nog steeds doorloopt. Samen maken de twee deel uit van Matthews Southern Comfort, die de afgelopen jaren de fraaie albums Like a Radio en The New Mine uitbracht.

Het zou voor de hand hebben gelegen als Eric voor BJ zou hebben gekozen als producer voor zijn vierde soloalbum Song & Dance Man. Die rol is nu in handen van de opkomende producer en, net als BJ, multi-instrumentalist Janos Koolen. Janos heeft reeds de nodige muzikale sporen liggen in de folk- en Americanawereld. Het album werd, net als eerder jaar Hummingbird van Ninalynn en daarvoor al het prachtige Undone van The Lasses, opgenomen in de studio van Koolen in Doornenburg, rustiek gelegen aan de Waal. Ook deze keer zijn de fraaie vocalen van Sophie Janna van The Lasses te horen op Song & Dance Man. En net als op Hummingbird het fraaie vioolspel van maestro Joost van Es. Contrabassist Lucas Beukers completeert het gezelschap.

Het album ademt een live gevoel uit, wat al meteen duidelijk wordt bij de aanstekelijke en opgewekte bluegrass opener Little White Lies, wat trouwens ook als single is uitgebracht. Er worden alleen overdubs gebruikt wanneer Joost meerdere vioolpartijen moest inspelen. Eric is net, als zijn grote voorbeelden Townes van Zandt en Guy Clark, een echte verhalenverteller. Vooral over mensen aan de zijlijn van de maatschappij, die al het nodige hebben meegemaakt. Thema’s als menselijk onvermogen, verbroken relaties, drank en depressie.

Veelal zijn de songs doordrenkt door bluegrass. Maar soms ook meer ingetogener en gevoeliger, meer neigend richting singer-songwriter, zoals in het fraaie As I Know How to Do. Afwijkend en nostalgisch is afsluiter en prijsnummer Sunday Eve in Amsterdam. De warme klarinet van Jonas aan het begin zet meteen de toon. Eric noemt het een “walk down memory lane”. Hierin denkt hij terug aan de tijd dat hij in de wijk de Baarsjes bij de Admiraal de Ruyterbrug woonde , daar waar vroeger de bootsman de tol betaalde in een klomp aan de hengel van de brugwachter. Vooral het samenspel tussen de strijkers en de klarinet maken van Sunday Eve in Amsterdam een van de fraaiste songs, die ik dit jaar hoorde.

Overigens verhuisde Eric heel vaak binnen en daarna buiten Amsterdam, zijn bijnaam is niet voor niets The Amsterdam Rambler. Eric schreef alle liedjes zelf, op Soften the Ground na, wat hij met vrouwlief Mo van Hal schreef. Met dank aan zijn fantastische begeleiders heeft Eric met Song & Dance Man misschien wel zijn mooiste soloalbum afgeleverd. Hij bewijst wederom tot de belangrijkste Americana muzikanten van onze tijd te horen.

Eric Devries live :

03-11 BERGHEM : Café Roots
18-11 ASSENDELFT : De Watertoren
24-11 EINDHOVEN : De Rozenknop
04-01 DEN BOSCH : Blue Room Sessions, Verkadefabriek
27-01 TERHEIJDEN : Witte Kerkje
06-02 CULEMBORG : Theater aan de slag
27-03 AALST : Herberg Koning Ezel
02-05 EINDHOVEN : Meneer Frits

Gisteravond heb ik Eric Devries met zijn begeleidingsgroep Song and Dance Band gezien in het Drentse Nijend24 te Anderen. Een kleinschalig initiatief, enigszins vergelijkbaar met Cultureel Café de Amer te Amen, al ligt de nadruk bij Nijend24 iets minder op de genres Blues en Americana. Komende zondagmiddag hebben ze een jazzmiddag, en er zijn nog kaarten heb ik begrepen.
Ik kon rechtstreeks van Eric de drie recentste albums op CD aanschaffen. Gebaseerd op het optreden moet het geen straf zijn om die te beluisteren. Vervolgens zal ik er in de nabije toekomst een recensie bij schrijven.