Edge of Forever - Seminole (2022)

Lekkere ouderwetse hard rock met een progsausje in de stijl van Journey, Vengeance en dergelijke bands. Hopeloos gedateerd qua sound en echt vastgeroest in de jaren 80, maar af en toe blijft dat ook gewoon lekker. Al helemaal wanneer het gewoon goed uitgevoerd is zoals door deze Italianen. Seminole is een soort van conceptalbum, maar vraag me niet waarover. Het enige wat ik hoor zijn lekkere riffs, vernuftige drums, en charismatische zang.

Deze "band" wordt met het album beter, zo lijkt het. Waren de eerste 3 albums niet om over naar huis te schrijven, de vorige was al een heel lekker album en dit is nog een stukje beter. Fijne melodieuze hardrock, nummers zitten goed in elkaar, zang is goed, instrumentaal is ook niks op aan te merken, lekkere productie, kortom; duizendpoot Del Vecchio heeft het goed voor elkaar.

Vandaag deze band ontdekt. De bovenstaande commentaren onderschrijf ik volledig. Ik weet niet of dit over een half jaar nog steeds door mijn oortjes knalt, maar werkelijk alles zit mee: instrumentaal, composities, zang, productie. Afwisseling is niet het allersterkste punt, maar er is genoeg te beleven voor de melodieuze hardrock fanaticus (met lichte prog-effecten).