menu

Imarhan - Aboogi (2022)

mijn stem
3,89 (35)
35 stemmen

Algerije
Wereld
Label: City Slang

  1. Achinkad (4:16)
  2. Derhan (3:33)
  3. Temet (5:01)
  4. Tindjatan (3:46)
  5. Asof (2:50)
  6. Assossam (2:57)
  7. Taghadart (3:52)
  8. Laouni (3:10)
  9. Imaslan N'Assouf (5:05)
  10. Tamiditin (3:43)
  11. Adar Newlan (5:27)
totale tijdsduur: 43:40
zoeken in:
avatar van Mausie
4,0
Ook de derde single Adar Newlan is een schot in de roos, belooft een erg fijn plaatje te worden. Zal het vast goed doen wanneer de eerste zonnige lentedagen zich aandienen.

avatar van Lura
4,0
De Algerijnse Toearegband Imarhan (vertaald: “De mensen waar ik om geef”) bestaat al sinds 2006. Hun gelijknamige debuutalbum verscheen pas een decennium later, maar sindsdien steeg hun populariteit gestaag. Zeker door de opzwepende opvolger Temet.

Het nieuwe album Aboogi laat een stuk ingetogenere kant van de band horen. De titel is ontleend aan hun splinternieuwe Aboogi Studio, genoemd naar de structuren die hun nomadische voorouders bouwden bij het vestigen van nederzettingen. Het is de eerste professionele opnamestudio in hun thuisstad Tamanrasset. Bedoeld om de gemeenschap van muzikanten in de Sahara-regio te dienen, waarvan velen nog nooit toegang hebben gehad tot high-end opnameapparatuur.

Voor Aboogi kreeg men de nodige hulp. Zo is de geweldige Soedanese zangeres Sulafa Elyas te horen in Taghadart, een van de hoogtepunten. Voor de hand liggend is de medewerking van Abdallah Ag Alhousseyni van Tinariwen, een band waarmee Imarhan regelmatig wordt vergeleken. Minder voor de handliggend vind ik de medewerking van Gruff Rhys van Super Furry Animals.

De nummers op Aboogi zijn van het heden, overbruggen het verleden, verwijzen vaak naar voorouderlijke teksten en de toekomst. Ze behandelen veel actuele problemen die de gemeenschap van Imarhan betreffen, van onderdrukkende wetten tot grote economische ongelijkheden.

Hoogtepunt vormt voor mij afsluiter Adar Newlan, waarop Gruff Rhys meezingt. Gelukkig zorgt een uptemponummer als Assossam voor een welkome afwisseling op dit redelijk serene album.

Imarhan live :

19-03 HAARLEM : Patronaat
21-03 DEN HAAG : Paard

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Imarhan - Aboogi - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Imarhan - Aboogi
2021 was het jaar van Afrique Victime van Mdou Moctar, die het stokje doorgeeft aan de Algerijnse band Imarhan, die met Aboogi een album heeft gemaakt dat kan worden geschaard onder de hoogtepunten van de “woestijnblues”

Het was een curiositeit toen het twintig jaar geleden opdook, maar inmiddels is de “woestijnblues” uit de landen rond de Sahara een zeer interessant genre. De Algerijnse band Imarhan bracht al twee prima albums uit, maar zet een volgende stap met het geweldige Aboogi. Het is een album vol muzikaal en vocaal vuurwerk en vol dynamiek, maar het is ook een bezwerende of zelfs hypnotiserende luistertrip, die zomaar kan uitgroeien tot een van de mooiste in het genre. Aboogi neemt je mee naar andere werelden waar het heerlijk wegdromen is, wat weer fraai contrasteert met de naar verluidt politieke en maatschappijkritische teksten.

Ik weet nog goed hoe het Britse muziektijdschrift Uncut aan het begin van dit millennium voor het eerst en zeer beeldend schreef over het genre dat vaak wat oneerbiedig wordt omschreven als “woestijnblues”. Het is muziek die op de kaart werd gezet door de Toeareg band Tinariwen, die een paar jaar later gezelschap kreeg van de band Tamikrest.

De afgelopen jaren doken meerdere bands op in het genre, dat vorig jaar een enorme boost kreeg door alle waardering voor Afrique Victime van de uit het Afrikaanse Niger afkomstige Mdou Moctar. Er was bijna geen jaarlijst te vinden waarin dit album niet voor kwam, waardoor bands in het genre in 2022 waarschijnlijk kunnen rekenen op extra belangstelling.

Ik bespreek op deze BLOG zo nu en dan albums die in het hokje “woestijnblues” passen en heb de afgelopen jaren een flink zwak gekregen voor de muziek van de uit Algerije afkomstige band Imarhan. Imarhan leverde met haar titelloze debuut uit 2016 en met Temet uit 2018 twee uitstekende albums af en keert deze week terug met album nummer drie.

Ik ben benieuwd of Imarhan met Aboogi net zo gaat scoren als Mdou Moctar vorig jaar, maar aan de kwaliteit van het album zal het zeker niet liggen. De muziek van Imarhan is misschien net wat minder toegankelijk dan de muziek van Mdou Moctar, maar de verschillen tussen de twee albums moeten zeker niet overdreven worden.

Aboogi opent met behoorlijk ingetogen akoestische klanken en de wat bezwerende vocalen die we kennen uit de muziek die in en rond de Sahara wordt gemaakt. Op een gegeven moment gaat het tempo wat omhoog en duiken de ook voor het genre zo karakteristieke elektrische gitaren op. De muziek van Imarhan krijgt vervolgens een bijna hypnotiserend karakter, waarna de muziek van de band je meesleept op een bijzondere luistertrip.

Het is een luistertrip waarin de akoestische klanken meestal domineren en het tempo over het algemeen laag is. Het akoestische gitaarspel op het album is keer op keer van een bijzondere schoonheid en komt prachtig uit de speakers. Door de combinatie van akoestische en elektrische gitaren en het lage tempo heeft de muziek van Imarhan vaak iets psychedelisch.

Deze psychedelische kant van de muziek van Imarhan wordt versterkt door de bijzondere zang op het album, waarbij mannenstemmen domineren, flink wat verschillende stemmen worden ingezet, vaak bezwerende koortjes worden ingezet en de Soedanese zangeres Sulafa Elyas tekent voor het hoogtepunt op het album.

Zeker bij beluistering met de koptelefoon hoor je hoe mooi de muziek op het album is, maar ook in vocaal opzicht is Aboogi een knap in elkaar stekend album. Nog meer dan Mdou Moctar vorig jaar slaagt Imarhan er in om een unieke sfeer te creëren met vaak redelijk subtiel ingekleurde songs.

Zeker de zich uiterst langzaam voortslepende passages zijn prachtig, maar het is knap hoe de Algerijnse band met wat eenvoudige percussie het tempo op kan voeren en de muziek van de band voorziet van dynamiek. Die dynamiek komt ook terug in de zang op het album, die ook fluisterzacht kan klinken.

Ook ik nam Afrique Victime van Mdou Moctar vorig jaar op in mijn jaarlijstje, maar nu ik Aboogi van Imarhan een paar keer heb gehoord, vind ik dit eigenlijk een beter album. Laten we hopen dat het minstens net zoveel aandacht krijgt als die overigens zeer terechte jaarlijstjesplaat van vorig jaar. Erwin Zijleman

avatar van sj0n88
4,0
Dit album is inderdaad een stuk ingetogener album dan de voorgaande albums van Imarhan en dan veel van de andere albums die de laatste jaren uitkwamen binnen het desert blues-genre (denk aan Tinariwen, Bombino, Mdou Moctar). Waar ik normaal juist heel goed ga op uptempo desert blues word ik op dit album juist enorm geraakt door de mooie melodieën en zanglijnen. Een nummer als Asof: ronduit prachtig. En die paar keer dat het tempo tóch wordt opgevoerd (zoals halverwege Achinkad), zijn dan ook meteen weer raak. Het is nog veel te vroeg voor een definitief oordeel, maar dit album bevalt mij vooralsnog enorm.

4,5
Typisch een dessert bluesplaat is het zeker niet, wat deze Lp ( blauw vinyl prachtig verzorgd) bijzonder maakt, is inderdaad de acoustisch lading met wat psychedelische trekjes, en de prachtige zang, waar ieder nummer een puur sang is. De vergelijking met andere Touragh Bands, is dat hierbij niet de electrisch gitaar de hoofdrol speelt vind ik dan ook een waar pluspunt. De muziek is daardoor erg intrigerend en vernieuwend en geeft een mooie kijk achter de schermen van Imarhan. Net iets anders en vooral gedurft, wie is de volgende?

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:
Het is te triest voor woorden dat een Algerijnse band als Imarhan een Europees platenlabel nodig heeft om hun platen uit te brengen, maar anderzijds is het natuurlijk geweldig dat het Duitse City Slang hiervoor open staat. Investeer juist in de mogelijkheden om vanuit het thuisfront plaatselijke muzikanten een kans te bieden om zelf aan hun albums te verdienen. Bouw geen onbereikbare luchtkastelen, maar zorg voor geschikte zelfredzame materialen. Aboogi is veel meer dan de derde Imarhan plaat. Aboogi is het broeinest van voltooide ideeën, de in Tamanrasset gevestigde opnamestudio, de trots, vastgelegde ziel, met Iyad Sadam als muzikaal spreekbuis voor de vergeten jonge Toeareg generatie.

Achinkad, de nomadetocht van een naar vrijheid verlangende gazelle. Sierlijk en met opgeheven kop paraderen de inheemse ritmes als eigenwijze bokkesprongen door de song heen. Een koor aan vocale beschermheren en zorgelijke dames voegen zich bij de ophitsende gitaarpartijen en laten de song in een opzwepend feestgedruis naar het einde toe galopperen. De natuur is beweging, boze demonische geesten overwonnen door een puurheid in opgewekte vreugde, al blijven de achtergrondstemmen de duisterheid bewaken. Vreugde en verdriet liggen daar zo dicht bij elkaar, een wereld van verschil met de rouwende Westerse soberheid en die massale publiekelijke partydrang. De muzikale emotie is in deze cultuur een belangrijk onderdeel van het dorpse leven, geen opgekropte woede of ingehouden verliefdheid. Een aanstekelijke puurheid uitnodigend om te dansen.

Aboogi laat zich niet analyseren. De krachtige Derhan jamsessie ademt het gemak van een aanvullend groepsgebeuren uit. Handjeklap ritmes, folky grooves, een leidende basgitaargids en pingelende gitaarpartijen met daarin zelfs verborgen jatwerk van Westerse gitaarhelden. Natuurlijk bereiken de oeroude blues, de sixties psychedelica, seventies rock en zelfs de eighties wave ook het traditionele Algerije. Muziek is universeel en laat zich van oorsprong niet in hokjes plaatsen. Het etiketteren is pas later begonnen om houvast te bieden, maar wat blijft er over zonder dat naamkaartje? Precies dezelfde muziekbeleving. Juist de beste muzikanten gaan met andere stromingen een buitenechtelijke relatie aan, staan open voor die verbreding.

Met dit gegeven in je achterhoofd is het eenvoudiger om je op die hete kale woestijnvlaktes midden in de kernziel van de Sahara thuis te voelen. Mee te reizen met de verhalende rondspokende Tindjatan overdracht, te wandelen over de luchtig sluierende slidegitaarakkoorden en soms dat afwijkende sprongetje richting die hypnotiserende droomwereld te maken. Het is een kwestie van loslaten, gedachtes, omgeving en de haastigheid elimineren. Geleefde klaagzang opent dicht gebrande littekens, en laat ze helend ademen. Assossam geeft de funk een naam, en verpakt deze in broeierig gitaarspel. Ouderwets primair tokkelwerk maakt van Laouni een eigenzinnige stoere ondergrondbasis, donkere ska wolken ontfermen zich over Asof en de tussenstoppauze Imaslan N’Assouf vervolgt loom sjokkend de bloedhete kruistocht naar de overstemmende effectenpedalen.

Het surrealistisch verraderlijke Taghadart weegt toekomstperspectieven en kansberekeningen af. Hoe ver moet je gaan om je wensen te kunnen veroorloven, offer je hiervoor vrienden en familiebanden op? Juist die betrokkenheid met het inheemse thuisfront maakt Imarhan zo krachtig. De Soedanese zangeres Sulafa Elyas vervult een moederlijke gewetensrol, tranen vloeien in haar tegen de fado leunende overdracht. Ook de breed sociaal georiënteerde Super Furry Animals zanger Gruff Rhys staat open voor een gastrol op Aboogi en sluit een multicultureel huwelijk met het ontwakende Adar Newlan af. Hees van doorleefde levenservaringen, dromerig vermoeid omver gespeeld door de energieke altijd in beweging zijnde ritmeaanvallen van een bedreven eindeloos doordravende Imarhan. Aboogi is een natuurlijke medicinale oppeppende booster om voorbereid de zomer binnen te stappen.

Imarhan - Aboogi | World | Written in Music - writteninmusic.com

Gast
geplaatst: vandaag om 12:27 uur

geplaatst: vandaag om 12:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.