Keeley Forsyth - Limbs (2022)

In haar muziek maakt singer-songwriter Keeley Forsyth, afkomstig uit Oldham, dankbaar gebruik van haar acteervaardigheden. Ze speelt fenomenaal met klank, intonatie, dictie, impact, dynamiek en volume. Dat haar leven niet altijd even gemakkelijk was, hoor je ook terug in haar muziek. Veelal is die erg ingetogen en sober, de zang staat altijd volledig centraal. Het is dan ook die stem, die je vanaf de eerste seconde volledig in de band houdt.

Limbs, haar tweede album, vind je prachtig of helemaal niets, een tussenweg lijkt me niet mogelijk. De muziek lijkt regelmatig uit een andere wereld te komen. Maar bij Silence had ik echter associaties met de muziek van Lady Blackbird. In het persbericht worden nogal wat referenties genoemd ; van Circuit des Yeux, Gazelle Twin, Antony & The Johnsons, Anohni, Colin Stetson, Ben Frost, Jenny Hval, Karen Dalton, Susanna & Her Magical Orchestra, Nico, Scott Walker, Fever Ray tot aan PJ Harvey. Maar geen van allen vind ik echt hout snijden bij de eigenzinnige, unieke muziek van Forsyth.

Vrij snel had het amper 26 minuten durende Limbs een verslavende uitwerking op me. Gelukkig hebben de organisatoren van het Motel Mozaique Festival altijd een goede neus voor het vastleggen van uniek talent, want naast onder andere de Belgische revelatie Meskerem Mees zal ook Forsyth in april live in Rotterdam te zien zijn.

Keeley Forsyth live :

21-04 ROTTERDAM : Motel Mozaique Festival

Krakende hersenpannen. Daarmee word ik geconfronteerd als ik luister naar Limbs van de Britse zangeres, componiste en een gerespecteerde actrice Keeley Forsyth. Waar lijkt haar ongemakkelijke en elementaire vocale benadering toch op, die rond schaarse arrangementen van het harmonium, een cluster van pianonoten en ijzige synthesizerklanken, is gecentreerd. Namen als Nico, Nick Cave en vooral Scott walker schieten mij nadat inmiddels het stoom uit mijn neusgaten was gekomen na verloop van tijd te binnen.

Forsyth is in het bezit van een expressief stemgeluid waarmee zij het ongelooflijke vermogen heeft met een diep gevoel van mystiek vol pure drama te manoeuvreren en een beladen stemming weet te creëren. Net zo precies als een muzikant met zijn of haar instrument doet. Die onvergetelijke en intense falsetto, waarmee zij voortdurend grenzen verlegd, staat centraal op haar nieuwe plaat. Met zesentwintig minuten weliswaar aan de korte kant, maar wel eentje met een immense impact.

Hoewel er in principe niets bijzonders is aan een actrice, die ook eens een muzikale carrière prefereert, ligt de verrassing in de pure en onbehagen intensiteit van haar liedjes. Met een diepgang waardoor je je telkens afvraagt wat er aan de hand is. Limbs is een prachtig album dat elke keer dat je het hoort diep in je ziel lijkt te zinken. Het is krachtig en ontroerend als een soort van dramatische en emotionele muzikale mise-en-scène.