Cyndi Lauper - She's So Unusual (1983)

Hallo zeg, een 1,68??? Tssss, zo erg is ze nou ook weer niet. Ik zal er wel anders tegenaan kijken aangezien dit ook meer jeugdsentiment voor mij is.

Een nummer als Time After Time vind ik nog heerlijk om te horen. Girls Just Wanna is erg simpel, geef ik toe, maar door het vrolijkheidsgehalte af en toe best leuk om nog eens te luisteren (met een biertje wellicht haha ).

Je vermoedt misschien vanwege ‘Girls just wanna have fun’ dat dit album alleen voor meiden is, maar dit album is gewoon voor iedereen fun. De opener ‘Money changes everything’ is uiteraard erg toepasselijk, als albumopener is het ook erg fijn en het instrumentale gedeelte (met de mondharmonica en de drums) maakt het nummer af, het nummer is qua stijl (niet qua tekst overigens) een leuke voorloper is van haar bekendste nummer, ‘Girls just wanna have fun’. Dat nummer is natuurlijk best cheesy en campy geworden, maar laten we eerlijk zijn, het swingt de pan uit en bij dit nummer zijn het niet alleen de girls die fun willen hebben, ook ik wel wat fun als ik dit nummer hoor.

‘When you were mine’ weergeeft ook echt typisch dat jaren ’80 gevoel, desondanks een aardig nummer. ‘Time after time’ blijft natuurlijk een erg mooi nummer (ik heb ook een vertaling van het nummer ‘Verloren tijd’ door Maggie MacNeal, die overigens ook erg aardig is) – tekst en nummer zijn perfect en zijn qua sfeer wel het tegenovergestelde van ‘Girls just wanna have fun’, dat maakt dit album ook zo boeiend. ‘She bop’ is ook weer zó 80s met die synthersizer(s) maar erg danceable. Een nummer als ‘All through the night’ borduurt daar even op voort maar is misschien nog wel iets beter dan het vorige nummer.

‘Witness’ valt een beetje buiten dit album, het heeft een reggae vibe en staat dus ietwat in contrast met de vorige nummers, maar het toont wel aan dat veelzijdigheid op dit album absoluut niet ontbreekt. Zodra de drums wat heavier worden, wordt het nummer wel wat beter maar desondanks blijft het een tamelijk vergeetbaar liedje. ‘I’ll kiss you’ haalt ook echt weer het jaren ’80 gevoel naar boven maar is ook niet zo memorabel alhoewel die beats natuurlijk wel grappig klinken. Van ‘He’s so unusual’ had ze best wel een wat langer nummer mogen maken, het is ademt een kabaret sfeer en is dus weer iets totaal anders als de andere nummers, alhoewel je dit eigenlijk niet mag rekenen als volwaardig nummer. ‘Yeah yeah’ keert weer een beetje terug naar het begin van het album maar helaas eindigt het album daar dan ook (als je ten minste niet de bonustracks hebt), alleen dat gemekker irriteert soms een beetje tussen de nummers.

Grappig zijn de vergelijkingen die met Madonna werden gemaakt, zowel Cyndi als Madge brachten hun eerste album in 1983 uit en beiden hadden ze hun eigen stijl (die op sommige aspecten erg veel op elkaar leek). Cyndi’s debuut is natuurlijk beter dan die van Madonna. Helaas ownde Madonna Cyndi in de daarop volgende jaren echt hard en heeft Cyndi het succes en kwaliteit van dit album niet meer weten te evenaren. Alhoewel, haar nieuwe album ‘Memphis blues’ vind ik misschien nog wel wat beter dan dit album(!).

En ach, voor een jaren ’80 plaat is ‘ie natuurlijk echt uitgegroeid tot een vintage album. Het is en blijft fun om -van tijd tot tijd- naar deze plaat te luisteren.

SHE'S SO UNUSUAL (1983)

Dat is het minste wat je van La Lauper kan zeggen ...

Zoals bij vele 80s acts was het eerste (of tweede) album het beste.
Op haar solo-debuut grossiert Cyndi in vlotte, Amerikaanse new wave.
Want zo werd rock in een synthjasje in de US genoemd: new wave.

Er zijn natuurlijk de vier singles waarmee Cyndi Lauper
de eerste vrouwelijke artiest werd die met vier opeenvolgende
singles van hetzelfde album in de US top 10 belandde.

In Europa kennen we vooral het ondeugende Girls Just Want to Have Fun
waarin Lauper als een prettig sjirpende krekel door de straten danst.
Heel aardig is ook de manier waarop de synths inkleuren.

Time after Time is dan de ballad die al even onsterfelijk werd.
Samen met True Colors (van het volgende album) zijn dit wellicht
de drie meest essentiële Cyndi Lauper singles ... verplichte platenkastpop.

In She Bop verheerlijkt Lauper masturbatie.
Met dat nummer stak ze heel even Prince naar de kroon.
Om maar niet van Madonna te spreken ... in 1984 verslaat
Lauper de nog opkomende Madonna met de grammy awards.

All Through the Night is een heerlijke midtempo radiohit.
En ook de opener Money Changes Everything (in sommige landen
in live versie, elders in studio versie als vijde single uitgebracht)
is voldoende catchy om de luisteraar te bekoren.

De helft van de plaat is dus prima.
Wat van dit album voor mij een typische 4* plaat maakt.
Normaal valt er nog wel wat lekkers te rapen naast de singles.

Laat ik beginnen met He's So Unusual (een covertje uit de oude doos)
dat Lauper volledige naar haar hand zet als was ze haar eigen oma
die ons toezingt vanuit het nog krakende grammofoonland.

Tenslotte is er When You Were Mine, de enige van de vier overgebleven
nummers dat voor mij overtuigend boven de 3* weet uit te stijgen.
Een heel aardige albumtrack met goeie vocalen.

Want dat doet Lauper wel over de hele lengte van het album.
Ze toont ons alle mogelijkheden van haar krekelgeluid.

Ook al gaan liedjes zoals het vlotte Witness na een tijdje
compositorisch een beetje uit de bocht ... het is haar vergeven.

Een MuMe gemiddelde van 2,95* is bijna een schande.
Ik durf wedden dat velen niet verder luisterden dan die twee klassiekers.
Grijp u kans en herbeleef de jaren 80 met La Lauper.

Cyndi Lauper was een van de kleurrijkste figuren in deze periode. Time after Time blijft haar beste liedje. Het is een moderne standard geworden, maar haar versie blijft uitstekend klinken. Het overbekende Girls Just Wanna Have Fun is een girlpoweranthem waarvoor haar kirrende stemmetje perfect geschikt was. Leuk is ook het korte (bijna-)titelnummer, een cover van Helen Kane uit de jaren '20, in heuse Betty Boopstijl. Deze komische, meisjesachtige stijl was in in de vroege MTV-periode, ook bij Tracey Ullman en het debuut van Madonna in hetzelfde jaar, en in 1983 was Cyndi eventjes de beste van die drie. Die rode haarkleur van toen paste goed bij haar persoonlijkheid.

Kringloopvondstje op CD. Ik hoorde hem vandaag weer eens voor het eerst in heel lang en eigelijk een stuk beter dan ik gedacht had. Time After Time is de mooiste ballad van de jaren '80. Girls.. is overslijtbaar en She Bop kreeg heerlijk conservatief Amerika boos. Maar dit hele album is een feestje. Voornamelijk gebouwd op toen hippe synths, maar die zijn echt leuk en zorgen ervoor dat zelfs de nepreggae in All Through The Night leuk is. En de stem van Lauper is heel expressief en het album buitelt bijna over de pophooks. Lauper heeft wel meer leuks gedaan, maar ergens is de belofte van deze nooit helemaal ingelost. En ook mooi is dat dit album met 10 nummers in 38 minuten niet zo lang duurt dat de boel verwaterd (ik heb gewoon een versie zonder extra nummers). Halfje omhoog.