Josephine Foster - Godmother (2022)
mijn stem
6 stemmen
1
geplaatst: 2 februari 2022, 15:23 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Josephine Foster - Godmother - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Josephine Foster - Godmother
Josephine Foster joeg me tot dusver de gordijnen in met haar stem en manier van zingen, maar het is allemaal anders op het ook nog eens op bijzonder fascinerende wijze ingekleurde Godmother
Josephine Foster draait inmiddels ruim 15 jaar mee en is in die 15 jaar zeer productief. Ze stuurt haar muziek steeds weer een net wat andere kant op, maar ik kon er maar zelden wat mee. Deze keer verrijkt de Amerikaanse muzikante haar muziek met een flinke bak synthesizers en combineert ze folk met elektronische muziek en een vleugje psychedelica. Hier blijft het niet bij, want ook de zang van Josephine Foster zit me dit keer totaal niet in de weg, wat op bijna al haar vorige albums wel anders was. Godmother is een eigenzinnig maar ook wonderschoon album, dat me direct wist te betoveren en sindsdien alleen maar indrukwekkender wordt. Wat een verrassing.
De Amerikaanse singer-songwriter Josephine Foster debuteerde een jaar of zeventien geleden en heeft inmiddels ook een stuk of vijftien albums op haar naam staan. Het zijn albums die voor het merendeel zijn gevuld met behoorlijk ingetogen akoestische folk. Het zijn vrijwel uitzondering albums die ik mooi vind tot het moment dat de Amerikaanse muzikante begint te zingen. Ik kan niet tegen de stem van Josephine Foster en nog minder tegen haar manier van zingen.
Tegen beter weten in probeerde ik het zo ongeveer met al haar albums, maar van liefde was nooit sprake. Ik had niet verwacht dat het er na zoveel albums nog eens van zou komen, maar ik vind het nieuwe album van de Amerikaanse singer-songwriter echt prachtig. Op het deze week verschenen Godmother doet Josephine Foster een aantal dingen anders en dat levert een totaal ander album op dan ik had verwacht.
Laat ik beginnen bij de zang. Die is wat meer ingetogen en vooral een stuk minder expressief dan we van Josephine Foster gewend zijn. Hier en daar hoor ik nog wel het typische Josephine Foster geluid, maar veel vaker zingt de Amerikaanse singer-songwriter net wat meer ingetogen. Het klinkt wat mij betreft een flink stuk aangenamer en het zit mij persoonlijk echt geen moment meer in de weg.
Ook als Josephine Foster weer even in haar oude manier van zingen vervalt, klinkt Godmother totaal anders dan haar vorige albums. Ook op Godmother wordt de basis van de muziek van Josephine Foster gevormd door haar akoestische gitaar en haar stem, maar ook bas en drums zijn nadrukkelijker aanwezig in het geluid van de muzikante uit Colorado. In de basis zou Godmother een typisch Josephine Foster album kunnen zijn, met hooguit wat meer ingetogen zang, maar Josephine Foster verrijkt haar songs op haar nieuwe album ook nog eens met wolken synthesizers, die haar muziek een psychedelisch tintje geven.
Het zijn synthesizers die zo lijken weggelopen uit de pioniersdagen van de elektronische popmuziek en hier en daar lijkt het wel alsof Josephine Foster Kraftwerk heeft ingehuurd als begeleidingsband. Zonder het album gehoord te hebben lijkt het vast een idiote combinatie, maar het pakt echt geweldig uit.
De akoestische klanken, de bijzondere vocalen en de breed uitwaaiende synths versterken elkaar op bijzondere wijze en leveren een uniek geluid op. Josephine Foster koos op haar albums tot dusver vooral voor bijna verstilde folksongs, die ook een eeuw oud hadden kunnen zijn, maar met Godmother sleept ze haar songs op fascinerende wijze de toekomst in.
Bij beluistering van vrijwel al haar vorige albums hield ik het hooguit een paar minuten vol, maar na de negen songs en ruim 40 minuten muziek van Godmother ben ik nog lang niet verzadigd en zet ik het album bij voorkeur nog een keer op. Het nieuwe album van Josephine Foster is een album om heerlijk bij weg te dromen, maar de bijzondere combinatie van akoestische gitaren, bijzondere zang en nostalgisch klinkende synthesizers houdt je ook negen song lang op het puntje van je stoel.
Ik vind Godmother niet alleen met afstand het beste album van Josephine Foster, maar ook een van de mooiste en meest bijzondere albums van het nog zeer prille muziekjaar 2022. Deze had ik echt niet zien aankomen. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Josephine Foster - Godmother - dekrentenuitdepop.blogspot.com
Josephine Foster - Godmother
Josephine Foster joeg me tot dusver de gordijnen in met haar stem en manier van zingen, maar het is allemaal anders op het ook nog eens op bijzonder fascinerende wijze ingekleurde Godmother
Josephine Foster draait inmiddels ruim 15 jaar mee en is in die 15 jaar zeer productief. Ze stuurt haar muziek steeds weer een net wat andere kant op, maar ik kon er maar zelden wat mee. Deze keer verrijkt de Amerikaanse muzikante haar muziek met een flinke bak synthesizers en combineert ze folk met elektronische muziek en een vleugje psychedelica. Hier blijft het niet bij, want ook de zang van Josephine Foster zit me dit keer totaal niet in de weg, wat op bijna al haar vorige albums wel anders was. Godmother is een eigenzinnig maar ook wonderschoon album, dat me direct wist te betoveren en sindsdien alleen maar indrukwekkender wordt. Wat een verrassing.
De Amerikaanse singer-songwriter Josephine Foster debuteerde een jaar of zeventien geleden en heeft inmiddels ook een stuk of vijftien albums op haar naam staan. Het zijn albums die voor het merendeel zijn gevuld met behoorlijk ingetogen akoestische folk. Het zijn vrijwel uitzondering albums die ik mooi vind tot het moment dat de Amerikaanse muzikante begint te zingen. Ik kan niet tegen de stem van Josephine Foster en nog minder tegen haar manier van zingen.
Tegen beter weten in probeerde ik het zo ongeveer met al haar albums, maar van liefde was nooit sprake. Ik had niet verwacht dat het er na zoveel albums nog eens van zou komen, maar ik vind het nieuwe album van de Amerikaanse singer-songwriter echt prachtig. Op het deze week verschenen Godmother doet Josephine Foster een aantal dingen anders en dat levert een totaal ander album op dan ik had verwacht.
Laat ik beginnen bij de zang. Die is wat meer ingetogen en vooral een stuk minder expressief dan we van Josephine Foster gewend zijn. Hier en daar hoor ik nog wel het typische Josephine Foster geluid, maar veel vaker zingt de Amerikaanse singer-songwriter net wat meer ingetogen. Het klinkt wat mij betreft een flink stuk aangenamer en het zit mij persoonlijk echt geen moment meer in de weg.
Ook als Josephine Foster weer even in haar oude manier van zingen vervalt, klinkt Godmother totaal anders dan haar vorige albums. Ook op Godmother wordt de basis van de muziek van Josephine Foster gevormd door haar akoestische gitaar en haar stem, maar ook bas en drums zijn nadrukkelijker aanwezig in het geluid van de muzikante uit Colorado. In de basis zou Godmother een typisch Josephine Foster album kunnen zijn, met hooguit wat meer ingetogen zang, maar Josephine Foster verrijkt haar songs op haar nieuwe album ook nog eens met wolken synthesizers, die haar muziek een psychedelisch tintje geven.
Het zijn synthesizers die zo lijken weggelopen uit de pioniersdagen van de elektronische popmuziek en hier en daar lijkt het wel alsof Josephine Foster Kraftwerk heeft ingehuurd als begeleidingsband. Zonder het album gehoord te hebben lijkt het vast een idiote combinatie, maar het pakt echt geweldig uit.
De akoestische klanken, de bijzondere vocalen en de breed uitwaaiende synths versterken elkaar op bijzondere wijze en leveren een uniek geluid op. Josephine Foster koos op haar albums tot dusver vooral voor bijna verstilde folksongs, die ook een eeuw oud hadden kunnen zijn, maar met Godmother sleept ze haar songs op fascinerende wijze de toekomst in.
Bij beluistering van vrijwel al haar vorige albums hield ik het hooguit een paar minuten vol, maar na de negen songs en ruim 40 minuten muziek van Godmother ben ik nog lang niet verzadigd en zet ik het album bij voorkeur nog een keer op. Het nieuwe album van Josephine Foster is een album om heerlijk bij weg te dromen, maar de bijzondere combinatie van akoestische gitaren, bijzondere zang en nostalgisch klinkende synthesizers houdt je ook negen song lang op het puntje van je stoel.
Ik vind Godmother niet alleen met afstand het beste album van Josephine Foster, maar ook een van de mooiste en meest bijzondere albums van het nog zeer prille muziekjaar 2022. Deze had ik echt niet zien aankomen. Erwin Zijleman
1
geplaatst: 28 december 2022, 14:53 uur
Leuk zo'n recensie, maar als ik dan naar je jaarlijstje kijk is het toch op zijn minst vreemd dat deze de top 75 niet haalt. Misschien iets kritischer proberen te reviewen?
0
geplaatst: 28 december 2022, 14:58 uur
philtuper schreef:
Leuk zo'n recensie, maar als ik dan naar je jaarlijstje kijk is het toch op zijn minst vreemd dat deze de top 75 niet haalt. Misschien iets kritischer proberen te reviewen?
Leuk zo'n recensie, maar als ik dan naar je jaarlijstje kijk is het toch op zijn minst vreemd dat deze de top 75 niet haalt. Misschien iets kritischer proberen te reviewen?
Tja, ik heb bijna 400 albums besproken en ik bespreek allen albums die ik goed vind. Had inderdaad best in de top 75 kunnen staan, maar dat blijft een momentopname en dit album beviel op dat moment kennelijk net iets minder. Het was er bovendien een uit het begin van 2022, er kwam hierna nog veel moois uit.
0
geplaatst: 28 december 2022, 15:03 uur
Een jaar heeft 365 dagen. Als doorgewinterd muziekliefhebber realiseer ik me dat je niet iedere dag de volle aandacht kan geven aan een album, laat staan aan 400 albums... Met één keer luisteren kom je er simpelweg niet mee. Dus dan lijkt het me ook onmogelijk om deze allemaal gedegen te recenseren. Daarvoor is een jaar te kort, toch? Lang verhaal kort, ik vind het een beetje vreemd om te lezen dat je 400 albums goed vind. Ik heb er wellicht ook 100 beluisterd, maar kan met moeite een top 10 samenstellen...
2
geplaatst: 28 december 2022, 15:11 uur
philtuper schreef:
Een jaar heeft 365 dagen. Als doorgewinterd muziekliefhebber realiseer ik me dat je niet iedere dag de volle aandacht kan geven aan een album, laat staan aan 400 albums... Met één keer luisteren kom je er simpelweg niet mee. Dus dan lijkt het me ook onmogelijk om deze allemaal gedegen te recenseren. Daarvoor is een jaar te kort, toch? Lang verhaal kort, ik vind het een beetje vreemd om te lezen dat je 400 albums goed vind. Ik heb er wellicht ook 100 beluisterd, maar kan met moeite een top 10 samenstellen...
Een jaar heeft 365 dagen. Als doorgewinterd muziekliefhebber realiseer ik me dat je niet iedere dag de volle aandacht kan geven aan een album, laat staan aan 400 albums... Met één keer luisteren kom je er simpelweg niet mee. Dus dan lijkt het me ook onmogelijk om deze allemaal gedegen te recenseren. Daarvoor is een jaar te kort, toch? Lang verhaal kort, ik vind het een beetje vreemd om te lezen dat je 400 albums goed vind. Ik heb er wellicht ook 100 beluisterd, maar kan met moeite een top 10 samenstellen...
Ik luister albums altijd meerdere keren. Er gaan 24 uur in een dag. Maar iedereen zit hier anders in. Ik kan me weer niet voorstellen dat het lastig is om er 10 albums uit te pikken dit jaar. Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde. Ik ben wel benieuwd naar die 10 albums overigens.
0
geplaatst: 28 december 2022, 15:18 uur
Nou, in feite staat de top 3/5 wel vast, wat daarna komt is al beetje gebonden aan de waan van de dag, laat staat de top 25. Kan die wel invullen, maar dat is iedere dag anders. Uiteindelijk blijven er maar een paar platen kleven. En dan gaat de machine weer door naar nieuwe muziek ontdekken. Die honger stilt nooit.
Mijn top 10 kun je hier bekijken overigens.
Mijn top 10 kun je hier bekijken overigens.
0
geplaatst: 28 december 2022, 15:24 uur
philtuper schreef:
Nou, in feite staat de top 3/5 wel vast, wat daarna komt is al beetje gebonden aan de waan van de dag, laat staat de top 25. Kan die wel invullen, maar dat is iedere dag anders. Uiteindelijk blijven er maar een paar platen kleven. En dan gaat de machine weer door naar nieuwe muziek ontdekken. Die honger stilt nooit.
Mijn top 10 kun je hier bekijken overigens.
Nou, in feite staat de top 3/5 wel vast, wat daarna komt is al beetje gebonden aan de waan van de dag, laat staat de top 25. Kan die wel invullen, maar dat is iedere dag anders. Uiteindelijk blijven er maar een paar platen kleven. En dan gaat de machine weer door naar nieuwe muziek ontdekken. Die honger stilt nooit.
Mijn top 10 kun je hier bekijken overigens.
Linkje komt weer uit op deze pagina
Mijn top 20 ligt redelijk vast, hierna wordt het ook inwisselbaar en deels de waan van de dag
0
geplaatst: 28 december 2022, 16:13 uur
1. Ghost Woman - Ghost Woman
2. TRAAMS - Personal Best
3. Upchuck - Sense Yourself
4. Moin - Paste
5. Party Dozen - The Real Work
6. billy woods & Preservation - Aethiopes
7. King Hannah - I'm Not Sorry, I Was Just Being Me
8. Hallo Venray - Coffee And Cake
9. Viagra Boys - Cave World
10. Danger Mouse & Black Thought - Cheat Codes
2. TRAAMS - Personal Best
3. Upchuck - Sense Yourself
4. Moin - Paste
5. Party Dozen - The Real Work
6. billy woods & Preservation - Aethiopes
7. King Hannah - I'm Not Sorry, I Was Just Being Me
8. Hallo Venray - Coffee And Cake
9. Viagra Boys - Cave World
10. Danger Mouse & Black Thought - Cheat Codes
0
geplaatst: 28 december 2022, 17:58 uur
Mooi lijstje. Maar twee albums die ik goed ken (Ghost Woman, King Hannah). Ook een paar albums die me echt niets zeggen, maar ik ga luisteren. Thanks
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 29 december 2022, 13:04 uur
* denotes required fields.
* denotes required fields.