Dominik Eulberg - Avichrom (2022)

Diorama was één van de eerste albums waarmee ik techno leerde waarderen - ook niet heel gek, want met die melodieuze organische sound is die plaat supertoegankelijk voor de leek. Tegenwoordig zou ik Eulberg zeker nog steeds aan anderen aanraden als gateway-artiest voor het ontdekken van elektronische muziek, maar zelf heb ik weinig behoefte aan deze muziek. Hij is ook niet stil blijven staan als producer, zo was ik wel positief verrast dat er veel downtempo op dit album te vinden was, maar het is mij allemaal wat te klinisch, clean, en 'veilig' om vaker op te zetten. Waarschijnlijk zou ik dat nu ook over Diorama zeggen overigens, mocht ik die plaat nu voor het eerst luisteren.

Ik zeg nu trouwens wel dat ik blij was met de downtempo-invloeden, maar de beste tracks van het album vond ik toch de twee meest openlijke technonummers - Purpurreiher (ook mijn favoriete vogel van de lijst) en vooral Braunkehlchen.